Υπόθεση Τοπαλούδη: Οι σχέσεις εξουσίας και αλήθειας συναρθρώνονται πάνω στο σώμα.

1. Η ωμή εξουσία που άσκησαν δύο άντρες πάνω στο σώμα της Ελένης δεν περιορίστηκε στο να το βιάσουν και να το χτυπήσουν, αλλά του αφαίρεσαν με τρόπο αργό και βασανιστικό και τη ζωή.

2. Η ωμή αλήθεια της εισαγγελέως, δεν περιορίστηκε να πάρει απλώς μια δικογραφία στα χέρια της, για να διεκπεραιώσει μια υπόθεση προβάλλοντας τον εαυτό της από θέση ισχύος ή κάνοντας επίδειξη νομικών γνώσεων. Αλλά αφαίρεσε από όλους κάθε περιθώριο να σπιλώνεται άλλο το όνομα της Ελένης Τοπαλούδη. Αφαίρεσε απ΄ όλους τον φερετζέ του καθωσπρεπισμού, χωρίς να ενδώσει ή να υποκύψει σε κανένα στερεότυπο. Τιμώντας το λειτούργημά της, χτύπησε κι αυτή στο ψαχνό. Αυτό είναι που ενόχλησε, κι αυτό ίσως θα πληρώσει.

Ανατρίχιασε η δικηγορική επιστήμη, επειδή διέκριναν συναισθηματική εμπλοκή στην αγόρευση της εισαγγελέως. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή, αλλά μερικά πράγματα τα βλέπουν και οι τυφλοί και δεν μπορούμε να απαιτούμε να μην έχει αισθήματα ένας εισαγγελέας, ειδικά αν απαιτούμε να έχει αίσθημα του δικαίου. Ανατρίχιασαν και κάποιοι στη Ρόδο διαπιστώνοντας ότι δεν μπορούν να κυριαρχούν ανεξέλεγκτα.

Την βάλανε λοιπόν αμέσως κι αυτή, στο όνομα τάχα μου μίας δίκαιης δίκης, στην αποδόμηση. Λες και δεν έχουμε παρακολουθήσει όλο το θέατρο γύρω από την υπόθεση.

Με μία οικογένεια που έμαθε στο παιδί της να κυριαρχεί χωρίς συνέπειες, που το έκαναν να πιστέψει ότι «όλα είναι δυνατά», προσφέροντάς του διαρκώς ποικίλες μορφές νομιμοποίησης της κυριαρχίας του και κανένα όριο ή ηθικό κανόνα, με αποτέλεσμα στην ενήλικη ζωή του να αντικαταστήσει τον έρωτα με το βιασμό, και τον διάλογο με τη δολοφονία. Με μία οικογένεια που όταν έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι της, συνέχισε στον τρόπο που ήταν μαθημένη. Ε λοιπόν αυτόν τον τρόπο τους ξεσκέπασε η εισαγγελέας.

Δεν άφησε καμία υπερασπιστική ανοησία να πέσει κάτω, λέγοντας ακόμα και στην αδελφή του κατηγορούμενου, που ψευδομαρτύρησε ότι η Ελένη είχε σχέση μαζί του, ότι και εντός σχέσης υπάρχει βιασμός. Ξετύλιξε μέχρι τέλος το κουβάρι, γι΄ αυτό και είπε ότι θα πρέπει να υπήρχαν και άλλες δικογραφίες βιασμού ενώπιον του δικαστηρίου.

Η Ελένη Τοπαλούδη μετά θάνατον έπεσε σε καλά χέρια. Τα ‘φερε έτσι ο διάολος. να εκδικαστεί πρωτόδικα η υπόθεση από άνθρωπο που δεν καταδέχτηκε να ενδώσει σε κανένα πρόσχημα ή κάτι περισσότερο από αυτό. Δεν γνωρίζουμε τι θα αποφασίσει η έδρα. Αν θα καταδεχτεί να κάνει δεκτό το αίτημα των κατηγορουμένων για τον πρότερο έντιμο βίο τους…  Και αν δεν το κάνει, πολύ πιθανόν στο εφετείο κάτι να ‘χει καταφέρει η ροδίτικη οικογένεια και να σπάσουν τα ισόβια του γιου της. Αυτό που δεν μπορούν να εννοήσει όμως είναι ότι το παιδί τους έχει «σπάσει» από νωρίς. Γιατί εντός ή εκτός φυλακής κυκλοφορεί χωρίς όρια. Είναι ένα ζόμπι χωρίς φρένα.

[«Εγώ βιασμό σε αυτή τη δικογραφία δεν είδα. Βιασμό με στηθόδεσμο δε μπορώ να φανταστώ. Εγώ πιστεύω τον Μανόλη. Όλες οι φίλες της αναφέρουν τα ναρκωτικά. Όταν είσαι γυμνός και υπό επήρεια όλα τα συμπλέγματα που είχες βγαίνουν στην επιφάνεια. Και παίρνω τη θέση του ψυχολόγου… Ήταν σαν παρανοϊκή, λέει για την Ελένη. Ψυχική υγεία υπάρχει όταν υπάρχει μακροχρόνια σχέση. Για ένα τρίο πήγαμε και κλείσαμε τρία σπίτια, είπε ο Μανόλης. Μπράβο Μανόλη αν όντως τη χάιδευες. Μπράβο, πάντα να χαϊδεύεις τις γυναίκες. Η θέση μου είναι ότι ο Μανόλης λυπάται που δεν μπορεί να τη σώσει» Αυτό είναι μέρος της αγόρευσης του δικηγόρου υπεράσπισης του ενός εκ των δύο κατηγορούμενωνΓι΄αυτή την αγόρευση θα μας πει κάτι ο κύριος Βερβεσός; Αυτήν την αγόρευση ο κύριος Σκέρτσος τη διάβασε;

Ζούμε σε μία χώρα με υψηλό ποσοστό γυναικοκτονιών και βιασμών. Είδαμε ποινικοποίηση ιδεολογιών, κοινωνικών και ερωτικών σχέσεων, είδαμε απόπειρα να θεωρηθούν νεκροί άνθρωποι παραβατικοί, παρανοϊκοί, ανώμαλοι. Είδαμε δίκες με κατασκευασμένα στοιχεία και ανθρώπους να κάθονται χρόνια στην φυλακή χωρίς αποδείξεις,

Είδαμε υπόδικους για παιδεραστία των οποίων το τεκμήριο αθωότητας σεβαστήκαμε να έχουν για δικηγόρους υπεράσπισης τη μισή ΝΔ. Είδαμε σκάνδαλα να κουκουλώνονται, μάρτυρες να πεθαίνουν ο ένας μετά τον άλλο, δικαστικούς λειτουργούς να παραιτούνται και να διαφεύγουν στο εξωτερικό και να επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή Και ξαφνικά την τιμή και την υπόληψη της δικαιοσύνης τη θίγει η αγόρευση της εισαγγελέως Δόγκα.
Ζούμε σε μία χώρα υποκριτών.]