Στις 7 Οκτωβρίου 2020, 7 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και σχεδόν έξι χρόνια μετά την έναρξη μίας από τις σημαντικότερες δίκες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας αναμένεται η απόφαση.

Πολίτες, φορείς, πρόεδροι και εκπρόσωποι κομμάτων θα κατακλύσουν από τις 9.30 το πρωί τον χώρο έξω από το Εφετείο Αθηνών (Λουκάρεως και Αλεξάνδρας). Αν και οι εκατοντάδες συνεδριάσεις από τον Απρίλιο του 2015 μέχρι πρόσφατα έγιναν στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.

Όλοι θα κρέμονται από τα χείλη της προέδρου του δικαστηρίου κ. Μαρίας Λεπενιώτη για το αν θα καταδικαστεί απλώς ο δολοφόνος του Φύσσα, φυσικός αυτουργός Γιώργος Ρουπακιάς, για τον οποίο τα στοιχεία είναι αδιάσειστα, ή το δικαστήριο θα κρίνει ότι στοιχειοθετείται η κατηγορία της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση για κάποια από τα 69 άτομα που παραπέμφθηκαν με το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών μεταξύ των οποίων όλα τα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χρυσής Αυγής που μπήκαν στη Βουλή το 2012.

Δεν πρόκειται λοιπόν για την δίκη της δολοφονίας Φύσσα όπως πολλοί έχουν στο μυαλό τους. Μέσα στις 1.109 σελίδες του βουλεύματος και από τις 455 ημέρες της ακροαματικής διαδικασίας παρουσιάστηκαν αναλυτικά όλα τα Εγκλήματα για τα οποία κατηγορούνται τα μέλη της Χρυσής Αυγής μετά το 2008.

  •  Τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (2013),
  • την επίθεση κατά των Αιγύπτιων αλιεργατών (2012)
  • την επίθεση κατά των μελών του ΠΑΜΕ (2013)
  • την ένταξη και διεύθυνση σε εγκληματική οργάνωση (187 ΠΚ) ( εδώ κατηγορούνται 20 άτομα, ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα της περιόδου 2012–2015 (18 βουλευτές) συν 2 άτομα. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, μεταξύ των κακουργημάτων που φέρονται να διέπραξαν τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, είναι η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα, η απόπειρα δολοφονίας μαθητή στο Παλαιό Φάληρο και ο εμπρησμός καταστήματος Καμερουνέζου στα Κάτω Πατήσια, περιστατικά που έγιναν το 2013.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι τόσο οι δολοφονίες όσο και οι άλλες εγκληματικές ενέργειες δεν έγιναν από προσωπικές διαφορές αλλά είχαν πολιτικό κίνητρο.

Η ενορχήστρωση τους γίνονταν από μία εγκληματική οργάνωση και εκπαιδευμένα “τάγματα εφόδου” που δρούσαν βάσει καθοδήγησης  και “κεντρικού σχεδίου”.

Άγρια βία κατά προσφύγων, μεταναστών και αριστερών από μία οργάνωση που φόρεσε το μανδύα του πολιτικού κόμματος και χρησιμοποιώντας το δημοκρατικό πολίτευμα εξασφάλισε πόρους για να χρηματοδοτεί τη δράση της.

Είναι ξεκάθαρο ότι η εγκληματική οργάνωση προϋπήρχε του πολιτικού κόμματος. Το είδος της καταδίκης της Χρυσής Αυγής θα έχει τεράστια νομική και πολιτική σημασία για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα.

Ο πατέρας του Σαχζάτ Λουκμάν, Καντίμ Χουσεϊν αριστερά

Δηλαδή το αν το “Ένοχοι” ακουστεί μόνο για τον Ρουπακιά και λίγους ακόμα ή θα φτάσει στους ενορχηστρωτές και πρωταγωνιστές αυτής της μαύρης περιόδου, που συμπεριλαμβάνονται τους 69 του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών.

Η Πρόεδρος Μαρία Λεπενιώτη, καλείται να πάρει και αναγνώσει την τελική απόφαση, δικαιώνοντας όχι μόνο τη μνήμη του Φύσσα και των άλλων θυμάτων της Χρυσής Αυγής. Όχι μόνο αποδίδοντας δικαιοσύνη για αυτή την ηρωϊκή μάνα τη Μάγδα Φύσσα ή τον πατέρα του Σαχζάτ Λουκμάν, Καντίμ Χουσεϊν.

Η διακεκριμένη Αεροπαγίτης καλείται να γράψει ιστορία με μία απόφαση που θα διασφαλίζει ότι η Ελληνική Δημοκρατία είναι κράτος δικαίου που μπορεί να εξοντώσει και το αυγό και το φίδι.