Αργύρης Αγγέλου: «Το ’χω πληρώσει με αίμα»
Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως δεν πρέπει να θεωρείς τίποτα δεδομένο στη ζωή γιατί τότε την πατάς!
Για όλα αυτά που… τσουπ του τα έφερε η ζωή, μίλησε ο Αργύρης Αγγέλου στην Κατερίνα Καραβάτου. «Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να μου συμβαίνουν πράγματα που επιθυμώ, πριν προλάβω να τα εξωτερικεύσω! Φέτος άρχισε να γίνεται. Τον περασμένο Φλεβάρη έλεγα τι ωραία που θα ήταν να κάνω μια ωραία κωμωδία, τσουπ ήρθε το «Όλα λάθος». Μετά λέω να πάρω μια ανάσα, τσουπ ήρθε και το μιούζικαλ «Annie» τον Νοέμβριο και μετά τσουπ ήρθε και το «Σπίτι δίπλα από το ποτάμι», που αυτές τις μέρες τελειώνω τα γυρίσματα».
«Δεν έχω δεύτερες σκέψεις»
Ο ηθοποιός, που αυτό το διάστημα είναι μόνος του, αναφέρθηκε και στις σχέσεις. «Πιστεύω πολύ στον έρωτα, πιστεύω πολύ στο για πάντα και ίσως επειδή πιστεύω πολύ, δεν κάθεται! Όταν ξεκινάει ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή μου, είτε στα προσωπικά, είτε στα επαγγελματικά δεν έχω δεύτερες σκέψεις. Αυτό που έχω ανάγκη τελευταία, δηλαδή το διεκδικώ, είναι να μην με θεωρεί ο άλλος δεδομένο! Να με εκπλήσσει ο άλλος μέσα στην καθημερινότητα, είτε είναι ο φίλος, είτε ο συνεργάτης σου, είτε ο σύντροφός σου που είναι δίπλα σου! Δεν μπορώ αυτό το δεδομένο, ότι «το ’χουμε», μπορώ να τρελαθώ γιατί εγώ στη ζωή μου δεν έχω συμπεριφερθεί και δεν έχω συνυπάρξει με κανέναν άνθρωπο που τον θεωρούσα δεδομένο!
«Την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια»
Δεν θεώρησε ποτέ τη δουλειά μου δεδομένη! Μία στιγμή τόλμησα να σκεφτώ με το… τσουνάμι του «Πάρα πέντε», ότι από δω και πέρα έτσι θα είναι τα πράγματα και το ’χω πληρώσει με αίμα! Ήρθε κρίση, ήρθαν capital, ήρθε ανεργία, ήρθε, ήρθε, ήρθε… Και από τότε λέω τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και αυτό δεν είναι μόνο στα επαγγελματικά, αλλά και στις σχέσεις μου -και το λέω γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχω μια ερωτική σχέση- το απαιτώ πια αυτό, το θέλω, όσο κακομαθημένο κι αν ακούγεται! Παλιά το εξέφραζα με τα όρια, έλεγα ότι αγαπώ τα όρια. Συνειδητοποίησα ότι είναι τα όρια και κάτι παραπάνω. Όταν κάπου με θεωρούν δεδομένο, την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια και δεν ενημερώνω κιόλας…»