Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος: Η 27η Ιανουαρίου καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ, ως η Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Την ημέρα αυτή, το 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς – Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης, εξόντωσης και καταναγκαστικής εργασίας του Τρίτου Ράιχ. Στην Ελλάδα τιμούμε την μνήμη των περίπου60.000Ελλήνων Εβραίων που δολοφονήθηκαν από τους Ναζί.

Με τον όρο Ολοκαύτωμα ("Shoa", δηλαδή "Καταστροφή" όπως το αποκαλούν οι Εβραίοι), έχει επικρατήσει να θυμόμαστε την συστηματική εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης, ωστόσο το Ολοκαύτωμα δεν ήταν ένα. Αφορούσε και άλλες ομάδες που δεν συμμορφώνονταν στο πρότυπο του "Άρειου" ανθρώπουπου προπαγάνδισε το ναζιστικό καθεστώς και συγκεκριμένατους ανάπηρους, τους ομοφυλόφιλους, τους Τσιγγάνους, τους Κομμουνιστές και άλλες ομάδες ανεπιθύμητων"υπανθρώπων".

Φωτογραφία: Μεταφορά Εβραίων από το Γκέτο της Βαρσοβίας

"Τελική Λύση"

Οι Εβραίοι θεωρήθηκαν η μεγαλύτερη απειλή για την "καθαρότητα" της "γερμανικής φυλής".Οι διώξεις εναντίον τους ξεκίνησαν με την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, με αποκορύφωμα την "Νύχτα των Κρυστάλλων", με μαζικές επιθέσεις, απαγωγές,λεηλασία και ιδιοποίηση των περιουσιών τουςσε Γερμανία και Αυστρία και απελάσεις. Οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να φορούν το "κίτρινο άστρο" ως διακριτικό, ενώ δημιουργήθηκαν τα Γκέτο, όπου χιλιάδες εγκλωβίστηκαν, μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες.

Η "Τελική Λύση" στο "Εβραϊκό Πρόβλημα" αποφασίστηκε ότι θα ήταν στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα οποία θα μεταφέρονταν άνθρωποι από την Γερμανία, την Αυστρία και όλες τις κατακτημένες χώρες. Η "Τελική Λύση" ήταν ένα απόλυτα οργανωμένο σχέδιο εκμετάλλευσης της περιουσίας καιτης εργασίας των κρατουμένων, με άμεσο διαχωρισμό ανδρών, γυναικών και παιδιών και θανάτωσης όσων δεν μπορούσαν να εργαστούν για το Τρίτο Ράιχ και τις βιομηχανίες του(όπως για παράδειγμα οι πολύ ηλικιωμένοι και οι έγκυες). Από τα θύματα – ζωντανά ή νεκρά – αφαιρούσαν ό,τι είχε αξία, από ρούχα, τα οποία απολυμαίνονταν και πωλούνταν, ως τα χρυσά δόντια που έλιωναν και αποθήκευαν στα κρατικά ταμεία. Ακόμη και τα μαλλιά, τα "εκμεταλλεύονταν" για την παραγωγή γαντιών και καλτσών, για τον γερμανικό στρατό.Η εκτέλεση γινόταν επίσης με "επιστημονικό" τρόπο, μέσω των γνωστών θαλάμων αερίων και των φούρνων που δούλευαν εντατικά.

Σωροί με τα γυαλιά των θυμάτων στο Άουσβιτς


Ντοκιμαντέρ για την απελευθέρωση του Άουσβιτς από τους Σοβιετικούς, με συνέντευξη – ντοκουμέντο του στρατιωτικού που κατέγραφε με κάμερα αυτά που αντίκρισαν. Αναφέρει πως οι άνθρωποι που βρήκαν στο Άουσβιτς, δεν είχαν πια κανένα συναίσθημα, ούτε καν χαρά. "Δεν πίστευαν σε κανέναν και σε τίποτα, ούτε στον εαυτό τους". Περιλαμβάνει επίσης εικόνα και περιγραφή με το πώςέγινε η συλλογή των στοιχείων που προσκομίστηκαν στις Δίκες της Νυρεμβέργης.

