της Μάρης Γαργαλιάνου


«Αγάπα και σεβάσου τον εαυτό σου, σαν να είναι ο καλύτερός σου φίλος. Κανείς δεν θα σε σεβαστεί αν εσύ πρώτα δεν δεις την αξία σου. Αγάπα την επιτυχία του διπλανού σου, σαν να είναι η δική σου και σύντομα θα έρθει και η δική σου»μας λέει η πρωταθλήτρια κολύμβησης ΑΜεΑ,Αλεξάνδρα Σταματοπούλου με μάτια ολόλαμπρα και συνάμα μελαγχολικά.

Η Αλεξάνδρα σε ηλικία 14 ετών διαγνώστηκε με ένα αυτοάνοσο νόσημα, τοstiff person syndrome. Το νερό προέκυψε στη ζωή της για θεραπευτικούς σε πρώτη φάση σκοπούς και έπειτα έγινε η μεγάλη της αγάπη.

Δεκαέξι χρόνια μετά, με μια λαμπρή πορεία στον πρωταθλητισμό, πολλές διεθνείς συμμετοχές σε αγώνες με νίκες και έντονα συναισθήματα, η Αλεξάνδρα κατάφερε όχι μόνο να πάει και να κατακτήσει την 5η θέση στους Παραολυμπιακούς του Ρίο στην κατηγορία της που είναι το ύπτιο, αλλά να κερδίσει και το χρυσό στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Δουβλίνο το 2018.

Επόμενος στόχος είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Λονδίνο αυτό το Σεπτέμβριο, το οποίο εφόσον όλα πάνε κατ' ευχήν, θα είναι το "εισιτήριο" για τους Παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο! Πριν γίνουν όλα αυτά, η Αλεξάνδρα κάνει μια στάση στο nooz.gr και μιλά μαζί μας για τον αθλητισμό, την ήττα, τη νίκη, τη ζωή…

Προσγειωμένη, δυναμική, γεμάτη χιούμορ και όρεξη για την επόμενη πρόκληση, την επόμενη μέρα, τον επόμενο αγώνα, απαντά σε όλα μας τα ερωτήματα σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης και την ευχαριστούμε θερμά γι' αυτό!


Διαβάστε αναλυτικά τη συνέντευξη


Ερ: Μίλησέ μας λίγο για σένα Αλεξάνδρα… Για να σε γνωρίσει ο κόσμος που δε σε ξέρει.

Απ: Με λένε Αλεξάνδρα, είμαι 30 χρονών, απόφοιτη της Σχολής Λογοθεραπείαςκαι μένω στον Πειραιά.Σε ηλικία 14 ετών διαγνώστηκε η αναπηρία μου που είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα και συγκεκριμένα το σύνδρομο stiff person syndrome.

Είμαι αθλήτρια κολύμβησης του αθλητικού σωματείου Α.με.Α ¨ΤΥΡΤΑΙΟΣ¨, προπονητής μου είναι ο κ. Μιχάλης Νικόπουλος και συνοδός μου η κ. 'Ανθη Ζουμπλιού. Από το 2012 λαμβάνω μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα κολύμβησης ΑΜεΑ, ενώ είμαι κάτοχος των Πανελληνίων ρεκόρ στην κατηγορίας S3 στα 50μ. και 100μ. ελεύθερο και 50μ. ύπτιο.

Οι διεθνείς μου συμμετοχές μέχρι σήμερα είναι: Στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες το 2014 στην Ολλανδία την 7η θέση στα 50 ύπτιο, στο διεθνές τουρνουά του Βερολίνου το 2015 και στους Παγκόσμιους αγώνες το 2015 στην Αγγλία όπου κατέλαβα την 6η θέση στα 100m ελεύθερο καιτην 9η θέση στα 50 ύπτιο.

Στο Ευρωπαϊκό στην Funshal το 2016 στον τελικό του αγωνίσματοςκατέκτησα στα 50 m ύπτιο τη 2η θέση, στα 100 m ελεύθερο την 3η θέση, καθώς και στα 50 m ελεύθερο την 2η θέση. Στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Δουβλίνο το 2018 έλαβα την πρώτη θέση, έχοντας κατακτήσει για πρώτη φορά χρυσό μετάλλιο.


