Η Αιμιλία Υψηλάντη έδωσε μια σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη και μίλησε για τα επαγγελματικά της σχέδια, το θέατρο και την πολιτική.

Η ηθοποιός ήταν προσκεκλημένη στην εκπομπή «φλΕΡΤ» το απόγευμα της Τρίτης (15/9) αναφέρθηκε στην ισότητα των δύο φίλων, το δικό της θέατρο και τον ρόλο του άνδρα στη ζωή μιας γυναίκας.

Χαρακτηριστικά είπε ότι «στη σημερινή εποχή καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα αλλάζουν. Τίποτα δεν είναι σταθερό. Ο άνθρωπος, όμως, θέλει να νιώθει ότι κάτι είναι σταθερό. Αν του πεις δηλαδή ότι ο Θεός δεν είναι κάτι σταθερό, αλλάζει και μεταμορφώνεται, τότε θα χάσει τον κόσμο κάτω από τα πόδια του».

«Δεν έχω κάνει απολογισμό ακόμα. Πάντα, όμως, έκανα το θέλω μου. Έκανα τολμήματα. Ίσως όχι πάντα αλλά σε καίριες στιγμές της ζωής μου άλλαζα κατεύθυνση. Δηλαδή ξεκίνησα ηθοποιός, μετά έφυγα για λίγο από το θέατρο, ανακατεύτηκα με την πολιτική. Κάθε φορά για αυτό που με ήλκυε, δεν είχα πρόβλημα να εγκαταλείψω ένα προηγούμενο. Πολλά βέβαια ήταν σε βάρος μου γιατί δεν ολοκλήρωνα κάποια πράγματα που θα έδιναν κάποια συν και κάποιες διευκολύνσεις στη ζωή μου», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

“Στις προσωπικές μου σχέσεις, η ομορφιά λειτούργησε ανασταλτικά γιατί δεν με πλησίαζαν εύκολα οι άνθρωποι. Αυτό που εισέπραττα, τουλάχιστον, είναι ότι ο αξιόλογος άνθρωπος δεν θέλει να απορριφθεί. Ένας πιο τολμηρός, πιο θρασύς που δεν έχει να χάσει και πολλά πράγματα, θα πλησιάσει πιο εύκολα. Ίσως και το δικό μου στιλ να ήταν λίγο περίεργο, δεν μπορώ να ξέρω τι εικόνα έδινα προς τα έξω αν και πάντα δίνω μια εικόνα λίγο προσιτή αλλά και μη προσιτή. Πιθανόν εγώ να εξέπεμπα κάτι τέτοιο μιας και αλληλεπιδράσεις είναι αυτές. Γενικά, όμως, πιστεύω ότι οι ωραίες γυναίκες, όταν είναι στα νιάτα τους, υποφέρουν λιγάκι και δεν έχουν την ίδια αποδοχή στον ερωτικό τομέα”.

Υπενθυμίζεται πως η Αιμιλία Υψηλάντη σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

Έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο το 1968, στο έργο Ο Λεωνίδας δεν Τρώει Λουλούδια. Ένα χρόνο αργότερα, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, στην ταινία Ποιος Θανάσης;. Με τον Βέγγο συμπρωταγωνίστησε σε τέσσερις ταινίες. Γενικότερα, οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο δεν ήταν πολλές, καθόσον μετρά 19 συμμετοχές. Άλλες γνωστές συμμετοχές της ήταν στην ταινία Οι Γενναίοι του Βορρά (1970), Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα! (1972) και Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980). Στην τηλεόραση άρχισε να εμφανίζεται το 1973, στη σειρά της ΥΕΝΕΔ, Ποιος είναι ο ένοχος, με μία από τις πιο πρόσφατες ερμηνείες της να είναι στη σειρά Το κόκκινο δωμάτιο, το 2007. Επίσης συμμετείχε σε πολλές μεταγλωττισμένες παραγωγές της ΕΡΤ.

Το 1978, η Υψηλάντη έγινε Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, ενώ το 1981 εξελέγη βουλευτής με το ΚΚΕ. Επίσης, υπήρξε για 11 χρόνια και συνδικαλίστρια και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Από εκεί και πέρα δεν εξελέγη ξανά βουλευτής αλλά έως και σήμερα υποστηρίζει και παρακολουθεί τη δράση του ΚΚΕ.

‘Εχει ιδρύσει και μία καλλιτεχνική εταιρεία την “Αργώ”, η οποία συμμετείχε σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις.