Νίκος Καρβέλας: «Το έντεχνο είναι το τραγούδι των ατάλαντων, των δυσκοίλιων»

Απολαυστικός όπως πάντα στις συνεντεύξεις του, ο Νίκος Καρβέλας μίλησε στην εκπομπή Rainbow Mermaids για την γνωριμία του με την Άννα Βίσση και το έντεχνο τραγούδι.

«Η εντεχνίλα άρχιζε να σαπίζει όταν σταμάτησε το ωραίο ελληνικό τραγούδι και έγινε έντεχνο, δηλαδή το τραγούδι των ατάλαντων, των δυσκοίλιων. Το έντεχνο είναι το τραγούδι της δυσκοιλιότητας. Προσπαθούν να βρουν δύσκολα λόγια, δύσκολες αρμονίες για να μιμηθούν τον Χατζιδάκη. Είναι δακρύβρεχτα σενάρια της σύγχρονης ελληνικής μουσικής κουλτούρας. Τότε οι συνθέτες ήταν ελληνοπρεπείς συνθέτες με προσωπικότητα και με ταλέντο, ελληνοπρεπέστατο. Από το 1990 και μετά που τελείωσε αυτή η γενιά συνθετών έπεσε στο χάος των έντεχνων, των ανθρώπων που δεν μπορώ να κρίνω. Δεν μιλάω για όλα τα τραγούδια, υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά ο κανόνας είναι οχετός» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αναφέρθηκε όμως και σε ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής του, την Άννα Βίσση. «Όταν την είχα πρωτοδεί την Άννα είχε έρθει σπίτι μου και είχα εμφανιστεί με κάτι ψηλές μπότες και μακρύ μαλλί. Μπήκε ο πατέρας της πρώτος και μετά εμφανίστηκε η Αννούλα και την έφαγα την καψούρα αμέσως, την ερωτεύτηκα. Δεν ήταν ντροπαλή, αλλά δεν με γούσταρε καθόλου, δεν της άρεσα. Της είχα πει ότι ποτέ δεν θα γίνω φίλος της. Στην αρχή μου είπε να είμαστε φίλοι και της είπα "φίλη με τους φίλους". Ο Καρβέλας δεν γίνεται φίλος με μία γυναίκα.

 Δεν την έπαιρνα σοβαρά την Άννα, γιατί η φωνή της ήταν για εμένα αστεία, όπως και εκείνη με έπαιρνε αστείο σαν συνθέτη. Όταν της έπαιξα τα ξένα μου τραγούδια "μάσησε" και με "ερωτεύτηκε". Για τα ξένα και όχι με τα ελληνικά. Τότε άρχισε να δένει το γλυκό και να παρασύρεται» εξομολογήθηκε.