Η υπόθεση του Βενσάν Λαμπέρ, του 38χρονου τετραπληγικού Γάλλου, που βρίσκεται σε φυτική κατάσταση, γνώρισε την Τρίτη δύο διαδοχικές ανατροπές, με την ιστορική απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Γαλλίας υπέρ της διακοπής της ιατρικής φροντίδας προς τον ασθενή και με την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης αυτής του ανωτάτου γαλλικού δικαστηρίου, που ανακοίνωσε λίγη ώρα αργότερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.


Η υπόθεση έχει φέρει εδώ και έξι χρόνια αντιμέτωπη την σύζυγο του ασθενούς, που ζητεί τη διακοπή της παροχής ιατρικής φροντίδας, και τους γονείς του, που ζητούν τη διατήρησή του τεχνητά στη ζωή.

Το απόγευμα της Τρίτης, το Συμβούλιο Επικρατείας ανακοίνωσε ότι έκρινε νόμιμη την ιατρική απόφαση του νοσοκομείου της Ρεν για τον τερματισμό παροχής ιατρικής φροντίδας προς τον Λαμπέρ, θεωρώντας ότι η διατήρησή του στη ζωή συνιστά “παράλογη εμμονή”.

Όμως λίγη ώρα αργότερα, έπειτα από προσφυγή των γονέων του ασθενούς, και λαμβάνοντας γνώσιν της απόφασης του ανωτάτου γαλλικού δικαστηρίου , το δικαστήριο του Στρασβούργου αποφάσισε να ζητήσει από τη γαλλική κυβέρνηση να προχωρήσει στην αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, εν αναμονή της ολοκλήρωσης της δικαστικής διαδικασίας ενώπιον του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.

“Το μέτρο σημαίνει ότι ο Βενσάν Λαμπέρ δεν θα μετακινηθεί με στόχο τη διακοπή της σίτισης και της ενυδάτωσής του”, διευκρινίζει η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, το οποίο ενήργησε στο πλαίσιο διαδικασίας που τού επιτρέπει να επιβάλλει σε “εξαιρετικές περιπτώσεις” στα κράτη ορισμένα προσωρινού χαρακτήρα επείγοντα μέτρα, σε περίπτωση υπαρκτού κινδύνου για σοβαρές και μη αναστρέψιμες βλάβες των εναγόντων.

Έπειτα από αυτήν την επείγουσα απόφαση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα εξετάσει την υπόθεση επί της ουσίας “κατά προτεραιότητα”, πράγμα που δημιουργεί ελπίδες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε διάστημα μηνών , αντί ετών, όπως συνήθως συμβαίνει στο Δικαστήριο του Στρασβούργου.

Μετά την απόφαση του ΕΔΑΔ, “είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να τον υποβάλουμε σε φροντίδα που αντιστοιχεί στην παράλογη ‘θεραπευτική εμμονή’ που τόσο φοβόταν και ο ίδιος”, δήλωσε ο γιατρός Ερίκ Καριζέ, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου της Ρεν, όπου νοσηλεύεται ο Λαμπέρ.

Η υπόθεση του Λαμπέρ, ο οποίος βρίσκεται καθηλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου από το 2008 έπειτα από τροχαίο δυστύχημα, έχει γίνει εμβληματική στη συζήτηση για την ευθανασία στη Γαλλία.

Σύμφωνα με τους γιατρούς, ο Λαμπέρ, ο οποίος σιτίζεται και ενυδατώνεται τεχνητά από το 2008, έχει υποστεί “μη αναστρέψιμες βλάβες” και “δεν υπήρξε ποτέ καμία επικοινωνία, ακόμη και στοιχειώδης μαζί του”.

Ωστόσο, οι γονείς του πρώην ψυχιατρικού νοσηλευτή, παραδοσιακοί καθολικοί, και ένα μέρος της οικογένειας, θεωρούν ότι παραμένει “παρών” και απαιτούν την διατήρησή του στη ζωή, καταγγέλλοντας απόπειρα διολοφονίας ενός ανάπηρου ανθρώπου.

Αντίθετα, η σύζυγός του Ρασέλ, με την υποστήριξη άλλων μελών της οικογενείας, αλλά και του ιατρικού σώματος, θεωρούν ότι η κατάσταση του Λαμπέρ δεν είναι αναστρέψιμη και δηλώνουν ότι η διακοπή παροχής ιατρικής φροντίδας αντανακλά την θέλησή του.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας τονίζει στην απόφασή του ότι “η σοβαρότερη ιατρική κατάσταση, περιλαμβανομένης της μη αναστρέψιμης απώλειας συνδειδήσεως, δεν μπορεί να επαρκεί για να δικαιολογήσει τη διακοπή της παροχής ιατρικής φροντίδας” και ταυτόχρονα διευκρινίζει όμως ότι “πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη βούληση του ασθενούς”, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του ανωτάτου γαλλικού δικαστηρίου Ζαν-Μαρκ Σοβέ.

“Η απόφαση για την έναρξη ενός πρωτοκόλλου θανάτου συνιστά ευθανασία ενός προσώπου που δεν βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, κατά παράβαση της εντολής ‘ου φονεύσεις’ “, αναφέρεται σε ανακοίνωση της Alliance Vita, οργάνωσης προσκείμενης στους συντηρητικούς καθολικούς.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας “αφορά την ιδιαίτερη περίπτωση του Λαμπέρ και δεν μπορεί να τύχει γενικής εφαρμογής στο σύνολο των ατόμων που βρίσκονται σε παρόμοια παθολογική κατάσταση, καθώς κάθε κατάσταση πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση”, δήλωσε ο βουλευτής Ζαν Λεονετί, συντάκτης νόμου για τον τερματισμό της ζωής του 2005, που απαγορεύει την θεραπευτική εμμονή και επιτρέπει τον τερματισμό της παροχής ιατρικής φροντίδας σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η κυβέρνηση έχει αναθέσει σε δύο βουλευτές να προτείνουν μέχρι το τέλος του 2014 τροποποιήσεις του νόμου του 2005 που θεωρείται ότι δεν έχει “επαρκώς κατανοηθεί και καλώς εφαρμοσθεί”.