Αλάσκα : Στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί». Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία των ΗΠΑ, η έκτη σε πλούτο και η πιο αραιοκατοικημένη. Αυτή η γη, κάποτε ανήκε στη Ρωσία, η οποία σκέφτηκε να την πουλήσει στις ΗΠΑ. Κι εδώ έκανε ένα μεγάλο εμπορικό λάθος…

Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή. Οι Ρώσοι ήταν οι πρώτοι που «έβαλαν πόδι» στην Αλάσκα, στα μέσα του 18ου αιώνα, επωφελούμενοι της γειτνίασής της με τη Σιβηρία, από την οποία χωρίζεται με τον Βερίγγειο Πορθμό. Οι Ρώσοι ασχολήθηκαν σχεδόν αποκλειστικά με το εμπόριο της γούνας, παραμερίζοντας τους ιθαγενείς εσκιμώους Ινουίτ. Αλλά αργότερα έχοντας ανοιχτά μέτωπα και μεγάλο ανταγωνισμό με τους Γάλλους και Άγγλους εμπόρους, μειώθηκε βαθμιαία το ενδιαφέρον τους για την περιοχή της Αλάσκας. Μετά δε την ήττα των Ρώσων στον Κριμαϊκό Πόλεμο, το 1856, ο τσάρος έψαχνε τρόπους για να την ξεφορτωθεί τη«γη που δεν είναι νησί».


Η συστηματική εξερεύνηση της Αλάσκας και ο αποικισμός της που ακολούθησε οφείλονται κυρίως στους Σιβηριανούς και Αμερικανούς κυνηγούς, οι οποίοι από από το 1784ίδρυσαν εταιρίες για το κυνήγι ζώων και την πώληση γουναρικών

Η αμερικανική κυβέρνηση με το που το πληροφορήθηκε δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, αν και η χώρα επούλωνε τις πληγές της από τον δικό της αιματηρό Εμφύλιο Πόλεμο. Προλαβαίνοντας τους Ισπανούς και Καναδούς και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους, αγόρασε την Αλάσκα αντί 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Ήταν 30 Μαρτίου του 1867, μία εποχή που οι μεν δεν γνώριζαν τι πούλαγαν και οι δε δεν γνώριζαν τι ακριβώς αγόραζαν.


Γι΄ αυτό και υπήρξαν έντονες αντιδράσεις του αμερικανικού τύπου, αλλά και μελών του Κογκρέσου. Οι εφημερίδες επιτέθηκαν με δριμύτητα στον υπουργό Εξωτερικών, Ουίλιαμ Σιούαρντ, που πρωτοστάτησε στη συμφωνία. Θεώρησαν παρανοϊκό να ξοδευτούν τόσα πολλάχρήματα για ένα έρημο και απόμακρο μέρος, μονίμως χιονισμένο. Παρ΄ όλες τις αντιδράσειςη συμφωνία αγοράς επικυρώθηκε τελικά από το Κογκρέσο και στις 18 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου η Αυτοκρατορική Ρωσία μεταβίβασε την κυριαρχία της Αλάσκας στις ΗΠΑ.

Ο χρόνος δικαίωσε πλήρως τον Σιούαρντ. Η Αλάσκα αποδείχθηκε ευλογημένη γη, με απίστευτο φυσικό πλούτο: χρυσό, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ξυλεία και αλιεία. Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή, διότι το καλύτερο ήταν κάτω από τους πάγους.Κάτω από τους πάγους κρυβόταν ο μαύρος χρυσός, πετρέλαιο! Στην αρχή ήταντμήμα των ΗΠΑήταν στη χαλαρή δικαιοδοσία του στρατού και μετά το 1884αποτελούσε ανεπίσημα αμερικανική εδαφική επικράτεια και μόλις το 1958 ανακηρύχθηκε επίσημα η 49η πολιτεία τους.

Και το 1968ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου, ξεκινώντας μία νέα εποχή «πυρετού του πετρελαίου» στην πολιτεία Αλάσκα. Όμως ουδέν καλό αμιγές κακού, το 1989 ατύχημα του δεξαμενόπλοιου Έξον Βαλντέζ σεόρμο της περιοχής προκάλεσε τη διαφυγή περίπου 40.000 τόνων αργού πετρελαίου που εξαπλώθηκε σε περισσότερα από 1600 χιλιόμετρα ακτογραμμής. Επρόκειτο για μία από τις πιο μεγάλες οικολογικές καταστροφές στον πλανήτη, αλλά και ένα ορόσημο για τα μέτρα ασφάλειας της ναυτιλίας ως προς το περιβάλλον.