“Το δάσος που λαχτάριζες τώρα να το ξεχάσεις…” που έγραφε ο ποιητής Μιλτιάδης Μαλακάσης , είναι διαρκώς επίκαιρο. Οι περιπτώσεις αποχαρακτηρισμού δασών και δασικών εκτάσεων ακόμα και αν υπάρχει αντίθετη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, επανέρχονται, με την υπογραφή του υπουργού Κωστή Χατζηδάκη. Η απόφαση αυτή αφαιρεί τη δυνατότητα να ολοκληρωθεί το έργο έως το 2021, κάτι για το οποίο έχει δεσμευτεί η Ελλάδα έναντι των θεσμών.

Ως στόχο έχει, με μια σειρά διοικητικών αποφάσεων, να αποχαρακτηριστούν δασικές εκτάσεις από τον δασικό χάρτη ακόμα κι αν αυτές είναι σήμερα δασικές. Μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί περίπου το 55% των δασικών χαρτών της χώρας, δηλαδή το 93% όσων είχαν αναρτηθεί, ενώ το υπόλοιπο 7% είναι διάφορες κατηγορίες αντιρρήσεων που δεν έχουν εξεταστεί.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ολόκληροι οι δασικοί χάρτες θα αναιρεθούν και θα αναμορφωθούν ξανά, «σε όποιο στάδιο και αν βρίσκονται». και «αναρτώνται εκ νέου στο σύνολό τους».
Ο αποχαρακτηρισμός αφορά:

  • Διαφόρων ειδών διανομές ή απαλλοτριώσεις που είχαν γίνει προ πολλών δεκαετιών προκειμένου να δημιουργηθεί αγροτική, γεωργική, ή κτηνοτροφική γη. Με τη νέα απόφαση, αυτές οι εκτάσεις εξαιρούνται στο σύνολό τους, ακόμα κι αν δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό ποτέ, και σήμερα είναι δασικές.
  • Όλες τις δηλωμένες εκτάσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων, Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) ή δηλωμένες σε ειδικά αγροτικά μητρώα (αμπελουργικό και ελαιουργικό), χωρίς να εξετάζεται αν οι εκτάσεις αυτές έχουν εκχερσωθεί παράνομα. Δικαιώνοντας έτσι όσους διαχρονικά επέκτειναν τα χωράφια τους σε βάρος των δασών.
  • Άδειες εγκατάστασης βιομηχανικών και τουριστικών μονάδων, ανεξαρτήτως σε ποιο στάδιο αδειοδότησης βρίσκονται και από ποιον εκδόθηκαν. Αν μία τουριστική μονάδα που έλαβε έγκριση π.χ. από το υπουργείο Τουρισμού, δεν χρειάζεται να ελεγχθεί από το δασαρχείο, αν στην έκτασή της περιλαμβάνει δασικά κομμάτια. Γίνονται αποδεκτές βεβαιώσεις ή πληροφοριακού χαρακτήρα έγγραφα του δασαρχείου, παρά το γεγονός ότι το ΣτΕ έχει κρίνει, εδώ και μία δεκαετία, ότι δεν έχουν ισχύ πράξης χαρακτηρισμού.

Το πλέον ανησυχητικό είναι, αυτό που προαναφέραμε, ότι ολόκληροι οι δασικοί χάρτες θα «αποσυρθούν» για να αναμορφωθούν «σε όποιο στάδιο και αν βρίσκονται» και «αναρτώνται εκ νέου στο σύνολό τους». Αυτή η έλλειψη σχεδιασμού που επικρατεί, επιτρέπει σε μηχανικούς, συμβολαιογράφους δικηγόρους και δασάρχες να ενεργούν υπερασπιζόμενοι οικονομικά συμφέροντα και όχι τη φύση.