Προσοχή: Περιέχει πολύ σκληρές σκηνές


Υπολογίζεται ότι έξι εκατομμύρια Εβραίοι εξοντώθηκαν στο Ολοκαύτωμα. Στην Πολωνία, όπου ζούσε η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα της Ευρώπης, δολοφονήθηκε πάνω από το 80%, δηλαδή 3 εκατομμύρια άνθρωποι. Ελλάδα,Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Λιθουανία, Βοημία, Ολλανδία,Σλοβακία και Λετονία έχασαν πάνω από το 70% του εβραϊκού πληθυσμού. Βέλγιο, Ρουμανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία και Εσθονία έχασαν περίπου τον μισό εβραϊκό πληθυσμό, η Σοβιετική Ένωση πάνω από ένα τρίτο. Ακόμη και χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία είδαν το ένα τέταρτο του εβραϊκού πληθυσμού να δολοφονείται.

Πρόγραμμα Ευθανασίας

Το "Πρόγραμμα Ευθανασίας" των Ναζί, που στράφηκε κυρίως κατά των ανθρώπων με ψυχικές και νοητικές διαταραχές, ήταν "προάγγελος" και μία "γενική δοκιμή" για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Βασίστηκε στην προπαγάνδα πως υπήρχαν "ζωές χωρίς αξία", που επιβάρυναν το κοινωνικό σύνολο καθώς δεν μπορούσαν να παράγουν. Η αξία της ζωής δηλαδή, συνδέθηκε με την ικανότητα για εργασία, άρα όποιος την έχανε ήταν "άχρηστος". Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, υπολογίζεται πως θανατώθηκαν (συχνά αφού πρώτα βασανίστηκαν και υποβλήθηκαν σε εφιαλτικά πειράματα) πάνω από 200.000 άνθρωποι.

Το πρόγραμμα που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από ομάδα κορυφαίων γιατρών της Γερμανίας, μπήκε σε εφαρμογή με προσωπική απόφαση του Αδόλφου Χίτλερ, τον Οκτώβριο του 1939. Οι περισσότεροι επιστήμονες που το εκτέλεσαν, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν μετά τον πόλεμο, αλλά συνέχισαν να ασκούν τα καθήκοντά τους ως το τέλος της ζωής τους.

Αφίσα που "υπολογίζει" πόσο κοστίζει η ζωή ενός ανάπηρου

Η ιστορία του δρ. Γιούλιους Χάλερβόρντεν, ο οποίος χρησιμοποίησε για πειράματα εγκεφάλους εκατοντάδων παιδιών, που θανατώθηκαν μέσω του προγράμματος

Η Γενοκτονία των Ρομά

Το Τρίτο Ράιχ στοχοποίησε και τους Τσιγγάνους των ευρωπαϊκών χωρών, για φυλετικούς λόγους. Με την συνδρομή των ντόπιων πληθυσμών που τους αντιπαθούσαν, οι Ρομά είχαν την ίδια μοίρα με τους Εβραίους, δηλαδή βίαιη συγκέντρωση και εξολόθρευση άμεση ή αποστολή στα στρατόπεδα εργασίας.Το Δεκέμβριο του 1942, ο Χάινριχ Χίμλερ διέταξε τον εκτοπισμό όλων των Ρομά από το Μεγάλο Γερμανικό Ράιχ, ακόμη και ανθρώπους που υπηρετούσαν τη θητεία τους στον γερμανικό στρατό.Συνολικά, περίπου 23.000 Ρομά, Σίντι και Lalleri εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς.

Δεν είναι γνωστό πόσοι Ρομά έχασαν τη ζωή τους στο Ολοκαύτωμα, που ονομάζεται στη γλώσσα τους"Porajmos" δηλαδή "καταστροφή". Εκτιμάται πως οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους σκότωσαν περίπου το 25% των Ρομά της Ευρώπης, δηλαδή 220.000 από ένα εκατομμύριο που ήταν ο συνολικός πληθυσμός.Μόλις στα τέλη του 1979, το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Δυτικής Γερμανίας αναγνώρισε τη δίωξη των Ρομά από τους Ναζί ως φυλετικά υποκινούμενη.

Μαρτυρίες Ρομά επιζώντων του Ολοκαυτώματος

Περιγράφουν – μεταξύ άλλων – την εξολόθρευση των αγαπημένων τους στο Άουσβιτς. Στις 2 Αυγούστου του 1944, από το "Στρατόπεδο των Τσιγγάνων" του στρατοπέδου, στάλθηκαν σε θαλάμους αερίων 3.000 άνθρωποι.

