Αν διαβάσει κάποιος το λαμπρό βιογραφικό του κ. Χρήστου Ροζάκη άμεσα θα διακρίνει την κορυφαία στιγμή της καριέρας του που δεν είναι άλλη από την περίοδο που διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 έως τις 3 Φεβρουαρίου 1997 όπου και παραιτήθηκε.  Η παραίτησή του επίσημα υποβλήθηκε τότε για λόγους υγείας, είχε όμως συνοδευτεί τότε από επιθέσεις του εκδότη Γιώργου Κουρή που τον κατηγορούσε για εθνική μειοδοσία, αλλά και στελεχών της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στον Σημίτη, όπως ο δημοσιογράφος και πρώην Υπουργός Εξωτερικών Γιάννης Καψής. Επί των… ημερών τoυ κ. Ροζάκη είχαμε την «Συμφωνία της Μαδρίτης» που για πολλούς (βιβλία γράφονται αποκαλύψεις γίνονται) άρχιζε να «γκριζάρει» το Αιγαίο. Πριν λίγες μέρες γράφαμε για το σχετικό βιβλίο των Μιχάλη Ιγνατίου Νίκου Μελέτη.

Ο κ. Χρήστος Ροζάκης δίπλα στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη σε εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ

Συμπέρασμα.  Ουδεμία αίσθηση μου προκάλεσαν προσωπικά  οι δηλώσεις του  προχθές ως Προέδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ για τις τουρκικές διεκδικήσεις σε σχέση με τα χωρικά ύδατα και το Καστελόριζο, όπου το εμφάνιζε ως «απομονωμένο» και «σε απόσταση». Αν έχετε γερά νεύρα για να ακούσετε την συνέντευξή* του στο Κρήτη TV προσέξτε την προσπάθεια του Δημοσιογράφου Γιώργου Σαχίνη να τον «μαζέψει» σε πιο διαφορετική ρητορική ενώ εκείνος επιμένει:

Ο κ. Ροζάκης χαρακτηρίζεται σήμερα από μερίδα του Τύπου ως «λαγός». Και λέω μερίδα, καθώς όπως και για το 1997 γράφουν στο βιβλίο τους οι Ιγαντίου- Μελέτης,  τα ΜΜΕ σιωπούσαν για τον συμβιβασμό Σημίτη έτσι και σήμερα που κάποιοι εκτιμούν ότι πάμε «τρένο» για  συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο με προπομπούς τους κ.κ. Ντόκο, Ροζάκη, επίσης σιωπούν. Τα ίδια ΜΜΕ που όταν γίνεται μια παραβίαση του εναέριου χώρου από τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος παρουσιάζουν το (ολίγον ανούσιο) θέμα σε πολεμικούς τόνους, με ιαχές και επικές μουσικές. Αυτές τις μέρες βέβαια ασχολούμαστε με το αν ήταν αυθεντικό το ηχητικό Μιωνή. Που να βρούμε χρόνο να σχολιάσουμε τον κ. Ροζάκη που του φαίνεται μάλλον περίεργο που έχουμε ακόμα το Καστελόριζο σχολιάζοντας παράλληλα σε σχέση με την ΑΟΖ ότι «το μήκος των ακτών της Τουρκίας απέναντι στο μήκος των ακτών της Κύπρου είναι πολύ μεγαλύτερο».

Η κυβέρνηση δεν έχει πάρει θέση για τις απόψεις του με θεσμικό ρόλο στο ΥΠΕΞ κ. Ροζάκη. Η αντιπολίτευση ίσως επειδή ο κ. Ροζάκης ήταν θετικός στην συμφωνία των Πρεσπών δεν έχει επίσης τοποθετηθεί. Το πρόβλημα όμως δεν είναι ο Ροζάκης. Ένας  προοδευτικός άνθρωπος, αντιπροέδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (και Προέδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ βέβαια) λέει την άποψή του.  Το πρόβλημα είναι η στιγμή!

Με τον Ερντογάν να κλιμακώνει το σχέδιο «Γαλάζια Πατρίδα», τον Ντόναλντ Τραμπ να στέκεται (κατά το CNN) «σούζα» στον Ερντογάν πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Καταγράψαμε θετικά την επικοινωνία Μητσοτάκη Ερντογάν την περασμένη Παρασκευή αλλά αυτό που βγήκε ότι «συζήτησαν περί θεμάτων χαμηλής πολιτικής» παλιοί διπλωμάτες το εξέλαβαν ως έκφραση-πλατφόρμα συμβιβασμού που συνήθως επιβάλλουν οι μεγάλες δυνάμεις αρχίζοντας με θέματα «χαμηλής πολιτικής». Όπως το 1997.

Από την άλλη βέβαια ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Κι ας έχει και την γκρίνια Σαμαρά που επιλέγει διάλογο με τους «Πειρατές» Η πιο επικίνδυνη περίοδος για ένα επεισόδιο με την Τουρκία είναι οι επόμενοι τρεις μήνες και μέχρι τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ εν μέσω πανδημίας, διαδηλώσεων και αποδόμησης του νυν προέδρου που κατά τις αποκαλύψεις του CNN και του σημαντικότατου Carl Bernstein μεταξύ Ελληνικών και τουρκικών συμφερόντων έχει ξεκάθαρη προτίμηση.

Όποια και αν είναι όμως η τακτική, καλό θα ήταν να αποφεύγονται κυνισμοί όπως αυτός του κ. Ροζάκη. Που σε αυτή την φάση περισσότερο ρίχνουν νερό στον μύλο του Ερντογάν παρά προετοιμάζουν την ελληνική κοινή γνώμη για αυτό που έρχεται.

*Η απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης του Χρήστου Ροζάκη στον τηλεοπτικό σταθμό «ΚρήτηTV»

Ροζάκης: Αυτή τη στιγμή έχουμε αναπτύξει μια μαξιμαλιστική θέση, ή μια σειρά μαξιμαλιστικών θέσεων. Είναι διαπραγματευτικές θέσεις αυτές, ένα κράτος ξεκινάει πάντα μια διαπραγμάτευση με μαξιμαλισμούς και από κει και πέρα υποχωρεί σε δεύτερες θέσεις. Νομίζω ότι το Διεθνές Δίκαιο σαφώς μας προστατεύει και είναι η μόνη μας ασπίδα απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Αλλά δεν μας προστατεύει πάντα. ..Το Καστελόριζο είναι απομακρυσμένο από τη Ρόδο, αλλά είναι κοντά στις ακτές τις τουρκικές.

Δημοσιογράφος: Εντάξει, τι να κάνουμε, η γεωγραφία το έβαλε κοντά στις ακτές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ανήκει στη συστάδα της Δωδεκανήσου και δεν περιγράφεται στις περίφημες συνθήκες, έτσι δεν είναι;

Ροζάκης: Όχι, δεν είναι έτσι. Είναι απομονωμένο το Καστελόριζο.

Δημοσιογράφος: Δεν είναι συνέχεια, δηλαδή, του ελλαδικού νησιωτικού χώρου κατ’ εσάς;

Ροζάκης: Είναι συνέχεια, αλλά τι σημαίνει συνέχεια…

Δημοσιογράφος: Οπότε, πώς είναι απομονωμένο; Απομονωμένο σημαίνει, αν κάνω λάθος, και θέλω να μας το εξηγήσετε απόψε, γιατί προξενεί αίσθηση απόψε και είναι και είδηση αν θέλετε, να μας το εξηγήσετε, γιατί το Καστελόριζο το περιγράφουμε ως μεμονωμένο επειδή είναι κοντά στις τουρκικές ακτές, όταν κοντά στις τουρκικές ακτές είναι Χίος, Σάμος, Μυτιλήνη, Ρόδος, Κως, τόσα μικρά και μεγάλα νησιά σε μια συνέχεια, αυτό είναι η πατρίδα μας. Γιατί ντε και καλά το Καστελόριζο το ξεκόβουμε εμείς ως Έλληνες, και λέμε είναι απομονωμένο και σε απόσταση; Γιατί είναι σε απόσταση; Δεν είναι σε συνέχεια;

Ροζάκης: Δεν είναι συνέχεια, κύριε. Δεν είναι σε συνέχεια. Είναι σε απόσταση.

Δημοσιογράφος: Με την ίδια λογική είναι σε απόσταση και η Γαύδος από την Κρήτη, ξέρετε… Είναι και αυτή αμφισβητήσιμη;

Ροζάκης: Σε μια μια περίπτωση οριοθέτησης με τη Λιβύη;

Δημοσιογράφος: Ναι, ναι…

Ροζάκης: Η Λιβύη δε δέχεται ότι η Γαύδος έχει υφαλοκρηπίδα.

Δημοσιογράφος: Με βάση το Διεθνές Δίκαιο έχει;

Ροζάκης: Βεβαίως. Το μήκος των ακτών της Τουρκίας απέναντι στο μήκος των ακτών της Κύπρου είναι πολύ μεγαλύτερο. Ως εκ τούτου, Η Τουρκία τράβηξε μια οριοθετική γραμμή η οποία είναι πιο κοντά στις ακτές της Κύπρου παρά στις δικές της. Δηλαδή, πήρε περισσότερη υφαλοκρηπίδα, ή ΑΟΖ, τέλος πάντων.

Δημοσιογράφος: Παρ’ όλα αυτά, οριοθέτησε υφαλοκρηπίδα με το Ψευδοκράτος, που στα δικά μας νησιά δεν αναγνωρίζει. Και το διεθνές δίκαιο της Θαλάσσης δεν μιλάει για μικρό, μεσαίο και μεγάλο νησί. Κάνει ορισμένους διαχωρισμούς. Πρώτα-πρώτα, λέει να είναι κατοικημένα. Και το Καστελόριζο είναι.

Ροζάκης: Έχετε μείνει στο Καστελόριζο. Το ζήτημα είναι ότι το Καστελόριζο βρίσκεται πολύ κοντά στις ακτές της Τουρκίας.

Δημοσιογράφος: Είναι ελληνική επικράτεια, όμως, κ. Ροζάκη.

Ροζάκης: Βεβαίως, φυσικά και είναι. Από κει και πέρα, το μήκος των ακτών που βρίσκονται αντικείμενα προς στις ακτές του Καστελορίζου είναι πολύ μεγαλύτερο.

Δημοσιογράφος: Γιατί επικαλείσθε το μήκος των ακτών. Θέλω να μας το διευκρινίσετε. Η Ελλάδα έχει πολύ μεγαλύτερο μήκος ακτών…

Ροζάκης: Συνολικά…

Δημοσιογράφος:. Συνολικά. Γιατί, η οριοθέτηση θα γίνει κατά κομμάτι, σαλάμι- σαλάμι;

Ροζάκης: Δεν το ξέρω αυτό πώς θα γίνει…Τα δέκα ναυτικά μίλια είναι ιδανική λύση. Διότι αφήνεις μέσα από τα δέκα ναυτικά μίλια διόδους να περνάνε τα πλοία ελεύθερα. Δηλαδή δεν καταργείς την ελευθερία των θαλασσών και ταυτόχρονα διατηρείς τον εναέριο χώρο.

Δημοσιογράφος: Εφόσον δεν έχει καταργηθεί η αβλαβής διέλευση, γιατί να μη το κάνουμε στα δώδεκα;

Ροζάκης:. Διότι σας είπα, κλείνουμε όλο το Αιγαίο με τα δώδεκα…

Δημοσιογράφος: Προφανώς θ’ αφήσουμε ανοικτές τις ναυτικές διόδους, αυτό εξυπακούεται…

Ροζάκης: Στα δέκα μίλια σύμφωνα με το χάρτη, έχεις αφήσει αρκετή θαλάσσια περιοχή ελεύθερη χάριν της ελευθερίας των θαλασσών, η οποία είναι πολύτιμη.. Από κει και πέρα, αν το κάνεις δώδεκα, την κλείνεις την θάλασσα συνολικά.

Δημοσιογράφος: Άρα, κ. Ροζάκη, το διεθνές δίκαιο τη θαλάσσης μας δίνει το δικαίωμα έως τα δώδεκα ναυτικά μίλια, αλλά εάν το κάνουμε περιορίζουμε την ελευθερία των θαλασσών, που το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης την εξασφαλίζει σε όλους; Δεν είναι αντιφατικό αυτό; Το διεθνές δίκαιο είναι αυτό;

Ροζάκης: Έτσι είναι το διεθνές δίκαιο, τι να κάνουμε τώρα;