Παπαγιάννης: Με ενοχλεί ο τύπος που πετάει σκουπίδια στο δρόμο και ο πολιτικός που ξερνάει το τίποτα

Ο Νικόλας Παπαγιάννης - που πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στη σειρά της ΕΡΤ «Ελευθέριος Βενιζέλος: Η ζωή ενός ηγέτη» και να υποδυθεί τον Ελευθέριο Βενιζέλο - μίλησε για τον ρόλο του, αλλά και για τον ρόλο στην θεατρική παράσταση «Το ακρωτήρι» και παραδέχθηκε ότι από μικρός ένιωθε την ανάγκη να έχει μια επαφή με την τέχνη. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι έπαιζα χάντμπολ και μας μιλούσε ο προπονητής και εγώ κοιτούσα τα άστρα. Όταν με ρώτησε «Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;», απάντησα «Πόσο μακριά είναι τα αστέρια;». Πήγαινα στην Γ' ή την Δ' Δημοτικού και από τότε με φώναζε «καλλιτέχνη». Είχα πάντα μια ανάγκη να μεταφράζω τα πράγματα σε ένα άλλο σύμπαν, πιο προσωπικό, πιο καλλιτεχνικό» εξήγησε.

Το πρώτο του ερέθισμα όσον αφορά την τέχνη; «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η τέχνη ήταν παντού χάρη στον πατέρα μου και στα μεγαλύτερα αδέλφια μου. Θυμάμαι τον εαυτό μου σε πολύ μικρή ηλικία να βλέπω τα δάχτυλα του αδελφού μου πάνω στο κλαβιέ και να μαγεύομαι από τους ήχους που παράγονταν από τις κινήσεις του χεριού του. Αυτό το ταξίδι που ξεκινούσε από το πώς χτυπούσε τη νότα και έφτανε στο πώς εγώ την άκουγα με καθήλωνε. Άρα, το πρώτο ερέθισμα και προσωπικό βίωμα ήρθε πολύ πριν πάω σχολείο, από τον τρόπο που παρακολουθούσα τον αδελφό μου να παίζει πιάνο, και μετά φυσικά από τις παραστάσεις του πατέρα μου».

Και συνέχισε: «Ως παιδί αλλά και ως έφηβος έχω περάσει άπειρες ώρες στα καμαρίνια περιμένοντας τον πατέρα μου να τελειώσει την παράσταση. Ωστόσο, παρόλο που ένιωθα οικεία στο Εθνικό, δεν ήταν ένας εύκολος δρόμος. Προσπάθησα πολύ για να βρεθώ στη Σχολή του Εθνικού, με αποτυχίες και επιτυχίες, και πολύ γρήγορα ένιωσα κομμάτι μιας μικρής κοινότητας».

Αυτό που τον ενοχλεί περισσότερο στην καθημερινότητα, είναι η χυδαιότητα όπως παραδέχεται στην συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Madame Figaro. «Τη βλέπω παντού. Από τον τύπο που πετάει τα σκουπίδια του στον δρόμο μέχρι τον πολιτικό που βγαίνει και ξερνάει το τίποτά του, χωρίς κανένα κόστος. Η λέξη μπορεί να ακούγεται βαριά, αλλά, δυστυχώς, είναι μια κατάσταση πολύ διαδεδομένη. Η ζωή στην Αθήνα έχει γίνει ιδιαίτερα δύσκολη, αλλά δεν απασχολεί κανέναν η δυσκολία των ανθρώπων. Οι αριθμοί να είναι καλά και όλα τα άλλα τα βρίσκουμε! Ζούμε στην εποχή των αριθμών, το ζητούμενο είναι να βγαίνουν τα νούμερα που έχουν ορίσει κάποιοι. Είναι τρομακτικό αυτό!» εξομολογήθηκε.