Μαρτυρία Εβραίου επιζήσαντα που έζησε τα γεγονότα: "Πρέπει και η δική τους ιστορία να ειπωθεί"

Ολοκαύτωμα των Ομοφυλοφίλων

Επίσης "ανεπιθύμητοι" και απειλή για την "ηθική καθαρότητα" των "Άρειων" θεωρήθηκαν και οι ομοφυλόφιλοι, με την ομοφυλοφιλία να έχει μπει στο στόχαστρο πριν την άνοδο των Ναζί στην εξουσία. Προηγήθηκε και μία εκκαθάριση (με αιχμή την ομοφυλοφιλία και διακύβευμα την μάχη για την εξουσία) μέσα στις τάξεις του ναζιστικού κόμματος, γνωστή ως η "Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών".Ο Χίτλερ έδωσε διαταγή να καταγραφούν οι ομοφυλόφιλοι και το καθήκον αυτό ανατέθηκε στην Γκεστάπο, η οποία συνέταξε φακέλους για όλους τους ομοφυλόφιλους και άλλους "μη κοινωνικοποιημένους" πολίτες, ενώ στη συνέχεια η ομοφυλοφιλία κηρύχθηκε παράνομη, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μπαράζ συλλήψεων και όργιο καταδόσεων.Το1934 συνελήφθησαν 766 άτομα ως ομοφυλόφιλοι. Το 1936 έφτασαν τους 4.000 ενώ το 1938 ξεπέρασαν τους 8.000.

Οι ομοφυλόφιλοι στέλνονταν επίσης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το διακριτικό τους ήταν ένα "ροζ τρίγωνο". Υποβάλλονταν επίσης, σε πειράματα και "θεραπείες", που ήταν ουσιαστικά βασανιστήρια, αλλά και σεευνουχισμό. Δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός των ομοφυλόφιλων κρατούμενων, ωστόσο υπολογίζονται σε 10.000 – 15.000.

Η ομοφυλοφιλία καταργήθηκε ως αδίκημα από τον γερμανικό Ποινικό Κώδικα το 1969. Η γερμανική κυβέρνηση μόλις το 2002 αναγνώρισε τους ομοφυλόφιλους ως θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.

Ντοκιμαντέρ για την εξόντωση των Γερμανών ομοφυλόφιλων

Ο Rudolf Brazda, τελευταίος επιζών άνδρας με "ροζ τρίγωνο" από ναζιστικό στρατόπεδο

Οι Έλληνες Εβραίοι

Σύμφωνα μεστοιχεία του Ιδρύματος Μνήμης Άουσβιτς από την Ελλάδαεκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο γύρω στους 55.000 Εβραίους. Πρόκειται για την πολυπληθέστερη εθνική ομάδα μετά τους Εβραίους από την Ουγγαρία (430.000), την Πολωνία (300.000), τη Γαλλία (69.000) και την Ολλανδία (60.000).Ο εκτοπισμός των Ελλήνων Εβραίωνξεκίνησε τον Μάρτιο του 1943 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1944. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, συνολικά, 58.886 Εβραίοι της Ελλάδας από έναν προπολεμικό πληθυσμό 71.611 ψυχών, βρήκαν το θάνατο στα γερμανικά στρατόπεδα. Ο μεγαλύτερος αριθμός των δολοφονηθέντων Ελλήνων Εβραίων κατάγονταν από τη Θεσσαλονίκη. Μέχρι τη λήξη του πολέμου είχαν εξοντωθεί γύρω στα 45.000 πρώην κάτοικοι της πόλης, δηλαδή σχεδόν το 97% του εβραϊκού πληθυσμού.

Ντοκιμαντέρ: Μία ιστορία της Θεσσαλονίκης

Η Εσθήρ Κοέν, ΕλληνίδαΕβραία, που επέζησε από το Άουσβιτς. Στο στρατόπεδο που μεταφέρθηκε παιδί, σκοτώθηκαν όλα τα μέλη της οικογένειάς της. "Ένας Θεός είναι για όλους…" αναφέρει στη μαρτυρία της στην ΕΡΤ, η οποία κλείνει με τη φράση: "Από τότε δεν έχω κανέναν, ούτε μάνα, ούτε αδέλφια, κανέναν".

Με πληροφορίες από την Wikipedia καιτην Deutsche Welle

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις