Οι πακιστανικές αρχές πρόκειται να εκτελέσουν την επόμενη εβδομάδα έναν άνδρα που υποστηρίζει ότι ήταν μόλις 15 ετών όταν συνελήφθη για έναν φόνο που δεν διέπραξε, ανακοίνωσαν οι συνήγοροί του.

Ο Ανσάρ Ικμπάλ δηλώνει ότι ήταν ανήλικος όταν οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν μαζί με έναν φίλο του, πριν από 16 χρόνια, για τη δολοφονία ενός γείτονά του. Η οικογένεια του θύματος υποστηρίζει ότι ο φόνος έγινε με αφορμή έναν καυγά για έναν αγώνα κρίκετ. Ο Ικμπάλ από την πλευρά του ισχυρίζεται ότι η αστυνομία τον παγίδευσε επειδή ήταν φτωχός και ότι οι αστυνομικοί έκρυψαν στο σπίτι του δύο όπλα.

Η πακιστανική νομοθεσία απαγορεύει την εκτέλεση ανηλίκων, όμως τα δικαστήρια έχουν αρνηθεί να εξετάσουν το πιστοποιητικό γέννησης του Ικμπάλ και τους σχολικούς ελέγχους που παρουσίασε με το αιτιολογικό ότι υποβλήθηκαν με καθυστέρηση, ανέφερε η Μάγια Φόα, της βρετανικής ομάδας νομικής υποστήριξης Reprieve.

Σύμφωνα με το αρχείο του σχολείου του, ο Ικμπάλ ήταν 14 ετών την εποχή εκείνη. Το νέο πιστοποιητικό γέννησης που εκδόθηκε φέτος αναφέρει ότι ήταν 15. Η τήρηση αρχείων στο Πακιστάν είναι κακή και τα πιστοποιητικά εύκολα πλαστογραφούνται.

Το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος ήταν περίπου 20 ετών, με βάση τη μαρτυρία ενός αστυνομικού. Ο φίλος του Ικμπάλ δικάστηκε ως ανήλικος. “Η κυβέρνηση και η εισαγγελία θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι το άτομο που βρίσκεται αντιμέτωπο με την αγχόνη δεν ήταν ανήλικο, εφόσον τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο”, είπε η Φόα.

Ο δικηγόρος του Ικμπάλ, ο Μουνίρ Μπασίτ, επιβεβαίωσε ότι ο πελάτης του δικάστηκε ως ενήλικος και ενημερώθηκε ότι θα απαγχονιστεί την επόμενη εβδομάδα στη φυλακή Σαργκόντα.

Το Πακιστάν επανέφερε τη θανατική ποινή τον περασμένο Δεκέμβριο, στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλουν οι αρχές για να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες Ταλιμπάν, μετά τη σφαγή σε ένα σχολείο όπου φοιτούσαν παιδιά στρατιωτικών, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι από 130 μαθητές.

Όμως ελάχιστοι από τους 240 ανθρώπους που απαγχονίστηκαν τους τελευταίους μήνες είχαν σχέση με τους αντάρτες. Οι περισσότεροι, όπως ο Ικμπάλ, είχαν καταδικαστεί για δολοφονίες. Οι οικογένειές τους συνήθως δηλώνουν ότι κατηγορήθηκαν αδίκως αλλά ήταν πολύ φτωχοί για να προσλάβουν καλούς δικηγόρους.