Η Ουκρανή τραγουδίστρια Τζαμάλα, που νίκησε στον διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι “1944” το οποίο μιλούσε για τον εκτοπισμό των Τατάρων της Κριμαία από τον Στάλιν, δήλωσε κατά την άφιξή της στο Κίεβο ότι «η ιστορία» και οι «οδύνες» της Ουκρανίας «ακούστηκαν».

«Για εμένα αυτό σημαίνει ότι η ιστορία μου ακούστηκε, ότι η ιστορία των Τατάρων της Κριμαίας ακούστηκε, ότι η ιστορία της Ουκρανίας ακούστηκε, ότι οι οδύνες (που βιώσαμε) ακούστηκαν» επισήμανε η 32χρονη τραγουδίστρια, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της, ενώ την υποδέχθηκαν πολλές εκατοντάδες άνθρωποι στο αεροδρόμιο του Κιέβου Μπορίσπιλ.

«Εκείνοi που λένε ότι η Ευρώπη είχε άλλα προβλήματα από εμάς, δεν έχει καμία σχέση με εμάς, μπορούν πλέον να δουν ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια» υπογράμμισε.

Πολλοί Ρώσοι αξιωματούχοι κατήγγειλαν σήμερα μια «πολιτική» κι όχι μουσική νίκη που επιτεύχθηκε σε βάρος του Ρώσου υποψηφίου, Σεργκέι Λαζάρεφ, φαβορί στα προγνωστικά, ο οποίος επιπλέον κατέλαβε την πρώτη θέση στην ψηφοφορία των τηλεθεατών.

Ανάμεσα στο πλήθος που έσπευσε να υποδεχθεί την τραγουδίστρια, πολλοί κρατούσαν σημαίες της Ουκρανίας ή των Τατάρων της Κριμαίας. «Η Κριμαία είναι η Ουκρανία» φώναζαν επίσης οι συγκεντρωμένοι.

Η απέλαση των Τατάρων αναγνωρίστηκε ως «γενοκτονία» από την κυβέρνηση του Κιέβου το 2015. Oι Τατάρικοι πληθυσμοί πολέμησαν στο πλευρό των Ναζί κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και από τις αρχές του 1942 η χερσόνησος της Κριμαίας είχε περιέλθει στην κυριαρχία του Γ’ Ράιχ, με μεγάλο ποσοστό του ντόπιου πληθυσμού να εκτελείται ή να αποστέλλεται στη Γερμανία, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Σχετικά γράφει ο Μάνθος Τριαντάφυλλος στο nostimonimar.gr:

Οι Τάταροι είναι τουρκικό φύλο σε μόνιμη ιστορική αντιπαράθεση με τους Ρώσους από την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατοριας. Η διαμάχη αυτή είναι εμφανής και στις μέρες μας με την πρόσφατη αυτονόμηση της περιοχής από τους Ουκρανούς, κατόπιν δημοψηφίσματος. Μια εξέλιξη που έλαβε χώρα με την επικράτηση των νεοφασιστών στην Ουκρανία και τα μέτρα που αυτοί επεδίωκαν να λάβουν-μέτρα κατά των Ρώσων που διαμενουν στην περιοχή, οι οποίοι και είναι αριθμητικά περισσότεροι.

Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής, οι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και επί κατοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι 20.000 στρατιώτες πολέμησαν στο πλευρό των Ναζί κι εν συνεχεία σχημάτισαν μονάδες αυτάαμυνας και στρατιωτικά σώματα που επιδόθηκαν στην κατάπνιξη του αντάρτικου, τη δολοφονία Ρώσων – ιδίως αξιωματούχων – θέτοντας ως στόχο την αυτονόμηση της Κριμαίας. Για να ‘χουμε ένα μέτρο σύγκρισης, οι Τάταροι αντάρτες που πολέμησαν τους Ναζί ήταν 586, το δε σύνολο του ταταρικού πληθυσμού στην περιοχή αριθμούσε περί τους 140.000 ανθρώπους.

Μετά τη νίκη των σοβιετικών επί των Ναζί, η κεντρική επιτροπή του σοβιετικού κομμουνιστικού κόμματος με απόφαση της όπως αυτή αποτυπώνεται σε απόρρητο έγγραφο με την υπογραφή του Στάλιν διατάζει την υποχρεωτική – και γι’ αυτό βίαιη – μετεγκατάσταση του ταταρικού πληθυσμού που ζούσε στην περιοχή της Κριμαίας, στο Ουζμπεκιστάν. Η απόφαση αυτή αργότερα επικρίθηκε από τους ίδιους του σοβιετικούς ως άδικη – γιατί αφορούσε το σύνολο του πληθυσμού – και τιμωρητική – μιας κι εφαρμόστηκε ένεκα της συνεργασίας των Τατάρων με τους ναζί.

