H αρχαιολογική σκαπάνη στην αρχαία αιγυπτιακή τοποθεσία Ταπόσιρις Μάγκνα, έφερε στο φως μια μούμια με χρυσή γλώσσα, άνω των 2.000 ετών. Όπως εξηγεί το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, η γλώσσα, η οποία είναι φτιαγμένη από φύλλο χρυσού, τοποθετήθηκε προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο νεκρός θα μπορεί «να μιλάει και μετά θάνατον».

Η μούμια ανακαλύφθηκε σε ναό στα νοτιοδυτικά προάστια της Αλεξάνδρειας. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης και άλλα χρυσά αντικείμενα, ανάμεσά τους ένα νεκρικό προσωπείο με κομμάτια χρυσού διαταγμένα στο σχήμα στεφανιού και μερικά επιχρυσωμένα διακοσμητικά που απεικονίζουν τον Όσιρι, τον θεό του Κάτω Κόσμου. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν, επίσης, αρκετά αγάλματα σε τόσο καλή κατάσταση που διακρίνονται τα κοσμήματα και τα χτενίσματα στο κεφάλι τους.

Στην εποχή των φαραώ, ο χρυσός χρησιμοποιείτο συχνά στη διακόσμηση νεκρικών προσωπείων από ηγέτες όπως ο βασιλιάς Τουταγχαμών, αλλά και ως καλούπι στα δάχτυλα ποδιών και χεριών των νεκρών. Χρυσές γλώσσες έχουν ανακαλυφθεί ξανά το παρελθόν σε αιγυπτιακά ερείπια, σχολίασε η Jennifer Houser Wegner, επιμελήτρια αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Penn Museum της Φιλαδέλφεια, όπου φιλοξενούνται πολλές τέτοιες γλώσσες. «Για τους Αιγύπτιους, ο χρυσός ήταν υλικό με ιδιότητες ανθεκτικότητας», σημείωσε η Dr. Wegner. «Ποτέ δεν μαύριζε. Πάντα έλαμπε μεγαλοπρεπώς».

Οι μούμιες που ανακαλύφθηκαν ήταν «σε κατάσταση κακής συντήρησης», χαρακτηριστικό της μουμιοποίησης κατά τη διάρκεια των ελληνικών και ρωμαϊκών εποχών, σύμφωνα με το υπουργείο, ενώ χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια, όταν την Αίγυπτο διοικούσαν Έλληνες Μακεδόνες και αργότερα Ρωμαίοι. Ο ναός, σύμφωνα με το υπουργείο, φαίνεται να χτίστηκε στη διάρκεια της ηγεμονίας του Βασιλιά Πτολεμαίου Δ’, ενός Μακεδόνα βασιλιά που κυβερνούσε στον 3ο αιώνα π.Χ. Η Βασίλισσα Κλεοπάτρα Ζ’ της Αιγύπτου, που κυβερνούσε για περίπου δυο δεκαετίες πριν τον θάνατό της το 30 π.Χ., ήταν η τελευταία ηγεμόνας της Δυναστείας των Πτολεμαίων πριν αναλάβουν την εξουσία οι Ρωμαίοι, και στο ναό βρέθηκαν επίσης νομίσματα που απεικονίζουν το πρόσωπο της.

Τα νεκρικά προσωπεία προστάτευαν τους νεκρούς στη μεταθανάτια ζωή και βοηθούσαν τα πνεύματά τους να επιστρέψουν πίσω στο σώμα τους

Η χρυσή γλώσσα ήταν συνηθισμένη στις ταφές επιφανών κατά τη διάρκεια της περιόδου των Πτολεμαίων αλλά και των Ρωμαϊκών χρόνων, σχολίασε η Lorelei H. Corcoran, διευθύντρια του Ινστιτούτου Αιγυπτιακής Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Μέμφις. «Ενδεχομένως συνδυάζεται με το ελληνικό ταφικό έθιμο της τοποθέτησης νομισμάτων πάνω ή μέσα στο στόμα ως πληρωμή για τον Χάρο, που μετέφερε του νεκρούς στον Κάτω Κόσμο», προσθέτει.

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις