Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο και όχι μόνο, καθώς πέθανε σε ηλικία 81 ετών ο σπουδαίος ερμηνευτής, Αντώνης Καλογιάννης. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μετά από ανάρτηση των οικείων του σε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό τραγούδι, με μεγάλη που ξεπερνά τα 40 χρόνια.

Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους συνθέτες και έδωσε το δικό του χαρακτηριστικό ερμηνευτικό στίγμα τόσο στα τραγούδια του αγώνα, όσο και του έρωτα. Η συνάντησή του με το Μίκη Θεοδωράκη το 1966, ο οποίος τον άκουσε να τραγουδάει, ενώ περνούσε τυχαία από το μαγαζί που δούλευε ως τσαγκάρης, άλλαξε την πορεία της ζωής του.

Γεννημένος το 1940 στην Καισαριανή, ο Αντώνης Καλογιάννης τραγούδησε κατεξοχήν για τον έρωτα. Το μακρύ ταξίδι του Καλογιάννη στο ελληνικό τραγούδι ξεπερνά τα 40 χρόνια. Συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Δήμο Μούτση, Μίμη Πλέσσα, Σταύρο Κουγιουμτζή, Ηλία Ανδριόπουλο, Μάριο Τόκα κ.α.) αλλά και ποιητές και στιχουργούς (Γιάννη Ρίτσο, Γιώργο Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Τ. Λειβαδίτη, Δ. Χριστοδούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο κ.α.)

Εμφανίστηκε στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους της Σοβιετικής Ένωσης, της Ευρώπης αλλά και της Αμερικής να ερμηνεύει υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη στίχους του Σικελιανού, του Ρίτσου και του Σεφέρη.

Τραγούδησε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάριου Τόκα, Τάκη Μουσαφίρη, του Αργύρη Κουνάδη καθώς και -μαζί με τη Βίκυ Μοσχολιού- στο δίσκο του Δήμου Μούτση «Συνοικισμός Α», που κυκλοφόρησε το 1972. Τραγούδησε πολιτικά τραγούδια του αγώνα, αλλά και του έρωτα.

Η πορεία του

Ανέβηκε για πρώτη φορά στο πάλκο το 1966. Την ίδια χρονιά τον ανακάλυψε ο Μίκης Θεοδωράκης και έδωσε τις πρώτες του συναυλίες στην τότε Σοβιετική Ένωση και κατόπιν στην Ελλάδα. Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών του 1967 έφυγε στο εξωτερικό με την Μαρία Φαραντούρη και δημιούργησε λαϊκή ορχήστρα, με την οποία έδωσαν συναυλίες που είχαν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά της Χούντας.

Το 1970 αποφυλακίζεται ο Μίκης Θεοδωράκης και μαζί θα δώσουν περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στη χώρα μας. Το 1972 ο Αντώνης Καλογιάννης επιστρέφει στην Ελλάδα και τραγουδά σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα. Έχει συνεργαστεί με τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες (Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρο Ξαρχάκο, Δήμο Μούτση, Μίμη Πλέσσα, Σταύρο Κουγιουμτζή, Ηλία Ανδριόπουλο, Μάριο Τόκα κ.α.) και ποιητές στιχουργούς (Γιάννης Ρίτσο, Γιώργο Σεφέρη, Μανώλη Αναγνωστάκη, Τ. Λειβαδίτη, Δ. Χριστοδούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο κ.α.), ενώ έχει βρεθεί είτε σε συναυλίες, είτε σε κέντρα με τα μεγαλύτερα ονόματα του τραγουδιού.

Ξεχωριστές στιγμές στην καριέρα του είναι η ηχογράφηση του «Πνευματικού Εμβατηρίου» του Άγγελου Σικελιανού και το «Κατάσταση Πολιορκίας» το 1970, μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, καθώς και του «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ» το 1975.

Η δεκαετία του ’80, ξεκίνησε με έναν δίσκο (Μίμη Πλέσσα – Δημήτρη Χριστοδούλου «Τραγούδια της γειτονιάς»/1980), που, μάλλον, έκλεισε την προηγούμενη δεκαετία, γιατί, ουσιαστικά, με τον επόμενο δίσκο του («Τα σημερινά»/1981), ο Αντώνης Καλογιάννης, έκανε την στροφή του στο ερωτικό τραγούδι, όπου και καθιερώθηκε ως ένας, ερωτικός πλέον, τραγουδιστής. Με τα χρυσά (50.000 πωλήσεις) «Σημερινά», του Σπύρου Παπαβασιλείου και του Λάκη Τεάζη, ο Καλογιάννης άνοιξε την πιο εμπορική δεκαετία της καριέρας του και με ένα τραγούδι -μεγάλη επιτυχία, το «Όμορφή μου Κατερίνα», που το ακολούθησαν, τα επόμενα χρόνια, κι άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπου ο τίτλος τους παρέπεμπε σε γυναικεία ονόματα.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία του «Όμορφή μου Κατερίνα», την επόμενη τριετία ακολούθησαν τρεις, διαφορετικού μεταξύ τους ύφους, δουλειές του, η συμμετοχή του στον δίσκο του Σταύρου Κουγιουμτζή(«Μικραίνει ο κόσμος»/1982), όπου ερμήνευσε το, εξαιρετικό, ομότιτλο, τα τραγούδια του Δημήτρη Λάγιου και του Φώντα Λάδη, που ερμήνευσε στον κοινό τους δίσκο «Εδώ που γεννηθήκαμε» (1983) κι η συμμετοχή του(μαζί με τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Δημήτρη Κοντολάζο, την Κατερίνα Στανίση, την Ελπίδα κ.ά.) στον δίσκο του Τάκη Μουσαφίρη («Ακόμα μια μέρα»/1984). Θα έλεγα ότι, αυτή η τριετία αποτέλεσε το, απαραίτητο μερικές φορές, “διάλειμμα”, πριν ακολουθήσουν τα «Μικρά ερωτικά», ο δίσκος, δηλαδή, της συνεργασίας του με τον Μάριο Τόκα.

Η συνεργασία, λοιπόν, του Αντώνη Καλογιάννη με τον Μάριο Τόκα, και μάλιστα, με έναν χρυσό(50.000 πωλήσεις) δίσκο(«Μικρά ερωτικά»), δυο πολύ μεγάλες επιτυχίες, σε στίχους του Σαράντη Αλιβιζάτου, κι ένα συγκινητικό ερωτικό τραγούδι σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Ο Αντώνης Καλογιάννης, με τη δουλειά του αυτή, εκτινάχθηκε, πλέον, ως ερωτικός τραγουδιστής με τα πασίγνωστα κι αγαπημένα «Αννούλα του χιονιά» & «Σ’ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη» (σε ντουέτο με τη Μαρινέλλα), αλλά, ερμήνευσε και το συγκλονιστικό «Δεν κλαίω» του Γιάννη Ρίτσου.

Έτσι, η δεκαετία του ’80 ολοκληρώθηκε με τις προσωπικές δουλειές του «Χωρίς συνθήματα» (1986), «Ότι αγάπησα»(1987) & «Τι ώρα να ‘ναι»(1989). Το 1989, επίσης, συμμετείχε, μαζί με τον Γιάννη Πάριο κι άλλους, στο δίσκο του Ηλία Ανδριόπουλου «Τα λόγια της αγάπης». Η δεκαετία του ’90 άνοιξε με τα «Επικίνδυνα παιχνίδια»(1990) του Αλέξη Παπαδημητρίου και της Εύης Δρούτσα, για να συνεχιστεί την επόμενη χρονιά (1991) με το δίσκο του «Σε ανύποπτο χρόνο», όπου, ανάμεσα στ’ άλλα τραγούδησε τις «Μοίρες» του Κραουνάκη και το «Ίσως φταίνε τα φεγγάρια» του Νότη Μαυρουδή. Το 1992 τραγούδησε, σε μουσική Αλέξη Παπαδημητρίου, στο σήριαλ «Το 13ο κιβώτιο», ενώ το 1993 κυκλοφόρησε το δίσκο «Αντίθετη πορεία», με τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη, του Θοδωρή Παπαδόπουλου κ.ά.

