Θάλεια Ματίκα: «Ο Τάσος, πολλές φορές, θεωρεί ότι δεν τον θέλω όπως τον ήθελα στο παρελθόν»

Η Θάλεια Ματικά τα είπε «Καλύτερα Αργά» με την Αθηναΐδα Νέγκα στο Action 24 σε μια κουβέντα για τη γυναικεία ενδυνάμωση, τις ανθρώπινες σχέσεις, τους εθισμούς. τη σεξουαλικότητα μετά τα 40, την ψυχική υγεία, τους γονείς που μεγαλώνουν…

Σεξουαλική ζώη

Η Θάλεια Ματίκα είναι μαζί με τον Τάσο Ιορδανίδη εδώ και 17 χρόνια. Η Νέγκα τη ρώτησε λοιπόν πώς επιβιώνει η σεξουαλική ορμή στις μακροχρόνιες σχέσεις. «Πιστεύω, πέρα από μένα και τον Τάσο, εξαρτάται από τους ανθρώπους. Δηλαδή, υπάρχουν όντα υπερ-σεξουαλικά. Σου λέει κάποιος ή κάποια -έχω τέτοιους ανθρώπους στο περιβάλλον, δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία- εγώ θέλω σεξ κάθε μέρα δεν μπορώ να λειτουργήσω!

Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, πορεύονται με έναν άλλο τρόπο, είτε με τους συντρόφους ζωής, είτε μόνοι τους κλπ. Υπάρχουν άτομα τα οποία είναι σε πιο νορμάλ επίπεδο. Ειδικά εμείς οι γυναίκες που μετά τα 40 μπαίνουμε σε μια άλλη διαδικασία. Δεν είσαι όλη μέρα με το μυαλό στο σεξ. Ας πούμε για τον Τάσο, πολλές φορές θεωρεί ότι δεν τον θέλω όπως τον ήθελα στο παρελθόν κι εγώ το εξηγώ ότι νιώθω τελείως διαφορετικά, η σύνδεση μας πλέον είναι σε άλλα επίπεδα.

Απλώς όταν είμαι ρουφημένη από την καθημερινότητα και από όλο αυτό που βιώνει ένας άνθρωπος και δη μια γυναίκα και οργανικά, βιολογικά, δεν μπορεί να είναι το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό με το που πέφτω στο κρεβάτι. Γι' αυτό θαυμάζω τους υπερσεξουαλικούς ανθρώπους αυτούς που το έχουν συνέχεια στο μυαλό τους και είναι έτοιμοι πάντα».

Εθισμός και γυμναστική

«Δεν με ανησυχεί το ότι στο παρελθόν ο Τάσος είχε εθισμούς, όχι! Εγώ επειδή είμαι το άκρως αντίθετο, πιστεύω ότι είμαι ένα αντίβαρο σε αυτή τη σχέση. Οπότε όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, ξέρω ότι μπορώ να τον επαναφέρω. Καταρχάς όλοι οι άνθρωποι έχουμε εθισμούς, είναι μέσα στο ανθρώπινο είδος.

Πιστεύω ότι έχω παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο, πιπιλιζοντας το μυαλό του Τάσου και του λέω ότι η μόνη κατάχρηση που επιτρέπεται μετά τα 40 είναι η γυμναστική! Σιγά σιγά με τη μίρλα όλα αυτά τα χρόνια, με τη γκρίνια, με τους τσακωμούς τον έπεισα και έχει μπει σ’ αυτό το τριπάκι, το οποίο έχει φέρει και το αποτέλεσμα να κοιμάται πάρα πολύ νωρίς και να ξυπνάει πέντε μισή ώρα. Η προσπάθεια αυτή που έχει κάνει με τη διατροφή, τη γυμναστική και το καθόλου ποτό τον έχει βοηθήσει και στο πρόβλημα της ψωρίασης που ήταν πολύ έντονο! Έχει καθαρίσει τελείως, οπότε και αυτό του έδειξε ότι το σώμα ακούει, είναι εδώ παρών».

«Όλοι μιλάνε για σεξ και εκλείπει το σεξ»

«Χαίρομαι που μπορεί μια κοπέλα πλέον να εκθέσει το σώμα της χωρίς δεύτερη σκέψη, που για εμάς τότε ήταν αδιανόητο, όχι λόγω συντηρητισμού, αλλά γιατί υπήρχε μια ντροπή περίεργη, ενώ τώρα αυτό εμένα μου αρέσει, δεν το κρίνω αρνητικά. Για να γίνει μια αλλαγή χρειάζεται στάδια, οπότε πολλές φορές αυτό προκαλεί μια υπερβολή. Πάντως στη Δύση μιλάνε όλοι για σεξ και εκλείπει το σεξ».

