Πρώην επιστήμονας της NASA λέει ότι «πέθανε» τρεις φορές - Τι περιγράφει για τη ζωή μετά τον θάνατο
Η πρώην επιστήμονας της NASA, Ίνγκριντ Χονκάλα, υποστηρίζει ότι βίωσε τρεις επιθανάτιες εμπειρίες και περιγράφει τι είδε «στην άλλη πλευρά».
Διάβασε περισσότερα νέα από το Flash.gr στην Google
Μια πρώην επιστήμονας της NASA υποστηρίζει ότι έχει βρεθεί τρεις φορές στο κατώφλι του θανάτου - και κάθε φορά, όπως λέει, επέστρεφε με την ίδια βαθιά αίσθηση: ότι «ο θάνατος δεν μοιάζει με τέλος».
Η 55χρονη Ίνγκριντ Χονκάλα, με καταγωγή από την Μπογκοτά της Κολομβίας, δηλώνει πως οι επιθανάτιες εμπειρίες της άλλαξαν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη ζωή, τη συνείδηση και αυτό που πολλοί αποκαλούν «μετά θάνατον ύπαρξη».
«Ήταν σαν να έμπαινα σε ένα βαθύτερο επίπεδο πραγματικότητας, πέρα από τις φυσικές μας αισθήσεις», δήλωσε η ίδια στο Jam Press. «Η συνείδηση έμοιαζε απέραντη, ευφυής και αλληλένδετη».
Η Χονκάλα, η οποία έχει διδακτορικό στις Θαλάσσιες Επιστήμες και έχει συνεργαστεί τόσο με τη NASA όσο και με το αμερικανικό Ναυτικό, λέει ότι η πρώτη της εμπειρία συνέβη όταν ήταν μόλις δύο ετών.
Το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα
Σύμφωνα με την αφήγησή της, έπεσε μέσα σε δεξαμενή με παγωμένο νερό στο σπίτι της, χωρίς να το αντιληφθεί η οικιακή βοηθός που βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο. Η μητέρα της επέστρεψε σπίτι την τελευταία στιγμή και κατάφερε να την επαναφέρει.
Η ίδια, ωστόσο, υποστηρίζει ότι στο σύντομο διάστημα που είχε απώλεια των αισθήσεων έζησε κάτι που δεν ξέχασε ποτέ.
Αρχικά, όπως λέει, ένιωσε πανικό και δυσκολία στην αναπνοή. Πολύ γρήγορα όμως, ο φόβος αντικαταστάθηκε από μια πρωτόγνωρη αίσθηση ηρεμίας.
«Ο πανικός εξαφανίστηκε και στη θέση του ήρθε μια βαθιά γαλήνη και ακινησία», περιγράφει η Χονκάλα, η οποία καταγράφει τις εμπειρίες της στο βιβλίο «Dying To See The Light».
Όπως υποστηρίζει, εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκε σαν η επίγνωσή της να αποχωρίζεται από το σώμα της.
«Δεν ένιωθα πια σαν ένα παιδί μέσα σε σώμα, αλλά σαν καθαρή συνείδηση, σαν ένα πεδίο επίγνωσης και φωτός», αναφέρει. «Δεν υπήρχε χρόνος, φόβος ή σκέψεις».
Η ίδια λέει ακόμη ότι μπορούσε να δει το σώμα της να επιπλέει μέσα στο νερό, ενώ πιστεύει πως κατάφερε να «επικοινωνήσει» νοητικά με τη μητέρα της, η οποία εκείνη τη στιγμή πήγαινε προς τη νέα της δουλειά.
«Θυμάμαι να σκέφτομαι "αυτή είναι η μαμά μου"», λέει. «Δεν ήταν επικοινωνία με λέξεις, αλλά μέσω επίγνωσης».
Σύμφωνα με τη Χονκάλα, η μητέρα της άλλαξε ξαφνικά πορεία και επέστρεψε σπίτι, όπου τη βρήκε αναίσθητη στην δεξαμενή.
«Δεν φοβήθηκα ξανά τον θάνατο»
Η 55χρονη λέει πως από εκείνη τη στιγμή σταμάτησε να φοβάται τον θάνατο.
«Η εμπειρία μού έδειξε ότι αυτό που αποκαλούμε "μετά θάνατον ζωή" δεν έμοιαζε με έναν μακρινό τόπο», εξηγεί. «Μου δημιούργησε την αίσθηση ότι η συνείδηση ίσως δεν παράγεται αποκλειστικά από τον εγκέφαλο».
Όπως αναφέρει, ακολούθησαν ακόμη δύο εμπειρίες κοντά στον θάνατο: μία μετά από σοβαρό τροχαίο με μοτοσικλέτα όταν ήταν 25 ετών και μία ακόμη στα 52 της, όταν η πίεσή της έπεσε επικίνδυνα στη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης.
Και στις τρεις περιπτώσεις, λέει ότι βίωσε το ίδιο αίσθημα «ειρήνης» και «διευρυμένης συνείδησης».
Η σχέση επιστήμης και πνευματικότητας
Παρά το έντονα μεταφυσικό στοιχείο των εμπειριών της, η Χονκάλα επιμένει ότι αυτές ήταν που την ώθησαν να ακολουθήσει την επιστήμη, όπως αναφέρει η New York Post.
«Ήθελα να κατανοήσω τη φύση της πραγματικότητας μέσα από την παρατήρηση και την έρευνα», λέει. «Για πολλά χρόνια επικεντρώθηκα αποκλειστικά στην επιστημονική μου καριέρα και σπάνια μιλούσα δημόσια για τις πνευματικές εμπειρίες μου».
Σήμερα, ωστόσο, θεωρεί πως επιστήμη και πνευματικότητα δεν βρίσκονται απαραίτητα σε σύγκρουση.
«Ίσως απλώς εξερευνούν το ίδιο μυστήριο από διαφορετικές οπτικές γωνίες», υποστηρίζει.
Οι επιστήμονες που μελετούν τις εμπειρίες κοντά στον θάνατο επισημαίνουν ότι τέτοια βιώματα μπορεί να σχετίζονται με νευρολογικές αντιδράσεις του εγκεφάλου, παραισθήσεις ή ψυχολογικούς μηχανισμούς άμυνας απέναντι στον επικείμενο θάνατο.
Άλλοι άνθρωποι που έχουν περάσει αντίστοιχες εμπειρίες έχουν περιγράψει έντονα φώτα, συγγενείς που έχουν πεθάνει ή θρησκευτικές μορφές.
Η Χονκάλα, πάντως, επιμένει ότι αυτό που έζησε δεν ήταν προϊόν φαντασίας.
«Αυτές οι εμπειρίες άλλαξαν πλήρως την κατανόησή μου για τη ζωή», λέει. «Αντί να βλέπω τους ανθρώπους ως απομονωμένα άτομα που παλεύουν να επιβιώσουν, άρχισα να πιστεύω ότι ίσως είμαστε εκφράσεις μιας ευρύτερης συνείδησης που βιώνει τη ζωή μέσα από το φυσικό σώμα».
Και καταλήγει: «Από αυτή την οπτική, ο θάνατος δεν μοιάζει με τέλος. Μοιάζει περισσότερο με μια μετάβαση μέσα στη συνέχεια της συνείδησης».
Διάβασε περισσότερα νέα από το Flash.gr στην Google
