Νατάσα Θεοδωρίδου για Μαρινέλλα: «Χρειάστηκα τον χρόνο μου για να αποδεχτώ το κενό που άφησες»
Σε μια κατάθεση ψυχής η τραγουδίστρια μίλησε για τη γυναίκα που την έμαθε όσα ξέρει στο τραγούδι και συγκινημένη της αφιέρωσε το «Καμιά φορά».
Η Νατάσα Θεοδωρίδου έδωσε μια sold out συναυλία στο Άλσος στην οποία κάποια στιγμή σώπασε, λύγισε και δάκρυσε. Ήταν τότε που στην οθόνη πίσω της εμφανίζονταν φωτογραφίες και βίντεο της Μαρινέλλας. Συγκινημένη η Νατάσα άρχισε να μιλάει για εκείνη με λόγια ψυχής. «Εκείνη είναι ουσιαστικά ο λόγος που ξεκίνησα να τραγουδάω. Έβλεπα πάντα τη Μαρινέλλα και έλεγα πόσο λαμπερή, πόσο όμορφη, τι ωραία θα ήταν κι εγώ να είμαι κάπως έτσι, αν ποτέ κάνω ένα βήμα παραπάνω από τη Θεσσαλονίκη και βρεθώ κι εγώ στην Αθήνα και αρχίσω να τραγουδάω.
Εδώ, λοιπόν, είναι πολλές δικές μας στιγμές. Εδώ είναι από την πρώτη φορά που αποφασίσαμε να τραγουδήσουμε μαζί και έτσι το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα και δεν το πίστευα.
Πάντα μου έλεγε βρε παιδί μου, κουνήσου λίγο, περπατάς σαν…, δεν μπορώ να πω και τι μου είπε ακριβώς, περπάτα με λίγη χάρη, δες εμένα. Εκείνη με έμαθε να χορεύω τανγκό. Αυτό όμως που μένει από όλα αυτά που βλέπετε και βλέπω κι εγώ ξανά είναι ότι παντού γελάγαμε, παντού χαμογελάμε.
Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά ξέρω ότι ήταν πάντα ένας χαρούμενος άνθρωπος. Ποτέ δεν την είδα στενοχωρημένη, σας μιλάω ειλικρινά. Ήταν πάντα χαρούμενη και πάντα έβλεπε μπροστά. Και κάπως έτσι είμαι εγώ εδώ, γιατί από κείνη πήρα όλα τα παραδείγματα τα καλά, έμαθα πολλά πράγματα και έτσι είμαι κοντά σας και σας τραγουδώ», είπε η τραγουδίστρια και ξεκίνησε να τραγουδάει το «Καμιά φορά» προκαλώντας συγκίνηση στον κόσμο που τη χειροκροτούσε…
«Σ’ ευχαριστώ για όλα Μαρινέλλα μου»
Η Θεοδωρίδου ανέβασε στο Instagram το βίντεο από αυτή τη στιγμή και έγραψε: «Χρειάστηκα τον χρόνο μου για να αποδεχτώ το κενό που άφησες... Ήθελα όμως η πρώτη φορά που θα σου μιλήσω ξανά να είναι εκεί που ανήκεις, πάνω στη σκηνή, μέσα από τη μουσική και τις κοινές μας στιγμές. Στο Άλσος τραγούδησα για σένα, με την καρδιά μου γεμάτη από τη δική σου σφραγίδα. Σ’ ευχαριστώ για όλα Μαρινέλλα μου. Η παρουσία σου δεν θα σβήσει ποτέ».