Είναικαλοκαίρι, 2 Αυγούστου του 1980. Κι ενώ επικρατεί ηρεμία στην ΕυρώπηστηνΙταλίαλαμβάνει χώραη πιο πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της χώρας μεταπολεμικά.Στιςστις 10.25εκρηκτικός μηχανισμός εκρήγνυται στο κτίριο του σιδηροδομικού σταθμού της Μπολόνιαπροκαλώνταςτο θάνατο 85 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 200. Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια γίνεται γνωστή στην Ιταλία και διεθνώς ωςΣφαγή της Μπολόνιας[Strage di Bologna].

Ο σιδηροδρομικός σταθμός στη Μπολόνια ήταν γεμάτος από τουρίστες και πολίτες, οι οποίοι ταξίδευαν στην πόλη για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Στην αίθουσα αναμονής δεύτερης θέσης του σταθμού βρέθηκε μια παρατημένη μαύρη πλαστική βαλίτσα. Μέσα της είχε τοποθετηθεί βόμβα ισχύος 40 κιλών εκρηκτικών υλών, η οποία σκόρπισε τον θάνατο.Η έκρηξη στοίχισε τη ζωή σε 85 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων 30 παιδιά.

Τα ασθενοφόρα και τα οχήματα έκτακτης ανάγκης δεν επαρκούσαν για να μεταφέρουν τον μεγάλο αριθμό τραυματισμένων στα νοσοκομεία. Γι’ αυτό οι πυροσβέστες στελέχωσαν το λεωφορείο της γραμμή 37, ιδιωτικά αμάξια και ταξί. Το λεωφορείο 37 και το σταματημένο ρολόι έγιναν σύμβολα της σφαγής.
Ως δράστες της επίθεσης καταδικάζονται τα μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Επαναστατικοί Ένοπλοι Πυρήνες [NAR: Τζουζέπε Βαλέριο Φιοραβάντι [Giuseppe Valerio Fioravanti], Φραντσέσκα Μάμπρο [Francesca Mambro] και Λουίτζι Τσαβαρντίνι [Luigi Ciavardini.

Χτες επιτέλους μία σημαντικήκαταδίκη
Χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια για να καταδικάσει το Εφετείο της Μπολόνια σε ισόβια κάθειρξη τον Τζιλμπέρτο Καβαλίνι, για τον ρόλο που είχε στη βομβιστική αυτή επίθεση.Την ετυμηγορία της έδρας, περίμεναν τόσα χρόνια οι οικογένειες των θυμάτων, προκειμένου να δικαιωθούν. Την ίδια ανακούφιση και ικανοποίηση ένιωσαν και τα περίπου 30 μέλη της οργάνωση που εκπροσωπεί τα θύματα.

Ο Καβαλίνι, που ήδη εκτίει ποινή υπό καθεστώς ημιελευθερίας στις φυλακές του Τέρνι, δεν ήταν παρών στην αίθουσα. Αμετανόητος, σχολίασεαλαζονικάκαι προκλητικάτην απόφαση της έδρας.«Δεν μετανιώνω για όσα έχω κάνει και για εκείνα που δεν έκανα δεν μπορώ να μετανιώσω». «Δεν είμαστε εμείς που πρέπει να χαμηλώσουμε το βλέμμα -από ντροπή- για τη Μπολόνια» είπε χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά της, η αντιπρόεδρος της οργάνωσης των οικείων των θυμάτων, Άννα Πιτσιράνα, δήλωσε πως«η απόφαση δεν ακυρώνει τους 85 νεκρούς και τους 200 τραυματίες, αλλά αποδίδει δικαιοσύνη σε εμάς τους συγγενείς των θυμάτων, που πάντοτε επιμείναμε με σταθερότητα στις δίκες αυτές».

Απαντώντας δε στις αιτιάσεις της υπεράσπισης του κατηγορουμένου, πως είναι απάνθρωπο να καταδικάζεται μετά 40 χρόνια ένας άνθρωπος, η Πιτσιράνι απάντησε: «Δεν είναι απάνθρωπο, αν δούμε πως μετά 70 χρόνια καταδικάζονται ένοχοι για το Ολοκαύτωμα. Είναι μία δικαιοσύνη, που αποδίδεται στις οικογένειες των θυμάτων για την επιμονή μας. Κι εάν αναγνωσθούν και ξαναναγνωσθούν τα στοιχεία που κατατέθηκαν στο δικαστήριο αυτό γίνεται σαφές: πως πρόκειται για μία δίκαιη απόφαση».

Για τους δικηγόρους της πολιτικής αγωγής, η καταδίκη του Καβαλίνι είναι ένα βήμα για να ξετυλιχθεί το νήμα που φέρνει στους πραγματικούς εντολείς της επίθεσης, καθώς ο ίδιος ήταν ένα σημαντικό στέλεχος της NAR. Από την πλευρά της, η υπεράσπιση του Καβαλίνι προετοιμάζει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της καταδίκης του πελάτη της.

Στη διάρκεια όλων αυτών των ετών έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες για το ποιος όπλισε το χέρι κι έδωσε την εντολή στους νεοφασίστες. Στις υποθέσεις εμπλέκονται οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, που από την αρχή προσπάθησαν να παραπλανήσουν τις έρευνες και ν’ αποκρύψουν κρίσιμα στοιχεία και η μασονική στοά P2, η οποία εμπλέκεται σε σωρεία μηχανορραφιών και κατευθυνόμενων επιθέσεων με στόχο την επιβολή ενός σχεδόν δικτατορικού καθεστώτος, με εξουδετέρωση της Αριστεράς και του ΙΚΚ, το οποίο τότε ακολουθούσε την πολιτική του «ιστορικού συμβιβασμού», στηρίζοντας τις συμμαχικές κυβερνήσεις των ετών του ’70.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις