Σύμφωνα με τα στοιχεια της Metron Anlalysis (που ειδικά το χώρο του κέντρου ξέρει να τον μετράει” καλά) η αποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στους ψηφοφόρους της ΝΔ είναι στο 88%, στους ψηφοφόρους αλλά σε αυτούς του ΚΙΝΑΛ έχει φτάσει στο 92%.

Πέρα από τις κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη κυρίως σε επίπεδο προσώπων αλλά και στάσης σε μία σειρά συμβολικών (κυρίως) ζητημάτων που αφορούν τη μεσαία τάξη, εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά για την τακτική των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Πρώτα από όλα για το κίνημα αλλαγής και τη Φώφη Γεννηματά. Ξοδεύτηκε πολύς χρόνος λόγος και ενέργεια από στελέχη του για την δημιουργία του “αντισύριζα μετώπου”. Αυτά τα έλεγαν όπως ο Μητσοτάκης και ο Μητσοτάκης τα κάνει πράξη. Καμία έκπληξη λοιπόν από τα δημοσκοπικά ευρήματα.

Παρατηρείται μία στροφή τις τελευταίες εβδομάδες αλλά τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει και η ζημιά έχει γίνει. Αν οι εκλογές γίνουν το Σεπτέμβριο κατά πως φαίνεται τα δυσκολότερα είναι μπροστά.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο προσώπων εξακολουθεί να έχει πάνω κάτω την ίδια εκπροσώπηση με την πενταετία 15-19. Η διεύρυνση γίνεται μόνο στο βαθμό που “βολεύει” όσους είναι στην υπάρχουσα δομή και χωρίς την τόλμη που επιδεικνύει ο Μητσοτάκης να εκχωρήσει εκτελεστικές αρμοδιότητες και ρόλους σε πρόσωπα που μόνο με τη Νέα Δημοκρατία δεν είχαν σχέση στο παρελθόν.

Αυτό ενδεχομένως θεωρείται αλλοτρίωση στο ΣΥΡΙΖΑ που, ανεξαρτήτως τάσεων, εξακολουθεί να είναι πιστός (ή προσκολλημένος) κυρίως στα ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά παρά τα ανοίγματα του προέδρου του.

Η πανδημία είναι επίσης μία δικαιολογία τόσο για τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και για τα άλλα κόμματα σε σχέση με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Δικαιολογία όμως καθώς η ζύμωση μέσα από τις τηλεδιασκέψεις και η ευκολία με την οποία γίνονται αυτές έχει δώσει σοβαρές δυνατότητες για τακτική επικοινωνία, προσκλήσεις, εκδηλώσεις, ενδυνάμωση και διεύρυνση.

Μία άλλη ανάγνωση είναι ότι στην πραγματικότητα το κέντρο όπως το γνωρίζαμε δεν υπάρχει πια. Στις περισσότερες χώρες ένας τέτοιος μεσαίος χώρος εκφράζεται από τους πράσινους και την πολιτική οικολογία.

Η πανδημία μάλιστα κατέδειξε στους πολίτες τις πραγματικές ανάγκες για τη ζωή και την υγεία τους ενώ η κρίση της κλιματικής αλλαγής στις περισσότερες χώρες (ΗΠΑ και αλλού) είναι πρώτη προτεραιότητα.

Ήδη στον χώρο αυτό γίνονται σοβαρές κινήσεις και ζυμώσεις που αυτήν τη φορά δύσκολα η πόλωση θα τις ακυρώσει.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις