Πανόπουλος - Λαζάρου στο Flash.gr: «Είμαστε μια δεμένη ομάδα, με ψυχραιμία και χαμόγελο»

Ο Δημήτρης Πανόπουλος και η Μάρτζυ Λαζάρου επιστρέφουν στους δέκτες μας με το πρώτο “Weekend Live” του 2026 αυτό το Σαββατοκύριακο (ΣΚΑΪ, 14.30) και μιλούν στο Flash.gr για τη συνεργασία τους, τις αλλαγές που ετοιμάζουν στην εκπομπή, αυτά που τους δυσκόλεψαν στο α’ μισό της φετινής σεζόν, ενώ αποκαλύπτουν τους στόχους που έχουν θέσει για το νέο έτος…

Διανύουμε τις πρώτες μέρες του 2026. Ποιοι είναι οι στόχοι που έχετε θέσει για τη νέα χρονιά;

Δημήτρης Πανόπουλος: «Για όλους μας, θα ήθελα να χτίσουμε μια ζωή από την οποία δεν χρειάζεται απόδραση. Είναι το πιο σημαντικό να φτιάξουμε μια καθημερινότητα που δεν θέλουμε να ξεφύγουμε. Να μην μετράμε τις μέρες για να φύγουν, αλλά να τις περιμένουμε για να τις ζήσουμε».

Μάρτζυ Λαζάρου: «Η νέα χρονιά για μένα είναι πάντα μια ευκαιρία για εξέλιξη. Θέλω να συνεχίσουμε να κάνουμε μια εκπομπή με αλήθεια, συνέπεια και φρέσκια ματιά, να εξελίσσεται το “Weekend Live” δημιουργικά και να παραμένει μια ζωντανή συντροφιά για τον κόσμο. Σε προσωπικό επίπεδο, εύχομαι να είμαι υγιής και στόχος μου είναι η ισορροπία: να απολαμβάνω τη δουλειά μου χωρίς να ξεχνάω την οικογένεια μου και φυσικά τον εαυτό μου».

Μπαίνουμε πια, στο β’ μισό της φετινής τηλεοπτικής σεζόν.Υπήρξε κάτι που σας δυσκόλεψε μέχρι τώρα;

Δ. Π.: «Οι πρώτοι μήνες για κάθε νέα εκπομπή έχουν τις δυσκολίες τους. Πρέπει να βρεις τον ρυθμό σου και να καταλάβεις τι σου πάει και τι όχι. Σε εμάς η διαδικασία αυτή εξελίσσεται πολύ ομαλά και ευχάριστα. Δεν υπήρχε κάτι να μας δυσκόλεψε. Κυρίως προβληματιζόμαστε δημιουργικά πολλές φορές για πράγματα που θέλουμε να κάνουμε καλύτερα. Όμως είμαστε μια δεμένη ομάδα και ακόμα σημαντικότερο, είμαστε σε ένα κανάλι που μας στηρίζει και το νιώθουμε από την πρώτη μέρα».

Μ.Λ.: «Κάθε σεζόν έχει τις προκλήσεις της. Η καθημερινή επικαιρότητα, ειδικά τα τελευταία χρόνια, απαιτεί εγρήγορση και γρήγορα αντανακλαστικά. Το δύσκολο είναι να κρατάς τον ρυθμό και τη διάθεση, χωρίς να χάνεις την ψυχραιμία και το χαμόγελό σου. Όμως αυτά είναι και που μας κρατούν σε εγρήγορση».

Πώς είναι η συνεργασία μεταξύ σας;

Δ.Π.: «Με τη Μάρτζυ συνεργαζόμαστε πρώτη φορά, αλλά αισθάνομαι ότι δουλεύω με μια φίλη μου, που γνωρίζω πολλά χρόνια. Είναι ο συνεργάτης που θες να έχεις. Όσο καλή είναι στη δουλειά της, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο είναι καλό παιδί. Επειδή εργαζόμαστε για να ζούμε, είναι ευλογία να πηγαίνεις στη δουλειά σου χαρούμενος και να είσαι με ανθρώπους που περνάς καλά!»

Μ.Λ.: «Η συνεργασία μας είναι από τα πιο δυνατά μας στοιχεία. Υπάρχει σεβασμός, εμπιστοσύνη και ανοιχτή επικοινωνία. Όταν υπάρχει καλή “χημεία” μπροστά, αλλά και πίσω από τις κάμερες, αυτό βγαίνει και προς τα έξω. Είμαστε ομάδα και αυτό κάνει την καθημερινότητα πιο όμορφη και δημιουργική».

Τι καινούργιο να περιμένουμε τώρα που μετακομίζετε στο νέο σας πλατό;

Δ.Π.: «Είναι κάτι που περιμένουμε με ανυπομονησία. Σίγουρα εφόσον εργαζόμαστε στην τηλεόραση, αυτό που μετράει είναι η εικόνα. Έχει πολλές δυνατότητες λόγω της προηγμένης τεχνολογίας του, οπότε σταδιακά θέλουμε να δούμε πως μπορούμε να αξιοποιήσουμε το καινούργιο πλατό για να βελτιώσουμε και ουσιαστικά την εκπομπή. Νομίζω όμως ότι το πρώτο που θα νιώσουμε εμείς και θα δουν οι τηλεθεατές είναι ένα πολύ καλύτερο τηλεοπτικό περιβάλλον!»

Μ.Λ.: «Το νέο πλατό θα είναι πιο σύγχρονο, πιο φωτεινό και πιο “ζωντανό”, όπως ακριβώς θέλουμε να είναι και η εκπομπή μας. Θα έχει νέα αισθητική, περισσότερη κίνηση και εκπλήξεις που θα ανανεώσουν τη διάθεση και τη δική μας αλλά και του τηλεθεατή. Είναι μια αλλαγή που μας ενθουσιάζει πολύ».

Ξεκινάει και το “Survivor” στον ΣΚΑΪ. Αλήθεια θα αντέχατε να πάτε στο συγκεκριμένο παιχνίδι επιβίωσης;

Δ.Π.: «Νομίζω ότι θα άντεχα. Οι άλλοι δεν ξέρω αν θα με άντεχαν γιατί όταν πεινάω γίνομαι ανυπόφορος! Το αγωνιστικό κομμάτι όμως θα το απολάμβανα σίγουρα!»

Μ.Λ.: «Νομίζω ότι το “Survivor” θέλει γερό στομάχι, αντοχές και πολύ δυνατή ψυχολογία. Δεν ξέρω αν θα άντεχα χωρίς τις ανέσεις μου και χωρίς επικοινωνία, αλλά σίγουρα θαυμάζω όσους το τολμούν. Προτιμώ πάντως να το παρακολουθώ… από τον καναπέ μου!»