Ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά ψέματα που έστησε ποτέ πολιτικό κόμμα για να κερδίσει τις εκλογές, ψαρεύοντας στα θολά νερά του (ακρο)δεξιού λαϊκισμού και δηλητηριάζοντας τη ζωή του τόπου, ξεσκεπάστηκε εντελώς από τις πρόσφατες δηλώσεις του. Κυρίες και κύριοι η παράσταση έλαβε τέλος.

Οι «εθνικιστικοί» ψήφοι ήρθαν, το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο χτίστηκε και το κόμμα που συνειδητά επέλεξε να διχάσει μία χώρα για ένα θέμα που δεκαετίες ταλάνιζε την Ελλάδα, εξουσιάζει σήμερα ευτυχισμένο. Όλα καλά! Μάθαμε κι από τον κ Δένδια, εμείς που ως χώρα δεν γνωρίζουμε ούτε από που τσιμπάει η σάρισα, ότι οι Τετοβίτες δεν πήγαν στα Γαβγάμηλα…

Ακόμα και οι επίφοβοι μακεδονομάχοι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, ως χάρτινες τίγρεις θα βλέπουν τους 150+ βουλευτές της να υπερψηφίζουν τρεις συμφωνίες συνεργασίας, με την γείτονα και φίλη χώρα Βόρεια Μακεδονία. Τρεις συμφωνίες με την υπογραφή του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κυριάκου Μητσοτάκη:

  • Επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
  • Ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας των δύο χωρών
  • Εναέρια αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία.

Το σκοτεινό αφήγημα είναι πλέον άχρηστο

Οι καταλήψεις που «στήνονταν» σε σχολεία με χουντικά συνθήματα, οι περικεφαλαίες, οι χλαμύδες, οι κραυγές για προδοσία, όλη αυτή η μπόχα θα ξεχαστεί. Μία συνήθης μαζική αμνησία θα επικρατήσει. Όμως κάποιοι θα είναι παρόντες για να θυμίζουν την πολιτική απάτη.

Θα είναι παρόντες όσοι απειλήθηκαν, όσοι δέχτηκαν επιθέσεις έξω από τα σπίτια τους, πέτρες στα παραθυρόφυλλά τους. Όσοι είδαν συγγενείς και φίλους τους να καθυβρίζονται. Όσοι χαρακτηρίστηκαν προδότες και έβλεπαν τα πρόσωπά τους σε αφίσες δρόμου, ως επικηρυγμένοι.


Η στάση της Νέας Δημοκρατίας έχει βαθιές ρίζες. Τα ίδια έκανε μεταπολεμικά κι η μάνα της η ΕΡΕ.
Όσοι είχαν αγωνιστεί με νύχια και με δόντια κατά του φασισμού τους πήρε ο διάολος ως επικίνδυνους και μισητούς. Και το κουμάντο της ελεύθερης χώρας ανέλαβαν συνεργάτες, δωσίλογοι και ουδέτεροι.

EUROKINISSI

Το πολιτικό ήθος της κυβέρνησης Τσίπρα

Ήταν μία μαύρη περίοδος εκείνη. Τότε που όλες οι στρόφιγγες είχαν ανοίξει τέρμα και έρεε το μίσος. Όμως την ίδια στιγμή ήταν και λαμπρή συνάμα. Γιατί η συμφωνία των Πρεσπών δεν ήταν μόνο ένα αριστούργημα πολιτικής τέχνης, ένα διπλωματικό κομψοτέχνημα του Νίκου Κοτζιά από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών. Ήταν και μία πολιτική πράξη υψηλού ήθους.

Η κυβέρνηση Τσίπρα εξαιρετικά πιεσμένη, επέλεξε να μην υποταχθεί στον ρόλο της αλλά, δυσαρεστώντας ψηφοφόρους και διαταράσσοντας ισορροπίες, να «αξιοποιήσει» τον ρόλο της. «Οι κυβερνήσεις δεν κρατάνε για πάντα· οι διεθνείς συμφωνίες όμως κρατάνε».
Αντί να υποχωρήσει προς τα πίσω, προέκρινε μία αιφνιδιαστική φυγή προς τα εμπρός, με τέρμα γκάζι. Συνειδητά, στάθηκε από τη σωστή πλευρά της ιστορίας, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της αλήθειας, προκειμένου να αδελφώσει τους λαούς, καταβάλλοντας το ακριβό και πικρό τίμημα. Respect!

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις