Καύσωνας σαρώνει το μεγαλύτερο μέρος της Αρκτικής, με τη Σιβηρία να καταγράφει θερμοκρασία ρεκόρ 38 βαθμών Κελσίου, το Σάββατο 20 Ιουνίου. Όπως έγραψε ο μετεωρολόγος του CBS Jeff Berardelli στο Twitter, πρόκειται πιθανότατα για την πιο υψηλή θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Εκκρεμεί, βεβαίως, ακόμη η επίσημη επαλήθευση του ρεκόρ.

Ενδεικτικά, το CBS αναφέρει ότι η πόλη του Μαϊάμι έχει φτάσει στους 37,7 βαθμούς Κελσίου, μία φορά από τότε που η πόλη άρχισε να διατηρεί αρχεία θερμοκρασίας, το 1896. Η πόλη βρίσκεται 3.000 μίλια ανατολικά της Μόσχας και πιο βόρεια από ό, τι το Fairbanks της Αλάσκα. Την Παρασκευή 19 Ιουνίου, η πόλη Caribou, στο Maine, σημείωσε ρεκόρ όλων των εποχών στους 35,5 βαθμούς Κελσίου.

Το Verkhoyansk, είναι επίσης ένα από τα πιο παγωμένα σημεία της Γης, αφού το χειμώνα ο υδράργυρος δείχνει συχνά κάτω από τους -50 βαθμούς Κελσίου και μάλιστα κατέχει και το ρεκόρ χαμηλότερης θερμοκρασίας στον πλανήτη, με -67,8 βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, αυτές οι θερμοκρασίες δεν είναι πρωτοφανείς τον τελευταίο καιρό. Στις 23 Μαΐου, η πόλη Khatanga της Σιβηρίας, πολύ βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, έφτασε στους 25,5 βαθμούς Κελσίου. Δηλαδή περίπου 7,7 βαθμούς πάνω από το φυσιολογικό. Στις 9 Ιουνίου, το Nizhnyaya Pesha, μια περιοχή 900 μίλια βορειοανατολικά της Μόσχας, κοντά στη Θάλασσα του Μπάρεντς του Αρκτικού Ωκεανού, κατέγραψε θερμοκρασία 30 βαθμών Κελσίου.

«H πόλη Verkhoyansk, στην ανατολική Σιβηρία, είναι γνωστή για τους εξαιρετικά ψυχρούς χειμώνες της. Ο υδράργυρος εκτιμάται ότι έφτασε τους 38 βαθμούς», σχολίασε στο Τwitter ο μετεωρολόγος Μίκα Ραντανέν.

Το θερμόμετρο έδειξε 18 βαθμούς πάνω από τα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα στην κωμόπολη Verkhoyansk, κάπου 4.700 χλμ. ανατολικά της Μόσχας στον ποταμό Γιάνα της Γιακουτίας, μια περιοχή που το 2014 το Business Insider είχε χαρακτηρίσει «το πιο άθλιο μέρος της Γης», λόγω των ακραίων κλιματικών συνθηκών. Επιστήμονες προέβλεπαν ότι τέτοιες θερμοκρασίες δεν επρόκειτο να καταγραφούν μέχρι το 2100 στην Αρκτική, πράγμα που σημαίνει ότι η άνοδος της θερμοκρασίας ήρθε οκτώ δεκαετίες νωρίτερα και σε συνδυασμό με τον πολλαπλασιασμό των κύκλων της ξηρασίας και των κυμάτων καύσωνα, που συνδέονται με την κλιματική κρίση, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό των πυρκαγιών «ζόμπι».