Σε μια εξομολόγηση εκ βαθέων, η Φώφη Γεννηματά μίλησε για όλα στην Ελεωνόρα Μελέτη. Η κ. Γεννηματά είναι χρόνια στην πολιτική. Συνήθως την ακούμε να μιλάει για τις πολιτικές εξελίξεις και σπάνια για τον εαυτό της. Αυτή τη φορά, πιο ανθρώπινη άνοιξε την καρδιά της και μίλησε για τους γονείς της, τον καρκίνο και τη δεκαετή προσπάθεια να γίνει μητέρα.

Το πένθος για τους γονείς της

«Είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσεις τον θάνατο και την οργή που φέρνει η απώλεια. Παλεύαμε μέχρι την τελευταία στιγμή. Με επτά μήνες διαφορά έφυγαν οι γονείς μου από τη ζωή. Πρώτα η μητέρα μου και μετά ο πατέρας μου. Μόνο αυτό μπορούσε να συμβεί με αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν μαζί από δεκατριών χρονών. Μια ζωή μαζί.

Δεν ήθελα να σκεφτεί ούτε ένας Έλληνας ότι θέλω να εκμεταλλευτώ το συναίσθημά τους για την απώλεια του πατέρα μου. Χρειαζόταν ένας χρόνος για να αφομοιώσουμε το πένθος. Ήταν ισχυρό το σοκ. Στην αρχή δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ τέτοια πράγματα. Αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού. Σκεφτόμουν ότι μια μέρα θα με ρωτήσει: Γιατί μαμά δεν ασχολήθηκες; Δεν τα έλεγε καλά ο παππούς;»

Η μάχη με τον καρκίνο

Για τη μάχη της μητέρας της, αλλά και τη δική της, με τον καρκίνο, μίλησε η Φώφη Γεννηματά, λέγοντας:

«Το 1984, όταν αρρώστησε η μητέρα μου, πολύ δύσκολα μπορούσε να πει κανείς τη λέξη καρκίνος. Είχε καρκίνο στο μαστό. Ήταν ένα στίγμα για όλη την οικογένεια. Ένας από τους λόγους που επέλεξα να μιλήσω στη συνέχεια εγώ ήταν γιατί έπρεπε αυτό το πράγμα να το σπάσουμε. Δεν τελειώνει η ζωή. Δεν σταματάς να είσαι γυναίκα και πρέπει να συνεχίσεις να ζεις. Η μητέρα μου είχε μια δίψα για τη ζωή που μας τη μετέδωσε. Χόρευε μέχρι την τελευταία στιγμή ακόμα και όταν της ήταν πολύ δύσκολο. Κανένας όμως δεν καταλάβαινε πόσο δύσκολο της ήταν».

Για τη δική της περιπέτεια υγείας, η κ. Γεννηματά, είπε:

«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκέφτεσαι ότι τα παιδιά σου μπορεί να μεγαλώσουν χωρίς εσένα. Ότι η μικρή σου κόρη μπορεί να μην θυμάται καν πώς είσαι. Να μην θυμάται τη μορφή σου, τη φωνή σου, το χάδι σου. Τουλάχιστον εγώ με την αδερφή μου ήμασταν πολύ μεγαλύτερες όταν χάσαμε τους γονείς μας. Προλάβαμε να ζήσουμε έστω αυτό το σύντομο διάστημα μαζί τους. Με έπιανε τρόμος στη λογική ότι τα παιδιά μου, που με τόσο κόπο απέκτησα, θα τα άφηνα ξαφνικά μόνα τους. Είναι πολύ οδυνηρό. Όλα έγιναν αστραπιαία. Ήταν Σάββατο όταν το διαπίστωσα. Τη Δευτέρα χειρουργήθηκα και το επόμενο Σάββατο ήμουν σε ένα συνέδριο και μιλούσα από το βήμα. Νόσησε και η αδερφή μου αλλά ευτυχώς είναι και εκείνη καλά σήμερα».

Η μητρότητα μετά από 10 χρόνια

Όπως εξομολογήθηκε η Φώφη Γεννηματά, στα 22 της χρόνια έμαθε από τους γιατρούς ότι έχει πολύ λίγες πιθανότητες να αποκτήσει παιδιά. Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και μετά από 10 χρόνια προσπάθειας κατάφερε να γίνει μητέρα. Όπως είπε:

«Ήμουν μόλις 22 ετών όταν μου το είπαν. Δεν έγινε εύκολα. Προσπαθούσα δέκα χρόνια να μείνω έγκυος. Με πολλές αποτυχίες και αναποδιές. Αλλά πάντα στη ζωή αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Σήμερα έχω τρία παιδιά και χαίρομαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς, οι γονείς μου δεν πρόλαβαν να τα γνωρίσουν. Έφυγαν και με αυτόν τον καημό. Όλη αυτή τη δεκαετία που αγωνιζόμουν, ταυτόχρονα τρέχαμε με τη μητέρα μου στα νοσοκομεία. Όταν μου ανακοίνωσαν ότι είμαι έγκυος ένιωσα ότι ξαναζώ από την αρχή».