Ξαπλώστρες - φάντασμα στην Κω: Πώς αποζημιώθηκε ο Γερμανός - Ανοίγει ο δρόμος για νέες προσφυγές

Η πρόσφατη υπόθεση του Γερμανού τουρίστα που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη εξαιτίας της καθημερινής «μάχης» για μια ξαπλώστρα σε πολυτελές ξενοδοχείο της Κω δεν αφορά απλώς μια δυσάρεστη εμπειρία διακοπών.

Από την «πολυτελή διαμονή» στην καθημερινή ταλαιπωρία 

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε ο ίδιος, ενώπιον του δικαστηρίου στο Ανόβερο, η προσφυγή του βασίστηκε στην πεποίθηση ότι οι υπηρεσίες που του είχαν υποσχεθεί, στο πλαίσιο ενός ακριβού ταξιδιωτικού πακέτου που είχε αγοράσει, ουσιαστικά, δεν παρασχέθηκαν ποτέ στην πράξη.

Σύμφωνα με την Daily Mail, ο τουρίστας, ο οποίος ταξίδεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα το 2024, έχοντας καταβάλει περισσότερα από 7.000 ευρώ για διαμονή σε κατάλυμα πέντε αστέρων, περιέγραψε ότι κάθε πρωί και οι 400 ξαπλώστρες γύρω από την πισίνα και την παραλία ήταν ήδη κατειλημμένες από πετσέτες άλλων επισκεπτών, που είχαν «καπαρώσει» τις θέσεις τους από πολύ νωρίτερα.

Όπως φέρεται να κατέθεσε, η οικογένειά του αναγκαζόταν καθημερινά να περιφέρεται αναζητώντας διαθέσιμο σημείο, ενώ πολλές φορές τα παιδιά του δεν είχαν καν πού να καθίσουν με αποτέλεσμα να ξαπλώνουν στο... τσιμέντο.

Μάλιστα, υποστήριξε ότι ενώ σηκωνόταν κάθε πρωί κατά τη διάρκεια της δεκαήμερης διαμονής του για να βρει θέση δίπλα στην πισίνα, τελικά δεν τα κατάφερε ποτέ!

Υποστήριξε έτσι ότι δεν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό ή για μια απλή ενόχληση που συνοδεύει συχνά τις καλοκαιρινές διακοπές, αλλά για μια μόνιμη κατάσταση που επηρέασε καθοριστικά την ποιότητα των διακοπών τους.

«Μόνο στα χαρτιά οι παροχές» 

Σύμφωνα με το σκεπτικό της αγωγής του, όταν ένα ξενοδοχείο διαφημίζει εγκαταστάσεις υψηλού επιπέδου -όπως πισίνες, οργανωμένους χώρους χαλάρωσης και πλήρεις υπηρεσίες φιλοξενίας- οφείλει να διασφαλίζει ότι όλοι οι πελάτες μπορούν πράγματι να τις χρησιμοποιήσουν και όχι αυτές να είναι διαθέσιμες μόνο θεωρητικά.

«Οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούσαν τις ξαπλώστρες. Πήγαιναν στην πόλη ή επέστρεφαν στο κρεβάτι τους και κοιμόντουσαν. Μερικοί έλειπαν μέχρι το μεσημέρι. Και μετά επέστρεφαν, αλλά και πάλι δεν μπορούσες να βρεις ξαπλώστρα» τόνισε ο 48χρονος τουρίστας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα φαίνεται πως το γερμανικό δικαστήριο έδωσε στο γεγονός ότι το ίδιο το ξενοδοχείο διέθετε κανονισμό που απαγόρευε τη δέσμευση ξαπλωστρών με πετσέτες, χωρίς όμως να τον εφαρμόζει στην πράξη.

Τελικά, έκρινε ότι υπήρξε ουσιαστική έλλειψη στις παρεχόμενες υπηρεσίες του ταξιδιωτικού πακέτου, καθώς ούτε το ξενοδοχείο, ούτε ο ταξιδιωτικός οργανισμός έλαβαν επαρκή μέτρα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Για τον λόγο αυτό, επιδικάστηκε αποζημίωση σχεδόν 1.000 ευρώ υπέρ του τουρίστα, με το δικαστήριο να αναγνωρίζει ότι η εμπειρία των διακοπών του υποβαθμίστηκε σημαντικά.

Στο εδώλιο ο «πόλεμος της πετσέτας»

Η υπόθεση θεωρείται ήδη κομβική για τον «πόλεμο της πετσέτας», ένα φαινόμενο που παρατηρείται εδώ και χρόνια σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπου επισκέπτες καταλαμβάνουν ξαπλώστρες από τα ξημερώματα χωρίς να τις χρησιμοποιούν για ώρες.

Μάλιστα, όπως παραδέχθηκε ο γερμανός τουρίστας και ο ίδιος στο παρελθόν είχε συμμετάσχει σε παρόμοιες πρακτικές, λέγοντας ότι οι γονείς συχνά νιώθουν πως δεν έχουν άλλη επιλογή.

«Με δύο παιδιά έχεις πραγματικά δύο επιλογές: ή “κρατάς” μια ξαπλώστρα με πετσέτα ή δεν έχεις καθόλου. Τέλος», είπε. «Ή συμμετέχεις, ή λες “αυτό είναι ανόητο και δεν το κάνω” - αλλά τότε δεν έχεις ξαπλώστρα». Υποστήριξε δε ότι με παιδιά, πρέπει ο γονιός να βρίσκεται κοντά στην πισίνα για λόγους ασφάλειας.

«Δεν είναι θέμα Βρετανών ή Γερμανών. Το κάνουν πολλοί σε όλη την Ευρώπη. Είναι μια παράδοση, αν και περίεργη», σημείωσε.

Σε πίεση ξενοδοχεία και tour operators:  Ή παρεμβαίνουν, ή αποζημιώνουν

Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη απόφαση ενδέχεται να δημιουργήσει σημαντικό προηγούμενο για αντίστοιχες υποθέσεις στο μέλλον, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου ξενοδοχειακές μονάδες δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την πρόσβαση όλων των πελατών σε βασικές εγκαταστάσεις που προβάλλονται ως μέρος του πακέτου φιλοξενίας.

«Οφείλουν να εξασφαλίζουν δίκαιη χρήση των παροχών, με λογική αναλογία ξαπλωστρών και επισκεπτών» επισήμανε το δικαστήριο. Μάλιστα, ο δικαστής ήταν ξεκάθαρος: Υπάρχει υποχρέωση παρέμβασης, διαφορετικά η υπηρεσία θεωρείται ελαττωματική και μπορεί να δικαιολογήσει μείωση ή επιστροφή του τιμήματος.

Μετά τη δικαστική αυτή εξέλιξη, εκτιμάται ότι περισσότεροι τουρίστες θα μπορούσαν να κινηθούν νομικά διεκδικώντας αποζημιώσεις, εφόσον αποδείξουν ότι οι υπηρεσίες που πλήρωσαν δεν ήταν στην πραγματικότητα διαθέσιμες.

Παράλληλα, η απόφαση ασκεί πίεση τόσο στα ξενοδοχεία όσο και στους tour operators να εφαρμόζουν αυστηρότερα μέτρα διαχείρισης των κοινόχρηστων χώρων, καθώς πλέον είναι σαφές ότι η αδυναμία ελέγχου τέτοιων καταστάσεων μπορεί να επιφέρει όχι μόνο αρνητική δημοσιότητα αλλά και οικονομικές συνέπειες μέσω δικαστικών αξιώσεων.

Όπως είπε ο γερμανός τουρίστας, «αυτό είναι ένα πρόβλημα σε κάθε ξενοδοχείο στην Ευρώπη» και αν πολλοί τουρίστες ακολουθήσουν το παράδειγμά του, οι αποζημιώσεις μπορεί να φτάσουν σε εκατομμύρια.