Με ξέρεις πια. Ξέρεις πως δεν τα πάω καλά με τις δημόσιες, προσωπικές εξομολογήσεις. Έχεις καταλάβει πως κάποια πράγματα τα κρατάω πρώτα για εμένα. Για να τα ζήσω, να τα απολαύσω ή να τα προστατέψω, μέχρι να νιώσω σίγουρη και έτοιμη να τα μοιραστώ. Εσύ βέβαια, με έναν μαγικό τρόπο, πάντα τα ξέρεις όλα. Και απλά με περιμένεις, κλείνοντάς μου συνωμοτικά το μάτι.
Σήμερα, λοιπόν, ήρθε η στιγμή να σου κλείσω εγώ το μάτι. Στη γιορτή του άντρα μου, του άντρα που ερωτεύομαι και παθιάζομαι μαζί του και θαυμάζω κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. «Μα υπάρχει πιο πολύ;», αναρωτιέμαι. Κι όμως, υπάρχει.
Ναι, πολύς έρωτας. Βλέπεις, την πρώτη φορά που τον κοίταξα και μου χαμογέλασε, φτερούγισε η καρδιά μου. Κατάλαβα πως αυτός είναι ο άντρας της ζωής μου. Μηδένισα το κοντέρ. Η ζωή μου άρχισε ξανά από την αρχή. Τώρα, κάθε φορά που μου χαμογελάει φτερουγίζουν δύο καρδιές μέσα μου… Η δική μου και του μωρού μας…

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις