Ο κ. Λευτέρης Ελευθεριάδης, ετών 88 σήμερα, μπορεί να μην πιάνει πλέον την τσάπα για να φροντίσει τις καλλιέργειές του, αλλά ανεβαίνει στο τρακτέρ για να τις επιθεωρήσει με το έμπειρο μάτι του. «Έχω μεγάλο πρόβλημα. Όλη η οικογένειά μου με πιέζει να κατέβω από το τρακτέρ», λέει και εξηγεί πως μπορεί να μην έχει δίπλωμα αυτοκίνητου πλέον, αλλά το δίπλωμα του τρακτέρ το φυλάει ως «κόρη οφθαλμού» κι έχει ήδη κινήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανανέωσή του.

«Αν δεν πάω στα χωράφια μου και κάτσω στο σπίτι, νομίζω ότι θα πεθάνω», λέει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο κ. Ελευθεριάδης, για τον οποίο η μέρα ξεκινάει στις 5 το πρωί και τελειώνει αργά το βράδυ, αφού προηγουμένως έχει περάσει άπειρες ώρες στα χωράφια του, με μικρά διαλείμματα στο καφενείο του χωριού, για λίγη κουβέντα με τους συγχωριανούς του. «Το αργότερο στις 7 το βράδυ, πρέπει να είμαι στο σπίτι. Εκείνη την ώρα ξεκινά η οικογενειακή διασκέδαση. Παίζουμε χαρτιά και συγκεκριμένα μπιρίμπα, με τη γυναίκα μου κι ένα φιλικό μας ζευγάρι. Εγώ όλο κλέβω, αλλά πάλι με κερδίζουν», λέει χαριτολογώντας.

Ανήσυχο πνεύμα, ο 88χρονος αναζητά συνεχώς νέες συγκινήσεις στον χώρο των καλλιεργειών του πρωτογενούς τομέα. Πριν από 20 χρόνια, ένας συγχωριανός του, τον προέτρεψε να ασχοληθεί με την καλλιέργεια κερασιού. «Βάλλον ολίγον κεράσια να δεις τι λεφτά θα πάρεις», τού είπε και κάπως έτσι φύτεψε τα πρώτα του είκοσι δέντρα σε ένα μόλις στρέμμα… Βέβαια, όπως σημειώνει, «λεφτά δεν πήρα ποτέ από τα κεράσια. Ό,τι παραγωγή έκανα, την κερνούσα σε όλο το χωριό! Το ίδιο συμβαίνει και με το αμπέλι, μοσχάτο, που έχω σε ένα στρέμμα και κάνω τσίπουρο».

Πέρυσι, ο ανιψιός του, ο Παναγιώτης, ο οποίος είναι παραγωγός βιολογικών προϊόντων και συνεργάζεται με τον αστικό συνεταιρισμό «Κουκούλι», …έριξε στο τραπέζι την ιδέα να κάνουν την παραγωγή κερασιού βιολογική. «Δεν χρειάστηκε να με πείσει, δεν τον ταλαιπώρησα. Μόλις μου έκανε την πρόταση να κάνω την παραγωγή κερασιών με βιολογικό τρόπο, αμέσως του είπα “ωραία, ας τα κάνουμε βιολογικά”. Έτσι και έγινε», εξηγεί ο έμπειρος αγρότης.

«Τα κεράσια του κύριου Λευτέρη είναι εξαιρετικά. Οι καταναλωτές τρώνε μια χαρά κεράσι, γλυκό κεράσι», λέει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο Αθανάσιος Γεωργιλάς, μέλος του ΔΣ στο «Κουκούλι», τον συνεταιρισμό στον οποίο ο κ. Ελευθεριάδης διοχετεύει τον ενάμιση τόνο βιολογικού κερασιού, που είναι η παραγωγή του. «Όλοι μας αντιμετωπίζουμε με δέος τον 88χρονο, ο οποίος κάθε Δευτέρα έρχεται με τον ανιψιό του και μας ανεφοδιάζουν με βιολογικά κεράσια», σημειώνει ο κ. Γεωργιλάς, εξηγώντας πως η συνεργασία προέκυψε μέσα από την αναζήτηση των ανθρώπων του συνεταιρισμού να καλυφθεί ένα κενό που εντόπισαν σε φρούτα και ειδικότερα στο κεράσι.