Ήταν μία Δευτέρα το πρωί όταν πέρασε την είσοδο του Ανώτατου Δικαστηρίου στο Μπρούκλιν, η Σίρλεϊ Άντελσον Σίγκελ. Ετών 91. Πήγε για να προσφέρει εθελοντικά τις δικηγορικές της υπηρεσίες, σε μία νεαρή γυναίκα που της κατέσχεσαν το σπίτι επειδή αδυνατούσε να αποπληρώσει το στεγαστικό της.

Η κ. Σίγκελ είχε πάνω από είκοσι χρόνια να εξασκήσει το επάγγελμα. Η κρίση όμως την έπεισε πως έπρεπε να επιστρέψει στις δικαστικές αίθουσες. Η εμπειρία της σίγουρα ήταν χρήσιμη στην πελάτισσά της. Όχι μόνο η επαγγελματική (ανάμεσα στις πολλές θέσεις που κατείχε, υπήρξε και συνήγορος της Διεύθυνσης Στέγασης και Ανάπτυξης) αλλά και η προσωπική.

Η γηραιά κυρία δικηγόρος αποτελούσε ένα ζωντανό μήνυμα αισιοδοξίας. Ήταν πεπεισμένη πως η γενιά της πελάτισσάς της θα καταφέρει να βγει αλώβητη, αν όχι πιο δυνατή, από την παρούσα οικονομική κρίση. Όπως ακριβώς βγήκε η δική της από την ύφεση του 1929.

Η ίδια θυμόταν ακόμη πως στα 13 της αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί ο πατέρας της δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο. Έζησε τη Μεγάλη Ύφεση και υπήρξε ενεργό μέλος μιας γενιάς ακτιβιστών που πάλεψαν για τα δικαιώματα στέγασης στις ΗΠΑ. Και το κυριότερο; Δεν ξέχασε ποτέ όσα ενέπνευσαν το πρόγραμμα δημόσιας στέγασης του Νιου Ντιλ, του προέδρου Ρούσβελτ.

Ήταν πέντε χρονών η Shirley Siegel όταν αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει δικηγόρος.  Έτσι στο ξεκούδουνο, γιατί της άρεσε η πάρλα πολύ και το στόμα της δεν το έκλεινε. Kαι συνέχισε να λέει ότι θα γίνει δικηγόρος, στο γυμνάσιο και στο λύκειο.  Το έβαλε στόχο, στρώθηκε, διάβασε, σκίστηκε, πέρασε στο Yale Law School το 1938.
Ήταν το μοναδικό κορίτσι.  «Μπήκα στο αμφιθέατρο και δεν καταδεχόταν κανένας να καθίσει δίπλα μου…», θυμόταν χρόνια αργότερα.

Η Shirley Siegel αποφοίτησε το 1941 μετά βαΐων και κλάδων, τέταρτη σε μια τάξη 125. Στους συμμαθητές της συμπεριλαμβάνονταν έναν μελλοντικός πρόεδρος, ο Gerald R. Ford,  ένας μελλοντικός δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου, ο Πότερ Στιούαρτ και ο μελλοντικός ιδρυτικός διευθυντής του Σώματος Ειρήνης, R. Sargent Shriver.

Παρ΄ όλα αυτά, όταν προσπάθησε να βρει δουλειά, δουλειά δεν βρήκε. Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά 40 δικηγορικά γραφεία την απέρριψαν, γιατί ήταν γυναίκα, παρότι είχε τις καλύτερες συστάσεις απ’ τους καθηγητές της στο Yale.

Τελικά κατάφερε και προσλήφθηκε στη φίρμα Proskauer, Rose & Paskus
και ξεκίνησε μια καριέρα ένδοξη, με σημαντικές επιτυχίες σημαντικές, ιδίως όσον αφορά στα δικαιώματα των εργαζόμενων και των μειονοτήτων.
Το κορίτσι που το απέρριψαν σαράντα δικηγορικά γραφεία έφτασε να γίνει η πρώτη γυναίκα solicitor general της Νέας Υόρκης. Ως εθελόντρια πρόσφερε τις υπηρεσίες της στην Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών, στις αρχές της δεκαετίας του 1940.
Παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Elwood (Woody) και απέκτησαν δύο παιδιά, την κόρη Ann και τον γιο Eric. Ο Έλγουντ πέθανε το 1994. Η Σίγκελ παντρεύτηκε ξανά έναν παλιό φίλο από το κολέγιο, τον καθηγητή Χένρι Φάγκιν, ο οποίος πέθανε το 2009.
Ιn loving memory, για τη γυναίκα που γεννήθηκε το 1918, στο Μπρόνξ της Νέας Υόρκης, από γονείς πρόσφυγες και πάλεψε διπλά  για να γίνει αυτό που ήθελε.