Ερ: Στα δεκατέσσερά σου χρόνια διαγνώστηκες με το σύνδρομο stiff person syndrome. Τι άλλαξε από τότε για σένα;

Απ: Όταν ξεκίνησε η πάθηση δεν γνωρίζαμε την εξέλιξήτης, ούτε την ονομασία με ακρίβεια. Το 2011 που τα συμπτώματα έγιναν πιο έντονα, χρειάστηκε να νοσηλευτώ, να κάνω θεραπείες πλασμαφαιρέσεων και με θεραπευτική πισίνανα κρατήσω σε ένα καλό επίπεδο τους μύες μου, που έπρεπε να ανακτήσω. Έτσι ξεκίνησα την κολύμβηση.

Ο προπονητής μου, που τότε ήταν θεραπευτής μου, θέλησε δοκιμαστικά να πάω σε αγώνες και έτσι ξεκίνησε το μεγάλο και συνάμαόμορφο ταξίδι στο πρωταθλητισμό.

Στην αρχή, τον αγωνιστικό χώρο, τον έβλεπα πιο πολύ σαν παιχνίδι, δεν είχα συνειδητοποιήσει την σοβαρότητα και τις ευθύνες ενός αθλητή. Αυτό άλλαξε αυτόματα, όταν είδα την πρώτη μου επιτυχία. Έτσι πλέον προσπαθώ να βελτιώνομαι, όσο το δυνατόν γίνεται, για να κάνω υπερήφανη εμένα και τους δικούς μου ανθρώπους.


Ερ: Η κολύμβηση εντάχθηκε λοιπόν στη ζωή σου για θεραπευτικούς λόγους. Μίλησέ μας λίγο γι΄αυτό…

Απ: Όταν η πάθηση είχε έξαρση καιχρειάστηκε να ανακτήσω το μυϊκό μου σύστημα, μου πρότειναν κάποιου είδους θεραπεία ενδυνάμωσης. Σίγουρα έκανα φυσικοθεραπείες όπου με έκαναν να νιώσω καλύτερα.

Μου ζητήθηκε για την καλύτερη βελτίωση μουνα κάνω θεραπευτική πισίνα όπου υπάρχει άνωση του νερού και θα ήταν πιο εύκολη η αποκατάσταση μου.

Έτσι αγάπησα και το νερό και τον σκοπό για τον οποίο ξεκίνησα την κολύμβηση. Έγινε αυτοσκοπός να βελτιώνομαι όσο τον δυνατόν γίνεται, για να νιώθω η ίδια καλύτερα και μετέπειτα σε αγωνιστικό επίπεδο για να κάνω υπερήφανη την χώρα μου.


Ερ: Περιέγραψε μας μια ημέρα της καθημερινότητάς σου. Φαντάζομαι η προπόνηση απαιτεί αρκετό χρόνο, αλλά και σκληρή δουλειά…

Απ: Η καθημερινότητα μου, δεν διαφέρει αρκετά από τους άλλους ανθρώπους. Το πρωί κάνω την προπόνηση μου και το απόγευμα δουλειά. Όταν έχω ευκαιρία, κάνω δραστηριότητες που με ευχαριστούν…


Ερ: Στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Ρίο, κατέκτησες την 5η θέση στην κατηγορία σου, το ύπτιο. Τι γεύση σου άφησε αλήθεια συνολικά η εμπειρία;

Απ: Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, για τον λόγοτου ότι για πρώτη φορά συμμετείχα σε παραολυμπιακους αγώνες. Ήταν κάτι τελείως πρωτόγνωρο και συνάμα τόσο μεγάλο σαν γεγονός. Η ίδια ωστόσο,δεν ήμουν προετοιμασμένη κατάλληλα.

