Η Μπόνι Ελίζαμπεθ Πάρκερ (Bonnie Elizabeth Parker, 1 Οκτωβρίου 1910 – 23 Μαΐου 1934) και ο Κλάιντ Μπάροου (Clyde Chestnut Barrow, 24 Μαρτίου 1909 – 23 Μαΐου 1934) ήταν Αμερικανοί εγκληματίες που ταξίδευαν στις κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες με την συμμορία τους κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ληστεύοντας ανθρώπους και σκοτώνοντάς τους όταν στριμώχνονταν ή έρχονταν αντιμέτωποι με τις αρχές.

Κατά καιρούς η συμμορία συμπεριλάμβανε το μεγαλύτερο αδελφό του Μπάροου, τον Μπακ Μπάροου και τη σύζυγό του Μπλανς, τον Ρέιμοντ Χάμιλτον, τον W. D. Τζόουνς, τον Τζο Πάλμερ, τον Ραλφ Φαλτς και τον Χένρυ Μέθβιν.Τα κατορθώματά τους τράβηξαν την προσοχή του αμερικανικού κοινού κατά τη διάρκεια της «Εποχής του εχθρού του λαού» μεταξύ του 1931 και 1935. Αν και είναι γνωστοί σήμερα για τις γύρω στις 12 ληστείες τραπεζών, οι δύο τους προτιμούσαν να ληστεύουν μικρά καταστήματα και αγροτικά βενζινάδικα.

Η συμμορία πιστεύεται ότι σκότωσε τουλάχιστον εννέα αστυνομικούς και αρκετούς πολίτες. Το ζευγάρι τελικώς σκοτώθηκε σε ενέδρα από αστυνομικούς, κοντά στην πόλη της Saline, στο Bienville Parish στην Λουιζιάνα. Η φήμη τους αναβίωσε και εδραιώθηκε στην αμερικανική ποπ κουλτούρα το 1967 στην ταινία του Άρθουρ Πενν, Μπόνι και Κλάιντ.Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής τους, η απεικόνισή τους στον Τύπο ήταν σε αντίθεση με την φτωχική πραγματικότητα της ζωής τους στο δρόμο, ειδικά για την Μπόνι Πάρκερ.

Ήταν παρούσα σε εκατό ή περισσότερα κακουργήματα κατά τη διάρκεια των δύο ετών που ήταν σύντροφος του Μπάροου, αλλά δεν ήταν ένας δολοφόνος με πολυβόλο, όπως απεικονιζόταν στις εφημερίδες, τα επίκαιρα, και pulp περιοδικά εκείνης της εποχής.Το μέλος της συμμορίας, W. D. Τζόουνς αργότερα κατέθεσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι την είχε δει ποτέ να πυροβολεί σε όργανα του νόμου.

Η φήμη της Μπόνι ως καπνίστρια πούρων με το όπλο στο χέρι εξελίχθηκε από μία παιχνιδιάρικη φωτογραφία την οποία η αστυνομία βρήκε σε ένα εγκαταλελειμμένο κρησφύγετο. Κυκλοφόρησε στον Τύπο και δημοσιεύθηκε σε εθνικό επίπεδο. Ενώ η Πάρκερ ήταν καπνίστρια τσιγάρων Camel, δεν κάπνιζε ποτέ πούρα.

Η δολοφονική ενέδρα

Στις 23 Μαΐου του 1934 οργανωμένη επιχείρηση της αστυνομίας της Λουιζιάνα τους εγκλώβισε και τους εκτέλεσε εν ψυχρώ. Μπόνι και Κλάιντ έπεσαν σε μια καλοστημένη παγίδα της οποίας ο εγκέφαλος δεν ήταν άλλος από τον συνεργό τους, Χένρι Μέθβαϊν, ο οποίος σε συνεννόηση με τη χωροφυλακή της Λουιζιάνα κατάφερε να βγάλει μια για πάντα τους «φίλους» του απ’ τη μέση, με το «αντάλλαγμα» της προδοσίας του να μένει κρυφό.

Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία που και οι δύο έτρεφαν στις οικογένειές τους, τους ζητά να τον βοηθήσουν να επισκεφτεί τον πατέρα του χωρίς να γίνει αντιληπτός. Εκείνοι συμφωνούν και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά… Μόλις επέστρεψαν να τον πάρουν έπεσαν στη δολοφονική ενέδρα των αστυνομικών για τους οποίους ισχύει ο άγραφος νόμος που υποδηλώνει πως όποιος τολμήσει να σκοτώσει «μπάτσο» εκτελείται με συνοπτικές διαδικασίες.

Αυτό ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση των Μπόνι και Κλάιντ. Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν, το θρυλικό πλέον Ford 730, γαζώθηκε στην κυριολεξία με 187 σφαίρες χωρίς καν πρώτα οι εκτελεστές να τους διαβάσουν τα δικαιώματά τους. Εκείνοι δεν πρόλαβαν να απαντήσουν στα πυρά, καθώς το ένα τους όπλο βρισκόταν δεμένο στη ζώνη του Κλάιντ και το άλλο στο εσωτερικό του μηρού της Μπόνι. Βρέθηκαν ακόμη ένα ριβόλβερ και μία καραμπίνα με κομμένη κάννη στο πορτμπαγκάζ.

Όπως αποδείχθηκε, το ζευγάρι δεν ήταν προετοιμασμένο για την εμφάνιση της αστυνομίας και σκοτώθηκε ακαριαία. Στο χέρι της Μπόνι βρέθηκε ένα μισοφαγωμένο σάντουιτς, ενώ στο πίσω κάθισμα ο Κλάιντ είχε τοποθετήσει προσεκτικά το αγαπημένο του σαξόφωνο. Το μένος των αστυνομικών ήταν έκδηλο δεδομένου του ότι εξακολουθούσαν να αδειάζουν τα όπλα τους στα νεκρά κορμιά των καταζητούμενων κακοποιών ακόμα και αφού τους είχαν σκοτώσει.

Σύμφωνα με τους ιατροδικαστές στο κορμί της Μπόνι βρέθηκαν 26 σφαίρες και σε αυτό του Κλάιντ 17, ωστόσο τα τραύματα ήταν ακόμα περισσότερα. Το «πάρτι» που στήθηκε πάνω από τα άψυχα κορμιά τους ήταν πρωτοφανές, με τους δημοσιογράφους και τους γεμάτους περιέργεια πολίτες να πασχίζουν ακόμα και για ένα κομμάτι από τα ρούχα τους. Σπασμένα τζάμια, κάλυκες και τα ματωμένα μαλλιά της Μπόνι δε γλίτωσαν την αρπαγή.Δεν έλειψαν μάλιστα κι εκείνοι που προσπάθησαν να αφαιρέσουν και κομμάτια από τη σάρκα τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον καρπό του χεριού της Μπόνι που είχε θρυμματιστεί από τις σφαίρες.