Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πέτρος Κόκκαλης, έκανε ένα ανοιχτό κάλεσμα προβληματισμού στη βάση του σχεδίου ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Κλιματική Αλλαγή. Με τίτλο «Σε τι κόσμο θα ζήσουμε», ανοίγει τη συζήτηση στη βάση του σχεδίου ψηφίσματος που επικεντρώνεται στο ζήτημα της Κλιματικής Ανθεκτικότητας, δηλαδή το πώς οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θα πρέπει να προσαρμοστούν για να αντέξουν στις συνθήκες που έχει διαμορφώσει η κλιματική αλλαγή – για να αντέξουν σε μία νέα κανονικότητα. Ο covid19, η ένταση των προσφυγικών ροών και τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι μόνο τα προφανέστερα παραδείγματα των επιπτώσεων που καλούμαστε όλοι να αντιμετωπίσουμε.

Για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή, ακολουθήστε τον σύνδεσμο: https://www.petroskokkalis.eu/climate-adaptation-opinion


Σε τί κόσμο θα ζήσουμε;

Κάλεσμα του Πέτρου Κόκκαλη, γύρω από το σχέδιο ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Κλιματική Αλλαγή.

“Τους τελευταίους μήνες δουλέψαμε διακομματικά, στα πλαίσια της επιτροπής Περιβάλλοντος, πάνω στην νέα στρατηγική της ΕΕ για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή,  δηλαδή του τι πρέπει να κάνουμε για να αντέξουμε στις αλλαγές που έχουμε επιφέρει στον πλανήτη μέσα από την κλιματική κρίση, που διαμορφώνει πλέον μία δική της κανονικότητα πολύ διαφορετική από αυτή που είχαμε συνηθίσει και για την οποία είχαμε σχεδιάσει τις υποδομές μας.

Σε συνέχεια αυτής της δουλειάς θέλω να ζητήσω τη δική σας γνώμη και συμμετοχή σε όσα σχεδιάζουμε. Να συζητήσουμε παραπάνω αυτό που δεν μοιάζει πειστικό ή εφαρμόσιμο. Να δούμε παραμέτρους της καθημερινής ζωής που ίσως να παραγνωρίσαμε. Να εξετάσουμε μαζί τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε και πώς. Απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχει το βασικό μας αίτημα, κανείς να μη μείνει πίσω, είναι η συμμετοχή.

Ελάτε να συμμετέχετε στο διάλογο για να βελτιώσουμε το σημερινό σχέδιο ψηφίσματος.

Πριν ακόμα από την Συμφωνία για την Κλιματική Αλλαγή του Παρισιού, μιλούσαμε για την ανάγκη να αναστρέψουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη και παράλληλα να προσαρμοστούμε στις μεταβολές που έχουν ανεπίστρεπτα επέλθει. Ήδη σήμερα η μέση θερμοκρασία της Γής έχει ανέβει 1.1°C, αν πετύχουμε τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισίου θα σταθεροποιηθεί στον +1.5°C, αν όχι θα πάει πάνω από το αβίωτο +3°C.

Το πιο απλό σκληρό παράδειγμα είναι τα όλο και πιο συχνά, όλο και πιο ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως για παράδειγμα οι πλημμύρες. Δεν είναι μόνο τα μπαζώματα, που πρέπει να ανοιχτούν – υπάρχει πρόβλημα με τα δίκτυα διαχείρισης που έχουμε, που δεν ανταποκρίνονται πια στις ποσότητες νερού που παρατηρούνται. Με απλά λόγια καμία μας υλική ή άυλή υποδομή δεν έχει σχεδιαστεί για να ανταποκριθεί στις παρούσες και μελλοντικές συνθήκες.  Το αποτέλεσμα είναι απώλεια ζωής, περιουσιών και αγροτικών καλλιεργειών, εν τέλει της κοινωνικής συνοχής, της ειρήνης και της δημοκρατίας.

Από τη προηγούμενη στρατηγική της ΕΕ για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή   που ψηφίστηκε το 2013, μπορεί να έχουν περάσει μόνο επτά χρόνια, αλλά σε «χρόνια κλίματος» είναι σαν να έχουν περάσει 70. Οι πολιτικές προσαρμογής που σχεδιάστηκαν τότε έχουν ήδη ξεπεραστεί από την πραγματικότητα.

Έτσι, δεν μιλάμε πια γιά την έννοια της προσαρμογής, αλλά της ανθεκτικότητας, δηλαδή το πώς θα αντέξουν οι κοινωνικές, οικονομικές και περιβαντολογικές μας δομές υπό το βάρος των τεράστιων αλλαγών που έχουν ξεκινήσει και θα συνεχίσουν να συντελούνται. Για αυτό και η μεγάλη κοινή ευρωπαϊκή προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης του covid19 ονομάζεται Ταμείο Ανάκαμψης και ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ με οδηγό την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βασικά στοιχεία αυτής της προσπάθειας είναι η αρχή της μη-βλάβης, δηλαδή ο νέος προσανατολισμός των ευρωπαϊκών πόρων σε δράσεις και πρακτικές που δεν επιτείνουν το πρόβλημα, όπως επίσης η δέσμευση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε βιώσιμες επενδύσεις μέσα από ένα διεθνώς συμφωνημένο πλαίσιο.

Μιλάμε για:

Κοινωνική ανθεκτικότητα – που σημαίνει πως θα αντέξουν οι άνθρωποι και η κοινωνική συνοχή. Πως δεν αφήνουμε κανέναν πίσω, πως ενισχύουμε τα συστήματα υποστήριξης των αδυνάτων και την πρόσβαση τους σε δομές υγείας, παιδείας και κοινωνικής πρόνοιας. Δυστυχώς, ο τρόπος ζωής μας θα γεννήσει κι άλλες πανδημίες, όπως θα φέρει και νέους καύσωνες. Το ΕΣΥ της κάθε χώρας πρέπει να μπορεί να προσαρμοστεί άμεσα σε τέτοιες έκτακτες ανάγκες. Οι έκτακτες ανάγκες είναι η νέα κανονικότητα και κανείς δεν μπορεί πια να πει πως δεν το καταλαβαίνει. Ο covid19 ήταν η εισαγωγή.

Οικονομική ανθεκτικότητα – που σημαίνει δημιουργία θέσεων εργασίας που θα αντέξουν στις αλλαγές που θα φέρει το κλίμα, ενώ υπάρχουν τομείς που πρέπει άμεσα να μεγαλώσουν και να απορροφήσουν εργατικό δυναμικό όπως η ενεργειακή εξοικονόμηση [energy efficiency], και η περιβαλλοντική θεραπεία [environmental restoration].

Οικολογική ανθεκτικότητα – που σημαίνει προσήλωση σε υγιή οικοσυστήματα προκειμένου να αποφευχθούν νέες πανδημίες, κάτι που μεταφράζεται σε προστασία και αναδόμηση του περιβαλλοντικού κεφαλαίου και της βιοποικιλότητας στην Ευρώπη.

Μπείτε, διαβάστε το ψήφισμα, δείτε πού έχουμε φτάσει και βοηθήστε μας να το πάμε παρακάτω. Περιμένω τα σχόλια σας στην παρακάτω φόρμα. Θα μας βοηθήσει πολύ στην επεξεργασία αν αναφέρετε τον αριθμό της παραγράφου που αφορά η κάθε παρέμβαση σας.»