Ο διάσημος καλλιτέχνης Γιάν Φαμπρ κατηγορείται για (-)ουαλικό εκφοβισμό

Ο διάσημος καλλιτέχνης Γιάν Φαμπρ κατηγορείται για (-)ουαλικό εκφοβισμό

Περίπου 20 χορεύτριες και χορευτές, πρώην συνεργάτες του Γιαν Φαμπρ, υποστηρίζουν σε ανοικτή επιστολή τους, που δημοσιοποιήθηκε, ότι υπέστησαν (-)ουαλικές ταπεινώσεις και (-)ουαλικό εκφοβισμό από την πλευρά αυτού του Βέλγου καλλιτέχνη γνωστού για τις αμφιλεγόμενες παραστάσεις του.

Στο κείμενό τους, το οποίο αναρτήθηκε στον ιστότοπο του ολλανδόφωνου περιοδικού τέχνης recto:verso, αυτοί οι πρώην συνεργάτες και οι ασκούμενες καταγγέλλουν συστηματικές «παρενοχλήσεις» από την πλευρά του Φλαμανδού καλλιτέχνη.

Οι είκοσι συνυπογράφοντες, στην πλειονότητά τους γυναίκες -οκτώ από τις οποίες αναφέρουν το όνομά τους- υποστηρίζουν πως «η ταπείνωση ήταν καθημερινό ψωμί» στους κόλπους του θιάσου Troubleyn.

Εξηγούν πως ο Γιαν Φαμπρ προσκαλούσε στο σπίτι του καλλιτέχνες με πρόσχημα παραστάσεις αναπαραστατικής τέχνης και επιχειρούσε τότε μια «(-)ουαλική προσέγγιση».

Σε ορισμένους συνεργάτες προσφέρθηκε ένα σημαντικό ποσό μετά τις συναντήσεις αυτές. Αυτοί που αρνούνταν τα χρήματα, έβλεπαν τον ρόλο τους να περιορίζεται στις παραστάσεις.

Ο Γιαν Φαμπρ κατηγορείται επίσης στο εν λόγω κείμενο ότι ταπείνωσε γυναίκες σε πρόβες κάνοντας ανοικτά (-)ιστικές παρατηρήσεις για το σώμα τους. Μερικοί από τους υπογράφοντες αναφέρουν πως υπήρξαν θύματα και άλλοι μάρτυρες τέτοιων συμπεριφορών.

Στο ίδιο περιοδικό, το recto:verso, ο Γιαν Φαμπρ απαντά αρνούμενος τις κατηγορίες σε βάρος του.

«Εδώ δεν υποχρεώνουμε κανέναν και καμία να κάνει πράγματα που θεωρεί πως υπερβαίνουν τα όριά του», γράφει.

Εκφράζει επίσης τη λύπη του για το γεγονός ότι η εκστρατεία αυτή γίνεται στα μέσα ενημέρωσης, χωρίς να έχει πραγματικά τη δυνατότητα να υπερασπισθεί τον εαυτό του, ενώ αμφισβητεί επίσης κάθε ανάρμοστη συμπεριφορά.

Ο Γιαν Φαμπρ, γεννημένος τον Δεκέμβριο 1958 στην Αμβέρσα, χορογράφος, καλλιτέχνης των πλαστικών τεχνών και θεατρικός σκηνοθέτης, είναι γνωστός για την προκλητική τέχνη του που περιλαμβάνει θεάματα τα οποία θίγουν ανοικτά το θέμα της (-)ουαλικότητας.

Οι υποστηρικτές του τον πιστώνουν με τη ριζική ανανέωση της σκηνής, ενώ οι επικριτές του τον κατηγορούν για προκλήσεις άνευ λόγου. Είχε προκαλέσει σκάνδαλο το 2005 στο Φεστιβάλ της Αβινιόν με δύο θεάματα με τίτλο «Η ιστορία των δακρύων» και «Είμαι αίμα».