Με ένα εμφατικό 60.5%, η στιγμή που πάγωσε τον χρόνο, μέχρι η μπάλα να βρεθεί στο διχτάκι από τα χέρια του Γιώργου Πρίντεζη, ψηφίστηκε ως η κορυφαία της δεκαετίας στη διοργάνωση. Μέσα από 100 διαφορετικές επιλογές, καμία άλλη δεν κατάφερε να πλησιάσει το ποσοστό αυτό, με τη μοναδική συμμετοχή που ξεπέρασε το 40% να είναι πάλι ελληνική και να αφορά κλέψιμο του Δημήτρη Διαμαντίδη και πάσα πίσω από την πλάτη.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

13 Μαϊου 2012. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται πίσω στο σκορ, ακόμα και με -19 πόντους, στην τρίτη περίοδο εκείνου του ιστορικού, ανατρεπτικού τελικού στην Κωνσταντινούπολη. Σε άλλη περίπτωση θα μιλούσαμε για ”μαξιλαράκι ασφαλείας”, όμως η συνέχεια ήταν πολύ διαφορετική από αυτό που έδειχνε η ροή του ματς. Μέχρι και το 30′ η ελληνική ομάδα έδειχνε παραδομένη και εξουθενωμένη, από την εξαιρετική τακτική των Ρώσων. Ο Σπανούλης άποντος μέχρι και το τελευταίο δεκάλεπτο, με τους Ντόρσεϊ φορτωμένο με φάουλ και Λο τραυματία. Μάντζαρης, Σλούκας και Κέσελ δίνουν σφυγμό στην ομάδα, η οποία τρέχει, ρισκάρει, παίρνει μεγάλα σουτ και καταφέρνει να κοιτάξει στα μάτια την ΤΣΣΚΑ.

Ένα λεπτό πριν το μεγάλο φινάλε, το παιχνίδι στα όρια, με το σκορ να διαμορφώνεται σε 60-58 υπέρ των Ρώσων. Δύο χαμένες βολές του Σισκάουσκας και η μπάλα καταλήγει στα χέρια του αρχηγού. Και 0.7” πριν το τελευταίο σφύριγμα, η ασίστ του Σπανούλη στα χέρια του Πρίντεζη και με την χαρακτηριστική του κίνηση με το δεξί, η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα. 62-61. Ο Ολυμπιακός κατακτά το τρόπαιο και στιγματίζει την ιστορία της διοργάνωσης, ως μια από τις πιο συγκλονιστικές ανατροπές, θέτοντας την βάση αλλά και την αυτοπεποίθηση για το εκκωφαντικό back-to-back του 2013, αλλά και διαμορφώνοντας την αγωνιστική ταυτότητα του Ολυμπιακού.