Απλή ανάγνωση του παραπάνω εγγράφου αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι η απόφαση αυτή ελήφθη από την επιτροπή του ΚΚΣΕ έχοντας ως γνώμονα την εσωτερική ασφάλεια της Σοβιετικής Ένωσης και το εθνικό της συμφέρον. Πρακτικά μετά το τέλος του πολέμου ήταν αδύνατον Ρώσοι Ουκρανοί και Τάταροι να συμβιώσουν, με συνέπεια ο εμφύλιος να είναι προ των πυλών. Αντίστοιχα μέτρα ελήφθησαν και για άλλους τοπικούς πληθυσμούς όπως οι Τσετσένοι που συνεργάστηκαν με τους ναζί.

Από το απόρρητο έγγραφο προκύπτει ότι η μετεγκατάσταση έγινε οργανωμένα με τρένα, αφού προηγήθηκε απογραφή περιουσιών, με ιδιαίτερη μνεία για τους πλέον αδύναμους. Αυτό που επίσης προκύπτει ήταν η πλήρης επίγνωση στο τι συνίστατο αυτό το μέτρο διοικητικού καταναγκασμού από την οπτική της εξουσίας. Κατά την εσωτερική αυτή μετανάστευση, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΣΔ το 0,09 του ταταρικού πληθυσμού σκοτώθηκε, σύμφωνα δε με τα στοιχεία των αντιπάλων του καθεστώτος ο αριθμός αυτός ανεβαίνει στο 5%.

Σε κάθε περίπτωση κατανοεί κάθε σοβαρός άνθρωπος ότι ο ισχυρισμός περί γενοκτονίας είναι ιστορικά αναλφάβητος.

Συμπερασματικά, δεν χωρά αμφιβολία ότι η υποχρεωτική μετεγκατάσταση μειονότητας από την γενέθλιο γη, είναι απάνθρωπο διοικητικό μέτρο. Κατ’ εμέ οι λόγοι που η σοβιετική ηγεσία το αποφάσισε οπωσδήποτε, είναι βάσιμοι και ουσιαστικοί, σε κάθε όμως περίπτωση καταδικαστέοι, δεδομένου ότι ελήφθησαν χωρίς να εξαντληθεί κάθε άλλο πρόσφορο μέσο, επί ενόχων και αθώων.

Είναι εξίσου προφανές ότι οι ισχυρισμοί περί γενοκτονίας είναι τουλάχιστον ηλίθιοι και πολιτικά κατευθυνόμενοι. Το ίδιο το Ουκρανικό κοινοβούλιο πρώτη φορά την ”συνειδητοποίησε” το 2015.

Το δε “ιστορικό” άσμα που κερδισε τη χθεσινή γιουροβίζιον – κατά παράβαση των κανονισμών – αυτό που επιχειρεί να κάνει είναι πολιτική παρέμβαση στα τεκταινόμενα στην περιοχή σήμερα. Ήδη υπάρχουν φωνές που ζητούν η επόμενη διοργάνωση να λάβει χώρα στην Κριμαία με προφανείς γεωπολιτικές επιδιώξεις.

Μαρίζα Κωχ και πολιτικό περιεχόμενο

Δεν επιτρέπονται τραγούδια με πολιτικό περιεχόμενο στην Eurovision από το 1979, μια απόφαση που παρακάμφθηκε στην περίπτωση της Ουκρανής Τζαμάλα, για προφανείς λόγους.

Tο 1976 η Ελλάδα, με το μοιρολόι της μαυροφορεμένης Μαρίζας Κωχ, Παναγία μου – Παναγία μου, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και τάραξε τα νερά της Eurovision. Το τραγούδι – επιλογή του Χατζιδάκι – μιλούσε για την Τουρκική εισβολή και το δράμα του Κυπριακού λαού.

Οι διοργανωτές απέτρεψαν την τραγουδίστρια να βγει να τραγουδήσει το κομμάτι ή αν το έκανε, να υπόγραφε πρώτα ένα χαρτί που θα έλεγε ότι αναλαμβάνει η ίδια την ευθύνη, αφού κυκλοφορούσε η φήμη ότι Τούρκος ελεύθερος σκοπευτής θα στόχευε την Κωχ την ώρα της εμφάνισής της.

Στην τουρκική τηλεόραση, τη στιγμή του Ελληνικού τραγουδιού, διακόπηκε η μετάδοση. Η EBU, τιμώρησε την στάση της Τουρκίας τότε, απαγορεύοντας της τη συμμετοχή έως το 1979, όπου και επέστρεψε, ενώ παράλληλα έθεσε όρο να μην επιτρέπονται πολιτικά τραγούδια στο διαγωνισμό.