Στις 18 Ιανουαρίου 1953 η Ελένη Σκούρα άνοιξε την πόρτα της Βουλής στις γυναίκες

Η Ελένη Σκούρα κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην πολιτική και κοινωνική ιστορία της Ελλάδας, καθώς υπήρξε η πρώτη γυναίκα  που εξελέγη βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Η εκλογή της, το 1953, δεν αποτέλεσε απλώς ένα προσωπικό επίτευγμα, αλλά ένα ιστορικό ορόσημο στον αγώνα για την ισότητα των φύλων και τη συμμετοχή των γυναικών στη δημόσια ζωή.

Η Ελένη Σκούρα γεννήθηκε το 1896 στον Βόλο και το πατρικό της όνομα ήταν Παπαχρήστου. Μεγάλωσε σε μια εποχή όπου οι κοινωνικοί ρόλοι των γυναικών ήταν αυστηρά περιορισμένοι και η πρόσβαση στη μόρφωση και την πολιτική θεωρούνταν σχεδόν αδιανόητη.

Η Ελένη Σκούρα είχε αναπτύξει πλούσια κοινωφελή και πατριωτική δράση ιδιαίτερα κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και στη Γερμανική Κατοχή ως Πρόεδρος της Στέγης της Φαλαγγίτισσας και επίσης της Φανέλας του Στρατιώτη. Το καλοκαίρι του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε μαζί με τον σύζυγό της Δημήτριο Σκούρα και τον αδελφό της, Απόστολο Παπαχρήστου.

Λίγα χρόνια αφότου τελείωσε η γερμανική κατοχή, σπούδασε φωνητική μουσική και το 1950 έλαβε το πτυχίο στη Νομική. Στη συνέχεια άσκησε το επάγγελμα της δικηγόρου στη Θεσσαλονίκη στο πλάι του συζύγου της, επίσης δικηγόρου.

Η είσοδος στη Βουλή

Το καθοριστικό σημείο της ζωής της ήρθε μετά το 1952, όταν οι Ελληνίδες απέκτησαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Στις αναπληρωματικές βουλευτικές εκλογές της 18ης Ιανουαρίου 1953, η Ελένη Σκούρα εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον «Ελληνικό Συναγερμό» του Αλέξανδρου Παπάγου. Έτσι, έγινε η πρώτη γυναίκα που μπήκε στη Βουλή. Την ημέρα εκείνη ήταν η πρώτη φορά που οι γυναίκες συμμετείχαν σε βουλευτικές εκλογές ως ψηφοφόροι και υποψήφιες.

Στην καταμέτρηση συγκέντρωσε 47.112 ψήφους, ξεπερνώντας τον Ιωάννη Πασαλίδη της «ΕΔΑ», και τη δεύτερη γυναίκα υποψήφια, Βιργινία Ζάννα που εκπροσωπούσε το «Κέντρο» («ΕΠΕΚ – Φιλελεύθεροι»).

Η ίδια αμέσως μετά την εκλογή της δήλωσε:

«Θα προσπαθήσω να πράξω παν το δυνατόν διά να φανώ ανταξία της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων μου, τους οποίους θερμώς ευχαριστώ. Γνωρίζω ότι ως πρώτη και μοναδική γυναίκα εις την Βουλήν έχω μεγάλας ευθύνας και πολλά καθήκοντα. Είναι πολλά εκείνα που πρέπει να πράξωμεν υπέρ των Ελληνίδων, ιδίως εις τον τομέα της κοινωνικής μερίμνης».

Η παρουσία της στο Κοινοβούλιο είχε ισχυρό συμβολικό χαρακτήρα. Σε μια αίθουσα αποκλειστικά ανδρική μέχρι τότε, η Σκούρα εκπροσώπησε όλες τις γυναίκες που για δεκαετίες είχαν αποκλειστεί από τη λήψη αποφάσεων. Κατά τη βουλευτική της θητεία, ασχολήθηκε κυρίως με κοινωνικά ζητήματα, τη μέριμνα για τις οικογένειες, καθώς και με θέματα που αφορούσαν τη θέση και τα δικαιώματα της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία.

Παρά τη σπουδαιότητα της προσφοράς της, η θητεία της δεν ολοκληρώθηκε σε πλήρη κοινοβουλευτική περίοδο, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να μη δικαιούται σύνταξη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αντιμετωπίζοντας οικονομικές και προσωπικές δυσκολίες. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου του 1991, σε ηλικία 95 ετών.

Η Σκούρα τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με το στρατιωτικό μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων καθώς και με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος Ευποιίας. Ο Δήμος Βόλου για την συνολική της προσφορά έχει στήσει προτομή της στο προαύλιο του Δημαρχείου.

Σήμερα, η Ελένη Σκούρα αναγνωρίζεται ως σύμβολο τόλμης και προόδου. Ο Δήμος Βόλου για την συνολική της προσφορά έχει στήσει προτομή της στο προαύλιο του Δημαρχείου.

Η εκλογή της άνοιξε τον δρόμο για τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και υπενθυμίζει ότι τα δικαιώματα που θεωρούνται αυτονόητα κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες και προσωπικές θυσίες. Το όνομά της παραμένει συνδεδεμένο με την αρχή μιας νέας εποχής για τη δημοκρατία και την ισότητα στη χώρα.

Πότε απέκτησαν δικαίωμα ψήφου οι γυναίκες

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Ελληνίδες στάθηκαν μπροστά στην κάλπη. Η πρώτη φορά που οι γυναίκες της χώρας απέκτησαν τη δυνατότητα του εκλέγειν ήταν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934, αλλά ίσχυε μόνο για όσες είχαν κλείσει το 30ο έτος της ηλικίας του και διέθεταν τουλάχιστον απολυτήριο Δημοτικού.

Απαιτήθηκαν πολλές συνεδριάσεις στη Βουλή και διατάξεις μέχρι οι γυναίκες να κατακτήσουν τα πολιτικά τους δικαιώματα, χωρίς όρους και περιορισμούς.

Μετά το πέρας του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα υποχρεούταν, βάσει των διεθνών συμβάσεων που είχε υπογράψει, να εξασφαλίσει την κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων για τις γυναίκες. Το 1952, η Βουλή συντάσσει τον νόμο 2159, ο οποίος κατοχυρώνει για τις γυναίκες, όχι μόνο το δικαίωμα του εκλέγειν, αλλά και του εκλέγεσθαι στις δημοτικές και βουλευτικές εκλογές.