Η Άννα Ευθυμίου που είναι εργατολόγος τόνισε γενικά πως «αν ένα νομοσχέδιο αποτελεί μεταρρύθμιση αυτό δεν κρίνεται εκ των προθέσεων αλλά κρίνεται εκ του αποτελέσματος, δηλαδή, από το πόσο κατά το δυνατόν μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή θα έχει,όπως, παραδείγματος χάρη έγινε με το πρόγραμμα των εμβολιασμών. Το είδαμε στην πράξη, δοκιμάστηκε και έτσι έχει τη δυνατή μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα σημεία του νομοθετήματος. Όπως είπε «το ένα είναι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Γνωρίζουμε όλοι εμείς, που ασχολούμαστε εμπράκτως με το εργατικό δίκαιο, ότι δεν υπάρχει σχέση ισοτιμίας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου. Υπάρχει σχέση εξάρτησης. Άρα, σε τυχόν κακόβουλες προθέσεις εργοδοτών, εμείς θα πρέπει να βάλουμε εκείνα τα εχέγγυα που να πούμε ότι ναι η διάταξη αυτή πρέπει να λειτουργήσει υπέρ των εργαζομένων. Κάτι ακόμα, πολύ σοβαρό είναι ότι δεν πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα στην απελευθέρωση των ατομικών συμβάσεων, δεν το δίνει το νομοσχέδιο, να μην το δώσουμε έναντι μιας βασικής αρχής, της αρχής της συλλογικότητας και της λογικής διαπραγμάτευσης».

Ειδική αναφορά έκανε και στο ζήτημα των απολύσεων. Τόνισε πως «ως προς το δικαίωμα της επιλογής μεταξύ απόλυσης, καταγγελίας και ακυρότητας της σύμβασης εργασίας ή το δικαίωμα να επιλέξω πρόσθετη αποζημίωση, απλά θέλω να πω ότι είναι θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα και θεμελιώδης λίθος του εργασιακού δικαίου, η επαναπρόσληψη. Τί θέλουμε δηλαδή σε έναν εργαζόμενο; Να του δώσουμε τη δυνατότητα να επαναπροσληφθεί. Άρα ,εκεί θα πρέπει να προσέξουμε πραγματικά, έναντι κάποιας πρόσθετης αποζημίωσης, να μην καταστρατηγηθεί αυτό το δικαίωμα, να το προσέξουμε με κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες. Ποιες θα είναι αυτές; Η δικιά μου πρόταση είναι να γίνεται με αίτημα μόνο του εργαζόμενου και όχι του εργοδότη».

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις