Λαμία: Ράγισαν καρδιές στο τελευταίο «αντίο» στον 16χρονο που χάθηκε άδικα σε τροχαίο
Μαχαίρι στην καρδιά τα λόγια του θείου του Γιώργου προς του συνομήλικούς του.
Στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Νέας Άμπλιανης εκτυλίχθηκε η πιο σπαρακτική στιγμή: το αντίο σε ένα παιδί μόλις 16 ετών. Ο Γιώργος Σαντίκος, γεμάτος ζωή, όνειρα και εφηβικά χαμόγελα, έφυγε από κοντά μας βίαια και πρόωρα, σε ένα τροχαίο με μηχανάκι που βύθισε την τοπική κοινωνία στο πένθος.
Η τελευταία πράξη του δράματος συγκλόνισε τη Λαμία. Η οικογένειά του, βουβή από πόνο, αποχαιρέτησε τον Γιώργο με δάκρυα και λυγμούς. Μαζί τους, εκατοντάδες άνθρωποι, φίλοι, συγγενείς, συμμαθητές και καθηγητές, που δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως ένα παιδί, που μόλις ξεκινούσε τη ζωή του, έφυγε τόσο άδικα.
Ένα πλήθος που σιωπούσε με βουβό θρήνο
Η εκκλησία γέμισε ασφυκτικά. Οι συμμαθητές του από το σχολείο στο Μοσχοχώρι και το 1ο ΕΠΑΛ Λαμίας έφτασαν με σκυμμένα κεφάλια, με δάκρυα στα μάτια και πολλά από τα παιδιά με τα μηχανάκια τους, σαν ένα βουβό, συμβολικό αντίο.
Μαθητές και φίλοι τίμησαν τον Γιώργο με μια συγκλονιστική κίνηση: άφησαν λευκά μπαλόνια να ανέβουν στον ουρανό, σαν ψίθυροι που χάνονται στο φως. Και αμέσως μετά, ο ήχος των μηχανών, ο ήχος με τον οποίο έφυγε , σκέπασε την ατμόσφαιρα. Φασαρία, θόρυβος, σαν μια κραυγή που δεν πρόλαβε να ακουστεί.
«Νεολαία, προσέχετε τη ζωή σας»
Ανάμεσα στα δάκρυα και τη θλίψη, μια φωνή υψώνεται. Είναι η φωνή του θείου του Γιώργου όπως κατέγραψε το lamiareport. Λόγια που κόβουν την ανάσα και απευθύνονται σε κάθε νέο παιδί:
«Σήμερα ο ανιψιός μου άφησε την τελευταία του πνοή. Ένα νέο παιδί γεμάτο ζωή και όνειρα έφυγε πρόωρα από κοντά μας. Ο πόνος είναι αβάσταχτος, για εμάς, για όλους όσοι τον αγάπησαν. Θέλω να πω κάτι μέσα από την καρδιά μου: Νεολαία, προσέχετε τη ζωή σας. Μην γίνετε άλλη μια μαύρη είδηση. Μην παίζετε με την ταχύτητα και τον κίνδυνο. Η ζωή είναι πολύτιμη. Μην τη ρισκάρετε για λίγα δευτερόλεπτα αδρεναλίνης. Ας κλάψουμε εμείς σήμερα, για να μη χρειαστεί να θρηνήσει κανένας άλλος αύριο. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του ανιψιού μου. Η μνήμη του θα ζει για πάντα μέσα στις καρδιές μας…»