Μόλις είχα βγει από θεραπείες πλασμαφαιρέσεων και μια χρονιά αρκετά επίπονη από τον αδύναμο τότε οργανισμό μου. Όμως δεν ήθελα με τίποτα να χάσω μια τόσο φαντασμαγορική διοργάνωση. Το ότι κατάφερα με ελάχιστα μέσα να φτάσω ως τους παραολυμπιακούς, φαντάζει θαύμα.

Η εμπειρία ενός αθλητή να συμμετέχει σε ολυμπιακούς- παραολυμπιακους αγώνες, νομίζω ότι δεν περιγράφεται με απλά λόγια. Έχει ανάμεικτα συναισθήματα.

Αίσθημα ευθύνης αλλά συνάμα μια γλυκιά αίσθηση του ότι τα πάντα μπορείς να τα καταφέρεις, όποια θέση κι αν φέρεις. Φτάνει που έκανες ένα από τα όνειρα σου πραγματικότητα. Αυτό ήταν το έναυσμα για την πορεία μου ως τώρα. Αυτό σκέφτομαι σε κάθε μου δυσκολία και επαναπροσδιορίζω τους στόχους μου.


Ερ: Επόμενος μεγάλος στόχος οι Παραολυμπιακοί του Τόκιο το 2020. Πως αισθάνεσαι που θα εκπροσωπήσεις τη χώρα σου για άλλη μια φορά; Τι σημαίνει αυτό για σένα προσωπικά, αλλά και επαγγελματικά;

Απ: Επόμενος μεγάλος στόχος είναι πρώτα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Λονδίνο αυτό το Σεπτέμβριο. Θέλω να τα πάω καλά γιατί αυτό θα μου δώσει με σιγουριά, το "εισιτήριο" για τους παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.

Προσωπικά για μένα είναι άλλος ένας μεγάλος στόχος, πλέον πιο γνώριμος. Όμως δεν παύει να είναι εξίσου σημαντικό γεγονός. Η "μαγεία" του γεγονότος παραμένει η ίδια.

Οι στόχοι μου, λόγω του ότι οι αθλητές όλο και βελτιώνονται, χρειάζεται να συμβαδίζουν. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Αυτό σημαίνει ότι και η ίδια βελτιώνομαι και πλέον θα έχω την εμπειρία μιας δεύτερης παραολυμπιάδας.

Θέλω απλά να κάνω μια εμφάνιση αξιοπρεπή. Αυτό θα με κάνει χαρούμενη, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Δεν το βλέπω επαγγελματικά σίγουρα, αλλιώς θα χάσω την αγάπη γι'αυτό που κάνω. Επαγγελματικά στη δουλειά μου θα συνεχίσω να είμαι σωστή για την επιβίωση μου.

Χαίρομαι όμως που η PwC Greece έχει αναλάβει την ηθική και οικονομική στήριξη, όσον αφορά την "επαγγελματική" μου πορεία ως αθλήτρια.

Η Herbalife επίσης έχει αναλάβει με την χορηγία των προϊόντων του την σωματική μου ακεραιότητα . Ο κύριος Νίκος Πουλόπουλος έχει αναλάβει την οικονομική στήριξη, για τις φυσικοθεραπειες μου στο ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Είναι σημαντικό κάποιοι άνθρωποι να νοιάζονται για σένα και να στο δείχνουν έμπρακτα. Γι'αυτό θέλησα να το αναφέρω. Χωρίς αυτούς, δεν ξέρω με σιγουριά, αν θα είχα φτάσει ως εδώ.


Ερ: Τι σου έχει διδάξει έως τώρα η πορεία σου για τη ζωή;

Απ: Η ζωή ακόμα δεν πρόλαβε να μου διδάξει κάτι το οποίο να μην είχα αρχή ως άνθρωπος και ως αθλήτρια. Με αυτό δεν απαξιώνω το κάθε καλό ή αρνητικό που μου έχει δοθεί. Η ηλικία μου όμως, δεν είναι στο επίπεδο να έχω "γευτεί" στο έπακρο την ζωή, είτε αθλητική είτε προσωπική.

