Θηριωδία στο Ιράκ: Σκότωσαν 15χρονη επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί τον ξάδελφό της

Σοκαριστική είναι η επιστολή της συγγενούς μίας 15χρονης κοπέλας στο Ιράκ, η οποία δολοφονήθηκε από μέλη της οικογένειάς της και άλλα άτομα της φυλής της, επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί έναν ξάδελφό της.

Σύμφωνα με την σοκαριστική επιστολή, που ήρθε στα χέρια του Guardian, οι άνδρες της ευρύτερης οικογένειας της Κάουθαρ Μπασάρ αλ-Χουσαϊτζάουι, πέταξαν την 15χρονη κοπέλα σε έναν λάκκο «και έριξαν λίγο χώμα πάνω στο σώμα της». «Την είχαν σκοτώσει λίγες ώρες νωρίτερα με 10 σφαίρες και της είχαν σκίσει το μικρό της κεφάλι με τσεκούρι. Στη συνέχεια, η οικογένειά μου ενώθηκε με άλλους που βγήκαν στους δρόμους για να χορέψουν και να γιορτάσουν τον θάνατό της».

Η ιστορία της Κάουθαρ περιγράφεται στο συγκλονιστικό κείμενο της συγγενούς της, που δημοσιεύτηκε από τον Guardian σε συνεργασία με το Jummar Media.

Γάμος και κακοποίηση σε ηλικία 13 ετών

Η Κάουθαρ ζούσε στο αλ-Ναχραβάν, μια περιοχή στα νοτιοανατολικά της Βαγδάτης. Η οικογένειά της, τη σταμάτησε από το σχολείο σε ηλικία 13 ετών και την ανάγκασε να παντρευτεί έναν αλκοολικό, χρόνια μεγαλύτερό της.

Η 15χρονη υπέστη έναν χρόνο βίας και κακομεταχείρισης, προτού διαφύγει και επιστρέψει στην οικογένειά της, η οποία αρχικά την έθεσε σε κατ’ οίκον περιορισμό και της ασκούσε συνεχή πίεση να επιστρέψει στον σύζυγο και κακοποιητή της. Εκείνη απείλησε να δώσει τέλος στη ζωή της και, τελικά, πήρε επίσημα διαζύγιο στο δικαστήριο στα τέλη του 2025.

«Ένα κορίτσι δεν μπορεί να λέει όχι»

Λίγο αργότερα, ένας ξάδελφός της αποφυλακίστηκε και ζήτησε το χέρι της Κάουθαρ από τους γονείς της. Η κοπέλα αρνήθηκε, καθώς όλοι γνώριζαν ότι ο γαμπρός εμπλεκόταν σε εμπόριο ναρκωτικών και αλκοόλ. Ωστόσο, παρά την άρνηση της κοπέλας, η οικογένεια έδωσε την έγκρισή της στον γάμο καθώς, σύμφωνα με το έθιμο, «ο λόγος ενός άνδρα δεν χαλάει από ένα κορίτσι». Η μητέρα της και οι γυναίκες συγγενείς στο σπίτι δεν μπορούσαν να την υποστηρίξουν λέγοντας «όχι».

Στις αρχές Μαΐου, καθώς πλησίαζε η μέρα του γάμου και αυτού που η ίδια πίστευε ότι θα ήταν μια νέα φάση βιασμών και βίας, η Κάουθαρ έφυγε από το πατρικό της σπίτι. Της είχαν στερήσει την ευκαιρία να πάει σχολείο ή να μάθει πώς να βγάζει χρήματα, οπότε έφυγε χωρίς τίποτα, εκτός από τα ρούχα της και μια μαντίλα.

Μετά τη διαφυγή της, την εντόπισε ένας γείτονας, ο οποίος την απήγαγε για τρεις ημέρες και, όπως λέει η ίδια, την υπέβαλε σε φρικτά πράγματα που δεν αποκάλυψε. Αν και διαβεβαίωσε την οικογένειά της ότι δεν βρισκόταν μαζί του με τη θέλησή της -και παρ’ όλο που οι κάμερες ασφαλείας φάνηκαν να στηρίζουν την εκδοχή της ότι την έσυραν με τη βία- η οικογένειά της αρνήθηκε να την πιστέψει.

Η θανατική ποινή

Ο πατέρας, ο θείος και ο αρραβωνιαστικός της Κάουθαρ, την ανέκριναν για το τι είχε συμβεί κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ημερών, πριν τη μεταφέρουν σε μια ανοιχτή περιοχή στα περίχωρα της Βαγδάτης.

«Προσπάθησα να φανταστώ τι ένιωθε σε εκείνο το αυτοκίνητο με τρεις άνδρες από την οικογένεια που υποτίθεται ότι ήταν ο κύκλος ασφάλειάς της», γράφει στην επιστολή η συγγενής της Κάουθαρ.

Όπως εξηγεί η ίδια, μετά την θανάτωση της κοπέλας με σφαίρες, η σορός της πετάχτηκε σε έναν λάκκο, ωστόσο στη συνέχεια οι άνδρες μετακίνησαν το σώμα της περισσότερες από μία φορές από φόβο.

«Γιόρταζαν μετά τον θάνατό της»

Ως ολοκλήρωση της φρικιαστικής αυτή θηριωδίας, σύντομα κυκλοφόρησαν βίντεο με μέλη της φυλής να χορεύουν χαρούμενα για τη δολοφονία της. «Δεν είδα κανέναν να θρηνεί μέσα στην οικογένεια. Αντίθετα, οι άνδρες γιόρταζαν», λέει η συγγενής της.

«Προσπάθησα να παραμείνω ψύχραιμη και σκέφτηκα ότι τουλάχιστον η αστυνομία θα τους τιμωρούσε για την πράξη τους. Αντίθετα, ένας αξιωματικός φέρεται να ζήτησε δωροδοκία για να δηλώσει ότι είχε απαχθεί και όχι δολοφονηθεί», τονίζει.

Η φωτογραφία και η μνήμη της «κραυγή» για δικαιοσύνη

«Στο τέλος, αυτό ήταν που με ώθησε να μιλήσω. Εγώ και άλλες γυναίκες από την ευρύτερη οικογένεια (όχι σε συντονισμό, καθώς νιώθαμε ότι δεν μπορούσαμε να εμπιστευτούμε κανέναν) αρχίσαμε να στέλνουμε το όνομα και τη φωτογραφία της, καθώς και τις φωτογραφίες των δολοφόνων της, σε σελίδες και πλατφόρμες μέσων ενημέρωσης, ελπίζοντας σε δικαιοσύνη για αυτό το παιδί και για να της επιτραπεί τουλάχιστον να ταφεί με αξιοπρέπεια.

Φοβόμουν ότι η υπόθεση θα θαβόταν όπως οι εκατοντάδες άλλες ιστορίες στις οποίες γυναίκες και νεαρά κορίτσια πεθαίνουν για τίποτα περισσότερο από το ότι προσπάθησαν να επιβιώσουν».

«Πόσο εύκολος έγινε ο φόνος για τους άνδρες στο Ιράκ»

«Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι το πόσο εύκολος έχει γίνει ο φόνος για τους άνδρες στο Ιράκ. Δεν φοβούνται πλέον τον νόμο ή το κράτος, επειδή βλέπουν διαφθορά παντού. Όλοι απέκρυψαν τι συνέβη. Προφανώς, ένας δικηγόρος θα αναλάβει την υπόθεση, το σώμα θα εντοπιστεί και ο αδελφός της θα παραδοθεί ως ο μοναδικός δράστης, ώστε η υπόθεση να κλείσει ως έγκλημα ‘τιμής’», σημειώνει η συγγενής της Κάουθαρ.

Επισημαίνει μάλιστα πως «αν και ο ιρακινός νόμος δεν αναφέρει άμεσα τη φράση έγκλημα ‘τιμής’, υπάρχουν ελαφρυντικά στον νόμο που αφορούν το έγκλημα με κίνητρο την τιμή. Κάποιος που σκοτώνει τη σύζυγό του ή μια κοντινή γυναίκα συγγενή του, αφού την πιάσει σε πράξη μοιχείας, τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Σε πολλές περιπτώσεις, το έγκλημα δεν αντιμετωπίζεται ως μια εσκεμμένη, πλήρως στοιχειοθετημένη δολοφονία, αλλά μάλλον ως ένα οικογενειακό περιστατικό που ξέφυγε από τον έλεγχο».

«Οι νέοι νόμοι του Ιράκ που επιτρέπουν σε παιδιά ακόμη και εννέα ετών να παντρεύονται είναι τρομακτικοί για μένα, επειδή ένα παιδί που απομακρύνεται από το σχολείο και ωθείται σε πρόωρο γάμο γίνεται πιο ευάλωτο και λιγότερο ικανό να προστατεύσει τον εαυτό του ή να φέρει αντίσταση στη βία που υφίσταται. Η Κάουθαρ δεν είχε φτάσει ακόμη σε μια ηλικία που να της επιτρέπει να κατανοήσει τη ζωή, κι όμως όλοι της συμπεριφέρονταν σαν να ήταν μια γυναίκα που έπρεπε να υποταχθεί, να παρακολουθείται και να τιμωρηθεί», καταλήγει η συγγενής της 15χρονης κοπέλας, σε μια υπόθεση που κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του κόσμου.