Τα θέματα δημοκρατίας με αφορμή τις υποκλοπές ανέδειξε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κλιμακώνοντας την επίθεση κατά του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «επιχείρησε να στήσει ένα καθεστώς που υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον».

«Η Δημοκρατία που με τόσες θυσίες και αγώνες αποκαταστάθηκε στη χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Βουλιάζει μέσα στο ζόφο και στην παρακμή ενός σκανδάλου που πλήττει τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εξηγώντας γιατί συγκάλεσε σήμερα την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του και πρόσθεσε:

«Η κοινωνία είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Βυθίζεται και αποσυντίθεται από την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια, τη τρομακτική όξυνση των ανισοτήτων».

Περιγράφοντας το “χρέος” του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε: «Ως το μεγάλο κόμμα της Αριστεράς και της δημοκρατικής παράταξης έχουμε σήμερα, την ευθύνη και την υποχρέωση να βάλουμε ένα τέλος στη παρακμή. Χρέος μας δεν είναι η αναμέτρηση με τους υβριστές. Ούτε οι απαντήσεις στις χυδαιότητές τους. Χρέος μας πρώτιστο είναι η αναμέτρηση με τις τρομακτικές δυσκολίες που αφήνει η ισοπεδωτική πολιτική τους. Χρέος μας είναι να βρούμε ρεαλιστικές λύσεις στα οξυμένα προβλήματα. Αλλά και να οργανώσουμε την αντίσταση στο καθεστώς του ζόφου και της υπονόμευσης της Δημοκρατίας. Και την αλληλεγγύη που δύσκολες ώρες κρατά την κοινωνία όρθια. Και βεβαίως χρέος μας είναι να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να φέρουμε όσο πιο γρήγορα την αλλαγή που απαιτούν οι καιροί».

Χθες συμπληρώθηκαν 49 χρόνια από τη μέρα – σύμβολο για την αναγέννηση της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας.

Και η μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις μνήμης σε όλη τη χώρα από πολίτες κάθε ηλικίας, φανερώνει ότι στη συλλογική συνείδηση του λαού μας, παρά τις προσπάθειες που έκαναν αναθεωρητές της ιστορίας και η γνωστή ομάδα Αναλήθειας της ΝΔ, είναι εγγεγραμμένο ότι η δημοκρατία δεν μας χαρίστηκε αλλά κερδήθηκε με αγώνες.

Όποιος, λοιπόν, αυτό το υποτιμά, όπως διαβάζει όπως τον βολεύει διάφορες μετρήσεις της κοινής γνώμης, πλανάται. Και πολύ σύντομα αυτό θα το διαπιστώσει.

Σε αυτές τις πέντε δεκαετίες, από την αποκατάσταση της 3ης ελληνικής δημοκρατίας, στο τιμόνι της χώρας βρέθηκαν πολλές κυβερνήσεις. Καμία όμως – όσο και αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος πολιτικά – δεν κυβέρνησε με τέτοια περιφρόνηση απέναντι όχι μόνο στους πολίτες, αλλά και απέναντι στο ίδιο το πολίτευμα. Όταν πριν κάποιους μήνες, απ’ αυτό το βήμα, μίλησα για τη «χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης», κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για υπερβολές. Σήμερα λοιπόν, μέσα στο ζόφο των αποκαλύψεων για το δίκτυο υποκλοπών Μητσοτάκη, θέλω απέναντι στην ΚΟ να κάνω την αυτοκριτική μου.

Ήταν πολύ ελαφρύς εκείνος ο χαρακτηρισμός. Διότι το βασικό θέμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι αν είναι κακή ή χειρότερη, αλλά ότι αποδείχτηκε επικίνδυνη για την ίδια τη δημοκρατία. Επιχείρησε να στήσει ένα καθεστώς που υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον. Και γι’ αυτό είναι επικίνδυνο για την κοινωνία, για τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα, για την ίδια τη ζωή κάθε οικογένειας και κάθε πολίτη. Εύχομαι να μην αποδειχτεί επικίνδυνο και για την εθνική μας ασφάλεια.

Και θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Οι παρακολουθήσεις δεν είναι για τον κο Μητσοτάκη ένα ατύχημα. Είναι μέθοδος διακυβέρνησης. Είναι η μέθοδος της διασφάλισης εξουσίας μέσω της συγκέντρωσης κρίσιμων πληροφοριών. Από όλους, μα πρωτίστως από τους ανθρώπους γύρω του. Για να εξασφαλίσει τη σιωπή και την ανοχή τους.

Την ανοχή τους πάνω από όλα στις καθεστωτικές πρακτικές. Στη πειρατεία σε βάρος του κράτους και των δημόσιων ταμείων. Στις εκτεταμένες πρακτικές λεηλασίας τόσο του δημόσιου πλούτου με τα περίφημα γκολντεν μπόις που εφορμούν ως γαλάζιες ακρίδες στο Δημόσιο, όσο όμως και με τα γαλάζια κοράκια που εφορμούν στην περιουσία και το βιος των νοικοκυριών, όπως ο μέχρι χθες βουλευτής Γρεβενών της ΝΔ, ο κος Πάτσης που αγόρασε «κόκκινα» δάνεια στο 1/12 της αξίας τους για να κερδίσει.

Όλες αυτές οι πρακτικές δεν αποτελούν έναν στιγμιαίο αυταρχικό εκτροχιασμό του αλαζόνα κ. Μητσοτάκη. Δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, δεν είναι μια αβλεψία ή ένα πρόβλημα ελλείμματος των θεσμών. Έτσι επιχειρείται να παρουσιαστούν. Αλλά ορίζουν έναν συγκεκριμένο τρόπο άσκησης της εξουσίας. Με δυο λόγια πρόκειται για άθλια μέσα για να επιβληθεί μια άθλια πολιτική. Μια πολιτική άδικη, που γεννά ανισότητες, που μετατρέπει τους μεσαίους σε φτωχούς, κάνει τους φτωχούς ακόμη φτωχότερους και τους ισχυρούς ακόμη ισχυρότερους.

Από την πρώτη στιγμή είχαμε επισημάνει ότι οι υποθέσεις Κουκάκη και Ανδρουλάκη έδειχναν ότι αποτελούσαν την κορυφή του παγόβουνου. Ομολογώ δεν είχαμε όμως ούτε εμείς διανοηθεί, πόσο βάθος, πόση έκταση και πόση σαπίλα έκρυβε αυτή η υπόθεση.

Δε μπορούσαμε ούτε εμείς να φανταστούμε, πώς γίνεται ένας πρωθυπουργός μιας ευρωπαϊκής χώρας να μη νιώθει τον παραμικρό δισταγμό να καταλύει κάθε έννοια νομιμότητας και να ξεπεράσει κάθε όριο αυθαιρεσίας.

Και σήμερα, που οι πολίτες βλέπουν μπροστά στα μάτια τους όλο το εύρος αυτού του καθεστώτος, μας φαντάζει ακατανόητο πώς είναι δυνατόν η δημοκρατία μας να μην έχει άμυνες αυτοπροστασίας και το πολιτικό μας σύστημα στοιχειώδες ανάστημα αξιοπρέπειας.

Αλήθεια, ποιος πρωθυπουργός και σε ποια χώρα του δυτικού κόσμου θα μπορούσε να σταθεί έστω και ένα λεπτό παραπάνω στη θέση του όταν βγαίνουν στο φως όλες αυτές οι αποκαλύψεις; Αλήθεια ποιος δεν θα ένιωθε την ηθική υποχρέωση απέναντι στο πολίτευμα, απέναντι στους πολίτες, αλλά απέναντι και στη παράταξή του, αφού δεν έχει πειστικές απαντήσεις, να παραιτηθεί και να αφήσει τη χώρα να επουλώσει τις πληγές της;

Αντί να κρύβεται, χυδαιολογεί, εξαναγκάζοντας και εκβιάζοντας τους υπουργούς που παρακολουθεί να κάθονται στη πρώτη γραμμή και να τον χειροκροτούν.

Σήμερα, αν η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία λειτουργούσε, υπο κανονικές συνθήκες, δε θα είχαμε κοινοβουλευτική ομάδα. Θα ήταν στην αίθουσα της ολομέλειας να δώσει απαντήσεις. Αλλά ο κος Μητσοτάκης κρύβεται για τρεις συνεχόμενες Παρασκευές. Όπως κρύφτηκε και από την εξεταστική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.

Έχετε δει εσείς κανέναν αθώο να κρύβεται; Μόνο οι ένοχοι κρύβονται. Κρύβεται, επικαλείται το απόρρητο. Και απειλεί όποιον μιλήσει με ποινές φυλάκισης.

Και σήμερα, κρύφτηκε πάλι, γιατί αν ήταν εδώ, θα τον καλούσα να απαντήσει σε ένα και μόνο απλό ερώτημα: Αφού μας λές ότι η ΕΥΠ δεν έχει σχέση με το παράνομο λογισμικό, πες μας αν η ΕΥΠ, που έχεις υπό την εποπτεία σου παρακολουθούσε, όπως με τον Ανδρουλάκη και τον Κουκάκη, και υπουργούς σου.

Και κυρίως αφού μόνο εσυ έχεις τη δυνατότητα, γιατί δε ζητάς από τα μέλη της κυβέρνησης σου που παρουσιάζονται στις λίστες του Predator, να ζητήσουν από την ΑΔΑΕ να διεξάγει έλεγχο στους παρόχους για το αν ετέθησαν ή όχι σε παρακολούθηση από την ΕΥΠ. Αν με διαταγή Κοντολέοντα και την υπογραφή της ανέλεγκτου κρίσεως εισαγγελέως κας Βλάχου, ήταν μέλη της κυβέρνησης υπό παρακολούθηση.

Είναι πολύ απλό. Επειδή όμως γνωρίζει ότι δεν είναι αθώος. Επειδή γνωρίζει ότι υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, κρύβεται. Και ταυτόχρονα ηγείται της επιχείρησης συγκάλυψης και της χυδαίας επίθεσης, της ελεεινολογίας απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους. Με βασικό επιχείρημα ότι δεν ήξερε τι έκανε ο ανιψιός του. Δηλαδή ότι είναι ένας ανεπαρκής, μειωμένου καταλογισμού πρωθυπουργός. Προτιμά δημόσια να λέει ότι είναι ανεπαρκής παρά να παραδεχτεί ότι είναι αδίστακτος.

Εμείς του απαντάμε ότι είναι κάτι χειρότερο από ανεπαρκής και αδίστακτος. Είναι επικίνδυνος για τη Δημοκρατία. Είναι επικίνδυνος όχι μόνο για όσα έκανε, αλλά κυρίως γιατί σε αυτή τη κρίσιμη καμπή, αντί να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, επιλέγει την αντεπίθεση με παραληρήματα διχασμού και πατριδοκαπηλίας. Το απόλυτα προβλέψιμο καταφύγιο κάθε απελπισμένου.

Υπάρχει όμως κάτι στη φύση της επίθεσης του κ. Μητσοτάκη, σε όσα είπε, που μας προκαλεί βαθύτατο θα έλεγα προβληματισμό. Επέλεξε να επιτεθεί για τη θέση μας σχετικά με την ανάγκη ενίσχυσης της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας. Μία θέση που δεν είναι χθεσινή, είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Άρα, απρόκλητα επιτέθηκε.

Φάνηκε να τον τάραξε η γνωστή και πολλές φορές διατυπωμένη θέση μας, ότι δεν είναι δυνατόν η χώρα να δαπανά 14 δισ. για εξοπλισμούς τη τελευταία διετία και ούτε ένα ευρώ να μην πηγαίνει για την ενίσχυση της εγχώριας, της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας. Είτε για συμπαραγωγή μέρους έργου, είτε για συντήρηση. Και όσες φορές διατυπώσαμε στο παρελθόν αυτή την αυτονόητη θέση, ουδείς τόλμησε να πει λέξη, ούτε ο ίδιος ο κος Μητσοτάκης τόλμησε να αντεπιτεθεί. Αναρωτιέμαι προχθές τι ήταν αυτό που προκάλεσε;

Το μόνο νέο στοιχείο που έχει προστεθεί στο τραπέζι τις τελευταίες ημέρες είναι ότι στις αποκαλύψεις των ημερών, ανάμεσα στα θύματα των υποκλοπών βρίσκεται και ο καθ’ ύλην αρμόδιος, ο διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, αντιναύαρχος κ. Αλεξόπουλος.

Και αναρωτιέμαι τόσο εγώ όσο και ο κάθε πολίτης που παρακολουθεί εμβρόντητος τις αποκαλύψεις. Είναι στα αλήθεια ο διευθυντής εξοπλισμών υπό παρακολούθηση; Είναι σε θέση ο πρωθυπουργός να το διαψεύσει; Θα ζητήσει από την ΑΔΑΕ να μας διαφωτίσει αν και αυτόν τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ του Κοντολέωντα;

Διότι εδώ δεν πρόκειται για ένα ζήτημα κομματικής αντιπαράθεσης. Είναι ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Και επειδή η χώρα έχει πληρώσει πάρα πολύ ακριβά στο παρελθόν τέτοιες ιστορίες, είναι υποχρέωση να δοθούν άμεσα συγκεκριμένες απαντήσεις.

Και για να είμαστε ξεκάθαροι με τον κ. Μητσοτάκη. Σε αυτόν τον κατήφορο δε θα τον ακολουθήσουμε. Το έλλειμμα δημοκρατίας στο εσωτερικό δε θα επιτρέψουμε να μετατραπεί και σε έλλειμμα εθνικό στο εξωτερικό.

Το πόσο ταλαιπωρείται η εξωτερική μας πολιτική από την ανασφάλειά του και την απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης και συνεννόησης με τον υπ. των Εξωτερικών, τον κ. Δένδια, το βλέπουμε να εξελίσσεται δραματικά στην Ανατολική Μεσόγειο. Όπου δυστυχώς ακυρώνεται η εθνική στρατηγική δεκαετιών. Ο East Med να ακυρώθηκε, το Όρουτς Ρεις έφτασε μέχρι έξω από τη Ρόδο χωρίς ευρωπαϊκές κυρώσεις, η Λιβύη συνάπτει τη μια παράνομη συμφωνία μετά την άλλη με την Τουρκία και οποιαδήποτε περιθώρια διείσδυσής μας στη χώρα αυτή, εξαφανίστηκαν χθες με μια ερασιτεχνικά προετοιμασμένη επίσκεψη.

Δε θα επιτρέψουμε όμως αυτή η εικόνα διάλυσης να γενικευτεί. Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει με τα εθνικά μας θέματα. Στο παραλήρημα του διχασμού δεν θα τον ακολουθήσουμε τον κ. Μητσοτάκη. Όσο και να συκοφαντεί, όσο και να βγάζει ξανά από τα σεντούκια της προπαγάνδας του επαίσχυντους χαρακτηρισμούς για μειοδότες, όσο και να προσπαθεί να επαναφέρει το διχαστικό αφήγημα που τόσο πλήρωσε ο τόπος για εθνικόφρονες και μη.

Ας γνωρίζει όμως και ας γνωρίζουν όλοι: Η αγάπη για την πατρίδα δεν ήταν ποτέ και δεν είναι και σήμερα, προνόμιο καμίας παράταξης. Και η Αριστερά και η προοδευτική παράταξη, επειδή σ’ αυτήν αναφέρεται, έχει αποδείξει αυτή την αγάπη σε δύσκολες στιγμές της ιστορίας. Με ανείπωτες θυσίες και με αίμα. Από τότε που οι ηγέτες της ζητούσαν να βγουν από τις φυλακές για να πολεμήσουν τον εχθρό. Ας αφήσουν λοιπόν τα παιχνίδια του διχασμού και τις επιθέσεις εθνικοφροσύνης στην Αριστερά και τη δημοκρατική παράταξη.

Κι ας γνωρίζουν ότι σήμερα η ενότητα του λαού απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις είναι ισχυρή και αδιαπέραστη. Κανένας δεν θα τη διαρρήξει. Κανένας δεν θα την υπονομεύσει. Κανένας Έλληνας και καμία Ελληνίδα δεν θα δεχτεί παιχνίδια με την εθνική ασφάλεια της χώρας στο όνομα οποιασδήποτε κομματικής ή προσωπικής επιδίωξης.

Συντρόφισσές και σύντροφοι, βρισκόμαστε σε έκτακτες συνθήκες. Και πρέπει να αναμετρηθούμε όλοι και όλες με τις ευθύνες μας. Όχι τις ευθύνες απέναντι στο κόμμα ή την παράταξη, αλλά πλέον, απέναντι στον τόπο και στην ίδια τη Δημοκρατία. Οι πολίτες παρακολουθούν σοκαρισμένοι και οργισμένοι αυτό το εύρος των αποκαλύψεων να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους. Αλλά ταυτόχρονα πολύ καλά γνωρίζουμε ότι είναι και απεγνωσμένοι από τη τρομακτική συρρίκνωση του εισοδήματός τους.

Ο αγρότης βλέπει το κόστος της παραγωγής να έχει υπερβεί τα όποια οφέλη, αφού τα προϊόντα – σύμφωνα με έρευνα της Eurostat – έχουν πια απόκλιση σχεδόν 300% από το χωράφι στο ράφι. Μιλάμε για τρομακτική ψαλίδα. Ο αυτοκινητιστής βλέπει ότι με την τιμή των καυσίμων δεν βγάζει τον μήνα. Αλλά η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει τον ΕΦΚ, γιατί λέει ότι έτσι θα επωφεληθούν όσοι έχουν καγιέν. Ο συνταξιούχος, επίσης, βλέπει τους υπουργούν να του λένε για καλάθια και μειώσεις, αλλά την ίδια ώρα φεύγοντας από τα ταμεία των σουπερμάρκετ βλέπει να φεύγει η μισή σύνταξη μόνο για τα βασικά αγαθά.

Τα νέα ζευγάρια ψάχνουν να βρουν και δεύτερη δουλειά για να καλύψουν τις αυξήσεις στο ρεύμα και τα ενοίκια, διότι πάλι οι αυξήσεις στο ρεύμα ισοδυναμούν με 2 κατώτατους μισθούς. Την ίδια στιγμή, όμως, όλοι αυτοί βλέπουν τα δισεκατομμύρια των απευθείας αναθέσεων και τα bonus των γαλάζιων γκόλντεν μπόις να «σφυρίζουν» πάνω από τα κεφάλια τους.

Ο επιχειρηματίας της εστίασης που ψάχνει τρόπους να βγάλει το χειμώνα, αλλά βλέπει την ίδια ώρα το κράτος κάνει πλάτες στην αισχροκέρδεια και να τον οδηγεί στη χρεοκοπία με τους έμμεσους φόρους.

9,5 δισ. οι επιδοτήσεις στην αισχροκέρδεια, 4 δις τα επιπλέον έσοδα από τον ΦΠΑ και μηδέν από μηδέν τα έσοδα από τη φορολόγηση των υπερκερδών. Και φυσικά, ο πολίτης που το σπίτι του βγαίνει σε πλειστηριασμό, ένας από τους 700.000 που τα δάνεια τους μεταφέρθηκαν στα των funds με έδρα το εξωτερικό. Να απειλούν οι λογής Πάτσηδες. Από το κόμμα που χρωστά 390 εκατομμύρια στις τράπεζες δανεικά και αγύριστα. Από την κυβέρνηση που μόνο το υπουργικό συμβούλιο έχει συνολικά πάνω από 12 εκατομμύρια δανεισμό.

Όλοι αυτοί λοιπόν, που πέρασαν τα πάνδεινα σήμερα γίνονται μάρτυρες αυτής της κατάλυσης κάθε έννοιας νομιμότητας. Βλέπουν με 2 λόγια ότι το ύστατο θύμα της πολιτικής του, είναι πλέον η ίδια η Δημοκρατία. Η δική μας ευθύνη λοιπόν είναι πια πολύ βαριά. Να γίνουμε το όχημα της λύτρωσης για την κοινωνία που υποφέρει και για τη Δημοκρατία που απειλείται.

Δεν δίνουμε πια μια μάχη θέσεων, αλλά μια μάχη αρχών για την Ελλάδα της επόμενης μέρας. Η δημοκρατία απέναντι στην ασυδοσία. Η δικαιοσύνη απέναντι στην αυθαιρεσία. Η ασφάλεια απέναντι στο φόβο. Η συμμετοχή και η δράση απέναντι στην απόγνωση και την παραίτηση.

Σήμερα, το αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για την πολιτική αλλαγή συναντά μια μεγάλη απαίτηση. Να αγωνιστούμε μέχρι τέλους για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Και να δώσουμε την απάντηση για λογαριασμό της, απέναντι σε αυτούς που τη φαλκίδευσαν και την υπονόμευσαν. Σε αυτή τη σπουδαία δημοκρατική μάχη, πιστεύω ότι δεν περισσεύει κανένας. Σε αυτή τη στροφή της ιστορίας, την ηχηρή απάντηση δεν θα τη δώσουν παθητικοί αναγνώστες ή τηλεθεατές, αλλά θα τη δώσουν όπως πάντοτε ενεργοί πολίτες.

Ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να βάλει την κοινωνία και τη Δημοκρατία απέναντι του. Ήρθε λοιπόν η ώρα να κατανοήσει και ο ίδιος πόσο πανίσχυροι είναι τελικά αυτοί οι αντίπαλοι. Πιο ισχυροί από κάθε μιντιακή προπαγάνδα. Πιο ισχυροί από κάθε παρασιτική ελίτ. Πιο ισχυροί από τα οικονομικά και πολιτικά υποστυλώματα που τον έβαλαν στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η κυβέρνηση των υποκλοπών δεν θα χρειαστεί πια να στήσει αυτί για να ακούσει τι λέει ο καθένας και η καθεμιά. Όλη η κοινωνία βοά πλέον και είναι εύκολο να το ακούσει ο καθένας. Η φωνή όλων μετατρέπεται σε ένα μαζικό «Φύγετε», απέναντι στο καθεστώς της σήψης και της παρακμής. Το μήνυμα που πρέπει να μοιραστούμε με κάθε πολίτη απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, πια είναι ένα: Η δημοκρατία σε χρειάζεται.

Όλα πλέον συντείνουν εδώ. Οι ανισότητες, η ακρίβεια, η αισχροκέρδεια, η διαφθορά, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, είναι πληγές που γέννησε ο αυταρχισμός. Και αυτές θα κλείσουν, με τη βούληση και τη δράση του κυρίαρχου ελληνικού λαού. Αυτή είναι σήμερα η μάχη του λαού. Αυτή είναι σήμερα η δική μας μάχη. Με όπλα την εντιμότητα μας, τους αγώνες μας, το πρόγραμμα μας και την ευθύνη που μας γεμίζει αυτή η κοινωνία που ξέρει σε ποιους να στραφεί όταν τα πράγματα πηγαίνουν στο μη παρέκει.

Πολύ σύντομα θα καταλάβει ο κ. Μητσοτάκης ότι κ. Κανένας δεν τα βάζει με την κοινωνία.

Κανένας δεν τα βάζει με τη Δημοκρατία. Όλοι μαζί θα βγάλουμε την Ελλάδα από το σκοτάδι της σήψης. Όλοι μαζί θα χτίσουμε την Ελλάδα της δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας».

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις