Lila: Αποκάλυψε το πισώπλατο μαχαίρωμα από συνεργάτη της «Μου έφυγε η γη κάτω από τα πόδια»

Για τα παιδικά της χρόνια στα Φάρσαλα και την σχέση με τους γονείς και τον αδελφό της - με τον οποίο συνεργάζεται επαγγελματικά και είναι γνωστός ως Sin Laurent - μίλησε η Lila στην εκπομπή του Παντελή Τουτουντζή «Make up Stories»- που διανύει μια από τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής της, καθώς η επαγγελματική της πορεία είναι ανοδική και στην προσωπική της ζωή υπάρχει ισορροπία μιας και όπως όλα δείχνουν έχει βρει τον έρωτα.

«Θυμάμαι πολύ ωραία και ζεστά παιδικά χρόνια, ανέμελα. Να παίζουμε στις πλατείες και στις γειτονιές. Η βασική ανάμνηση είναι να είμαι στο σαλόνι, να βάζω τέρμα τη μουσική και να κάνω performance στη μαμά. Η μαμά έφτιαχνε το καφεδάκι της και με κοιτούσε και εγώ τραγουδούσα και χόρευα. Είχαμε πολλά ακούσματα στην οικογένεια. Ο μπαμπάς άκουγε Νταλάρα, Μητροπάνο, Βαρδή, ενώ η μαμά πιο ροκ και ξένη μουσική και ο αδελφός μου άκουγε μέταλ» εξομολογήθηκε.

Η επαρχία δεν με χωρούσε ως προσωπικότητα

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε: «Οι γονείς μου ήταν πολύ υποστηρικτικοί αλλά δεν μου έλεγαν «μπράβο είσαι η καλύτερη» ένιωθα τον θαυμασμό τους αλλά χωρίς να τον φωνάζουν. Στις σχολικές γιορτές πάντα τραγουδούσα εγώ... έβγαζα όλη την γιορτή από 6η Δημοτικού μέχρι Γ' Λυκείου. Ήμουν άριστη μαθήτρια και έβγαλα στις Πανελλήνιες τον καλύτερο βαθμό στην περιφέρεια Θεσσαλίας. Ήταν ο πρώτος στόχος που κατέκτησα με πολλή προσπάθεια. Ήθελα να φύγω από την επαρχία γιατί δεν με χωρούσε ως προσωπικότητα.»

Η Lila μεταξύ άλλων παραδέχθηκε: « Στο σχολείο είχα πολύ αέρα. Ήμουν ένα γλυκό κορίτσι με πολύ αέρα. Ο αδελφός μου μού είχε πει: «Λιλάκι δεν είσαι η πιο ωραία εδώ στα Φάρσαλα, αλλά έχεις έναν αέρα που νομίζουν οι άλλοι ότι είσαι». Αυτόν τον αέρα, τον έχω τώρα στην σκηνή, αλλά όχι στην προσωπική μου ζωή».

Μιλώντας για την περίοδο του covid που δεν μπορούσε να δουλεύει σε νυχτερινά μαγαζιά, θυμήθηκε ότι συνέπεσε με την ανακοίνωση ότι προσελήφθη ως αναπληρώτρια δασκάλα. «Ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό: «συγχαρητήρια προσληφθήκατε στο δημόσιο». Έβαλα τα κλάματα και όχι από χαρά. Ένιωσα ότι προδίδω το όνειρό μου, αλλά δεν μπορώ να πω όχι γιατί έπρεπε να βιοποριστώ. Για 4 χρόνια το πρωί ήμουν δασκάλα και το βράδυ κλεισμένη σε ένα στούντιο και έγραφα τραγούδια».

Πισώπλατα μαχαιρώματα στο εργασιακό της περιβάλλον και μάλιστα από την ομάδα της έχει δεχτεί, πρόσφατα. «Αυτό με ωρίμασε απότομα, μου έφυγε η γη κάτω από τα πόδια και μέσα σε διάστημα ενός μήνα, άλλαξα, μεγάλωσα... Ήμουν σε ροζ σύννεφο, γιατί γενικά είμαι θετικός άνθρωπος και αυτό με προσγείωσε και κατάλαβα ότι θα συμβεί και αυτό στην ζωή μου. Θα έρθουν και οι κακοί στον δρόμο μου» είπε χαρακτηριστικά.

Ενώ για τον σύντροφό της με τον οποίο είναι αρκετά χρόνια μαζί εξήγησε τι σημαντικό έχει κάνει για εκείνη: «Είναι η ύπαρξή του δίπλα μου. Είναι η ασφάλεια και η γείωσή μου. Η ψυχοθεραπεία μου και το μυαλό μου σε δέκα χρόνια».