Μετά τις μεγάλες αυτές επιτυχίες, η δισκογραφία του Αντώνη Καλογιάννη συνεχίστηκε ως και τα τέλη σχεδόν της δεκαετίας του ’90, όπου το 1997 κυκλοφόρησε ο τελευταίος στουντιακός δίσκος του.

Συλλυπητήρια μηνύματα

«Από τη στιγμή που τον ανακάλυψε τυχαία ο Μίκης Θεοδωράκης και τον ανέβασε στη σκηνή, στις ιστορικές του συναυλίες, μέχρι το αποκορύφωμα της επιτυχίας του, ο Αντώνης Καλογιάννης υπήρξε πάντα ένας δημοφιλής καλλιτέχνης και ένας ευγενής άνθρωπος» αναφέρει η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, για τον Αντώνη Καλογιάννη, σε συλλυπητήριο μήνυμα της. «Είπε μερικά από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής δισκογραφίας, αλλά κι ένα πλήθος, αγαπητών στο κοινό, τραγουδιών, την περίοδο που ασχολήθηκε κυρίως με το ‘’ελαφρύ”, ερωτικό τραγούδι. Ο Καλογιάννης με την εκφραστική ερμηνεία του, ανάμεσα στο τραγούδι και την γλυκιά αφήγηση, ήταν οικείος και εξέπεμπε τρυφερότητα. Τα τραγούδια του θα συνεχίσουν να μας τον θυμίζουν, όπως και το ήθος και τη σεμνότητά του».

Την θλίψη του για την απώλεια του Αντώνη Καλογιάννη, εκφράζει με μήνυμα στον προσωπικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας. Στο μήνυμά του αναφέρει: “Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Αντώνη Καλογιάννη, ενός πολύ σημαντικού καλλιτέχνη που η ξεχωριστή φωνή του ταυτίστηκε με τη φωνή διαμαρτυρίας χιλιάδων Ελλήνων σε όλο τον κόσμο για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας την περίοδο της δικτατορίας.

Ο Αντώνης Καλογιάννης ανήκε στη στόφα εκείνων των ερμηνευτών με τις τεράστιες ερμηνευτικές δυνατότητες και δεν είναι τυχαίο ότι μπήκε στη καρδιά των απλών ανθρώπων ως ερμηνευτής πολύ σημαντικών λαϊκών επιτυχιών. Είμαι βέβαιος ότι τόσο από τα τραγούδια του, όσο όμως και για τη σεμνότητα του χαρακτήρα του, θα αποτελεί πάντα σημείο αναφοράς για τους νεότερους καλλιτέχνες. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του”.


Την λύπη του για τον θάνατο του Αντώνη Καλογιάννη εκφράζει με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Στο συλλυπητήριο μήνυμά του αναφέρει: «Ο Αντώνης Καλογιάννης υπήρξε ένας συνεπής και σεμνός καλλιτέχνης, υπηρετώντας με πίστη το έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Είχε την ευτυχία να συναντηθεί από νωρίς με τον Μίκη Θεοδωράκη και συμπορεύτηκε μαζί πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη Δικτατορία, συμμετέχοντας σε κάποιους από τους σημαντικότερους δίσκους στη νεότερη ιστορία της ελληνικής μουσικής. Αποτέλεσε μία από τις κεντρικές φωνές διαμαρτυρίας κατά της χούντας των συνταγματαρχών, στις μεγαλειώδεις πολιτικές συναυλίες που διοργανώνονταν ανά τον κόσμο. Παράλληλα, όμως, υπήρξε και κεντρική φυσιογνωμία των μπουάτ της δεκαετίας του ’70, μετά από την επιστροφή του στην Ελλάδα.

Με την απόδοσή του στα Επιφάνεια του Γιώργου Σεφέρη και του Μίκη Θεοδωράκη κατάφερε να συμπυκνώσει την ερμηνευτική δεινότητα ενός λαϊκού τραγουδιστή με τη διάθεση πρωτοπορίας που πρέσβευαν οι δημιουργοί του, κάτι που εκπλήρωνε ένα από τα βασικά καλλιτεχνικά αιτήματα της εποχής. Στη συνέχεια καθιερώθηκε ως τραγουδιστής κυρίως με ερωτικό ρεπερτόριο, σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες για πάνω από μία δεκαετία. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους του».

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις