ΚΚΕ για την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ: Οι διπλωματικες κινήσεις της Νέας Δημοκρατίας οδηγούν τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά σε προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και μάλιστα όχι μόνον για την υφαλοκρηπίδα. Αυτή είναι η εκτίμηση που κάνει το ΚΚΕ ενώ στον Περισσό θεωρούν πώς η προοπτική της Χάγης για το σύνολο των ελληνοτουρκικών διαφορών έχει υποστηρικτές σε πολλά κόμματα. Παράλληλα εκτιμούνότι καμμία ουσιαστική αλλαγή δεν αναμένεται για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας από την επίσκεψη του Κυριάκου Μητοστάκη στις ΗΠΑ.

Στην πρόσφατη ανακοίνωση που εξέδωσε το ΚΚΕ με αφορμή την υπογραφή της τριμερους συμφωνίας για τον αγωγό East Med, επισήμανε πως «η κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθώντας απαράλλακτα την απαράδεκτη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, προχωρά σε μια συμφωνία χωρίς να έχει προηγηθεί η ανακήρυξη της ΑΟΖ, κίνηση που εντάσσεται στην πολιτική της προώθησης της συνεκμετάλλευσης, μέσω της επιδιαιτησίας της Χάγης».

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας

Ο γενικός γραμματές του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, μάλιστα, κατέστησε σαφές, στην συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Τα Νέα, πως δεν προσδοκά θετικά αποτελέσματα από την επισκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ. Αντίθετα εκτίμησε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις πως «το ΝΑΤΟ νίπτει τας χείρας του, όταν δεν υποθάλπει το πρόβλημα. Η ΕΕ αρκείται σε ευχολόγια ψελλίζοντας κάποια αυτονόητα. Κάπως έτσι τροφοδοτείται η τουρκική επιθετικότητα».

Παράλληλα αναφέρθηκε στην οικονομική πλευρά του θέματος σημειώοντας πως «ο ελληνικός λαός πληρώνει το ΝΑΤΟ με 4 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Σε αυτό τον στίβο αμερικανοπληξίας τρέχουν όλα τα άλλα κόμματα».

Επίσης αναφορικά με τον East Med ο Δημήτρης Κουτσούμπας θεωρείότι πρόκειται για υπόθεση στην οποία εμπλέκονται πολύ ισχυρά οικονομικά και γεωπολιτικάσυμφέροντα όπως και συνολικά στο θέμα της εκμετάλλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Χαρακτηριστικά είπε πως «ο υπαρκτός ενεργειακός πλούτος στην ευρύτερη γειτονιά μας (Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειος) αντί για ευχή μετατρέπεται σε κατάραγια τους λαούς. Εδώ διασταυρώνονται ισχυρά ιμπεριαλιστικά, μονοπωλιακά συμφέροντα για το ποιος θα εκμεταλλευτεί αυτές τις πηγές. Σε αυτήν την κόντρα παίρνει μέρος η αστική τάξη της χώρας μας, η αστική τάξη της Τουρκίας και ασφαλώς οι ΗΠΑ, αλλά και η Γαλλία, η Γερμανία, η Βρετανία, η Ιταλία κ.ά., ο σχεδιασμός των οποίων στοχεύει στον περιορισμό της "επιρροής" της Ρωσίας και της Κίνας».