«Πέφτω τελείως, καταρρέω»

«Δεν μπορώ να διαχειριστώ τις δύσκολες καταστάσεις, τις βαριές, τις αρρώστιες! Οι γονείς μου μεγαλώνουν. Αυτό το πράγμα μου στοιχίζει πολύ. Περάσαμε περιπέτειες με τη μαμά μου που μου έχουν στοιχίσει πάρα πολύ. Δεν είμαι το πιο ψύχραιμο άτομο στο να τα διαχειριστεί αυτά τα πράγματα. Σκέφτομαι ότι ο Τάσος που έχασε τον μπαμπά του νωρίς έχει τρομερή ενδυνάμωση σε σχέση με εμένα σε αυτό το κομμάτι. Εγώ δεν είμαι έτοιμη γι' αυτό.

Και όταν έρχονται τέτοιες καταστάσεις, δεν είμαι καλά. Δηλαδή, δεν παίρνω τον σωστό δρόμο του να είμαι δυνατή, πέφτω τελείως, καταρρέω! Και στη χώρα που ζούμε, που δυστυχώς την πρώτη και την τρίτη ηλικία δεν τη σκέφτεται καθόλου, τα παιδιά επωμίζονται, καλώς ή κακώς, τους γονείς σε καταστάσεις ακραίες... Αυτό είναι επίσης ένα ζόρι. Πού θα στηριχτείς; Τι έχει προβλέψει το κράτος για σένα; Οπότε κι αυτό είναι ακόμα ένα πράγμα που με βαραίνει πολύ εμένα».

«Από τις δουλειές του σπιτιού δεν μου αρέσει τίποτα»

«Η μητέρα μου ήταν μάχιμη δικηγόρος, είχε γραφείο δικό της και οι φίλες της ήταν δικηγόροι, συμβολαιογράφοι κλπ. Μεγάλωσα με την εικόνα γυναικών με δύσκολη εργασία, πνευματική εργασία και απαιτητική για γυναίκες, οι οποίες με το που γυρνούσαν στο σπίτι γινόντουσαν χίλια κομμάτια για να μαγειρέψουν, να σκουπίσουν, να σφουγγαρίσουν, Σάββατο -ας πούμε- θυμάμαι γενική καθαριότητα στο σπίτι μας, οπότε πάντα αισθανόμουν ότι αυτοί οι ρόλοι δεν ανήκουν στη γυναίκα αποκλειστικά, ανήκουν στους ανθρώπους που συμβιώνουν σε έναν χώρο.

Και αν οι άνθρωποι που συμβιώνουν σε έναν χώρο έχουν απαιτητικές εργασίες ή και όχι και έχουν τη μικρή πολυτέλεια να μπορούν να χρησιμοποιήσουν ανθρώπους εξειδικευμένους, βοήθεια τέλος πάντων, σε αυτό το κομμάτι, είναι χαρά όλων να το κάνουν. Θέλουμε πολλά χρόνια για να φτάσουμε εκεί που ονειρευόμαστε οι γυναίκες του δυτικού κόσμου, γιατί οι υπόλοιπες δεν τολμούν να ονειρευτούν! Εμένα από τις δουλειές του σπιτιού δεν μου αρέσει τίποτα! Οι γενιές αλλάζουν ευτυχώς και τα παιδιά των παιδιών μας θα είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα». 

«Η ψυχανάλυση με φοβίζει»

«Έχω φτάσει στην πόρτα του ψυχιάτρου τρεις φορές, έφυγα όμως τελικά μετά το ραντεβού. Πήγα σε τρεις διαφορετικούς! Μου αρέσει αυτή η βόλτα! Η ψυχανάλυση με φοβίζει… Τι κουτιά θα ανοίξει, δεν ξέρω, με τρομάζει. Δεν έχω πρόβλημα με το να του πω το θέμα μου. Φοβάμαι μην αρχίσουμε και πάμε προς τα πίσω και τι θα ανοίξει και αν θα μπορώ να το διαχειριστώ και μήπως καλό είναι να είμαι στη λήθη και να μην θυμηθώ πράγματα που μπορεί να με έχουν στιγματίσει. Δεν θέλω να περάσω δύσκολη διαδικασία, είμαι φυγόπονη! Δεν θέλω να κλαίω στον καναπέ και να είμαι ράκος και να φεύγω μετά.

Είμαστε επίσης μια χώρα που δεν ανοίγουμε με τίποτα τη συζήτηση για τις ψυχικές νόσους. Έχουμε μείνει στην κατάθλιψη, που πλέον επειδή κάποιοι επώνυμοι βγήκαν και είπαν ότι έχουν κατάθλιψη, αυτό είναι ΟΚ και η ψυχανάλυση είναι ΟΚ, μπορούμε να το λέμε δημόσια. Όταν περνάς το όριο αυτό και πάμε σε άλλες νόσους που βρίθουν γύρω μας και από ανθρώπους πολύ πετυχημένους , εκεί δεν μιλάει κανείς! Πρέπει να απαιτήσουμε ψυχιατρικές κλινικές. Θέλουμε κι άλλες, τις χρειαζόμαστε».