Σίγουρα μέχρι τώρα η άποψη που έχω διαμορφώσει για το σύνολο, είναι αυτήτου όμορφου μέχρι στιγμής ανταγωνισμού και της καθημερινής "πάλης" για τα αυτονόητα. Ο σεβασμός και η προσπάθεια, μπορεί να κερδίσει τα πάντα. Μακάρι να μην έχω διαστρεβλωμένη άποψη για τη ζωή. Τουλάχιστον νοιώθω ευλογία για ότι καλό μου έχει δοθεί.


Ερ: Πολλές φορές οι άνθρωποι εγκαταλείπουμε στη μέση προσπάθειες και απογοητευόμαστε εύκολα. Γιατί νομίζεις συμβαίνει αυτό;

Απ: Πολλές φορές οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ξεχνάμε τις δυσκολίες που έχουμε περάσει για να φτάσουμε στο "βάθρο" είτε έστω σε ένα μεγαλύτερό "σκαλοπάτι". Ίσως και οι εξωγενείς παράγοντες να σου γεννούν την ανάγκη, να είσαι όλο και πιο καλός, αλλιώς δεν αξίζεις.

Άρα, μπορεί στην ουσίανα μην άπτεται στη δική σου ιδιοσυγκρασία αλλά και στην επιβολή τρίτων. Δεν θα βγάλω τον εαυτό μου απ'έξω. Ίσως να είμαι και το λάθος παράδειγμα για κάποιους άλλους. Εύκολα έχω την τάση, με κάθε δυσκολία, να νιώθω ανήμπορη να συνεχίσω.

Όμως αυτός είναι δικός μου μηχανισμός. Ευτυχώς έχω ανθρώπους δίπλα μου, να μου υπενθυμίζουν και να με συντονίζουν.

Καλό θα ήταν κι εγώ να ωριμάσω σε αυτό το τομέα… Να μην αφήνω να επηρεάζεται η ψυχολογία μου από το τι απαιτεί η κοινωνία, αλλά το τι πραγματικά θέλω εγώ από την ζωή μου. Αυτό θεωρώ ότι μπερδεύει αρκετούς όπως εμένα. Αλλά νομίζω ότι εύκολα αλλάζει με την σωστή στήριξη.


Ερ: Ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες στην Ελλάδα του 2019 αν σου δινόταν η ευκαιρία;

Απ: Το πρώτο πράγμα που θα άλλαζα στην Ελλάδα του 2019 αν μου δινόταν η ευκαιρία, θα ήταν, να αλλάξω τη νοοτροπία αυτού του λαού. Είναι πολύ εγωιστικό αυτό που λέω, αλλά θεωρώ ότι ο λαός μας, λόγω έτη δυσκολιών και υποτίμησης από ανώτερες οικονομικά χώρες, κοιτάζει πως να μειώσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Άρα θα ήθελα ο στόχος μου να είναι να αγαπήσει τον εαυτό του πρώτα και μετέπειτα τον διπλανό του. Η πολιτική της κάθε χώρας έχει αντίκτυπό και στον πιο απλό πολίτη. Ότι του δώσεις θα το αναπαράγει με το μέγιστο δυνατό τρόπο. Αν δεν του δώσεις το σωστό μήνυμα, θα το αναπαράγει λανθασμένα κι ας έχεις τις καλύτερες προθέσεις. Άρα θα άλλαζα την οπτική που βλέπουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.


Ερ: Ποιο μήνυμά θα ήθελες να περάσεις μέσα από το nooz.gr;

Απ: Αγάπα και σεβάσου τον εαυτό σου, σαν να είναι ο καλύτερός σου φίλος. Κανείς δεν θα σε σεβαστεί αν εσύ πρώτα δεν δεις την αξία σου. Αγάπα την επιτυχία του διπλανού σου, σαν να είναι η δική σου και σύντομα θα έρθει και η δική σου.

Όλη η δημοσιογραφική ομάδα του Nooz.gr εύχεται στην Αλεξάνδρα ολόψυχα καλή επιτυχία!!!

Ακολουθήστε το Flash.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις