Αυστραλία: Γιγάντιο κοράλλι 111 μέτρων βρέθηκε στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο - Εντυπωσιακές εικόνες

Εθελοντές επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν αυτό που πιστεύουν πως είναι μία από τις μεγαλύτερες αποικίες κοραλλιών που έχουν καταγραφεί ποτέ στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας.

Το κοράλλι εκτείνεται σε μέγιστο μήκος περίπου 111 μέτρων και καλύπτει έκταση που υπολογίζεται σε 3.973 τετραγωνικά μέτρα, σχεδόν το μισό ενός γηπέδου ποδοσφαίρου.

Το κοράλλι του είδους Pavona clavus εντοπίστηκε αρχικά από την Τζαν Πόουπ σε θαλάσσια περιοχή λίγες ώρες ανοιχτά από το Κερνς. Η ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος Great Reef Census, ενός εγχειρήματος επιστήμης των πολιτών που υλοποιεί ο οργανισμός Citizens of the Reef.

«Η επιφάνεια της θάλασσας ήταν πολύ ήρεμη και παρατήρησα ένα παράξενο μοτίβο στο νερό», ανέφερε η Πόουπ. «Όταν βούτηξα, κατάλαβα αμέσως ότι είχα βρει κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ». Η ίδια, που καταδύεται στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο εδώ και 35 χρόνια, περιέγραψε το θέαμα ως «ένα σουρεαλιστικό υποθαλάσσιο τοπίο. Μοιάζει με κυματιστό λιβάδι».

Έρευνες πολιτών στον ύφαλο

Δύο εβδομάδες αργότερα, η κόρη της, Σόφι Καλκόφσκι-Πόουπ, επέστρεψε στο σημείο μαζί της για περαιτέρω καταγραφή. «Δεν είχαμε ιδέα ότι κάτι τόσο σημαντικό βρισκόταν κυριολεκτικά δίπλα μας», δήλωσε στον Guardian.

Η Καλκόφσκι-Πόουπ, συντονίστρια θαλάσσιων επιχειρήσεων στους Citizens of the Reef, εξήγησε ότι το πρόγραμμα βασίζεται σε φωτογραφίες που συγκεντρώνονται από πολίτες, προκειμένου να παρακολουθείται η κάλυψη κοραλλιών στον ύφαλο. Σύμφωνα με τον οργανισμό, από το 2020 έχει ερευνηθεί περίπου το ένα τέταρτο του υφάλου.

Ένας από τους στόχους του προγράμματος είναι ο εντοπισμός «ανθεκτικών εστιών», περιοχών που μπορούν να τροφοδοτούν άλλους υφάλους με προνύμφες κατά την περίοδο αναπαραγωγής.

Σπάνιες οι μεγάλες αποικίες κοραλλιών

Ο επιμελητής κοραλλιών στο Μουσείο του Κουίνσλαντ, δρ Τομ Μπριτζ, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι το Pavona clavus είναι ένα σπάνιο και «αρκετά δύσκολο να εντοπιστεί» είδος. «Όμως όπου συναντάται, μπορεί να σχηματίσει πραγματικά τεράστιες αποικίες», σημείωσε.

Το 2024 είχε εντοπιστεί κοράλλι του ίδιου είδους στα Νησιά του Σολομώντα, με έκταση λίγο πάνω από 1.000 τετραγωνικά μέτρα.

Ο Μπριτζ, που είναι επίσης ανώτερος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο James Cook, επισήμανε ότι «πολύ μεγάλες αποικίες κοραλλιών θα γίνονται ολοένα και πιο σπάνιες, καθώς τα φαινόμενα λεύκανσης αυξάνονται τόσο σε ένταση όσο και σε συχνότητα». Όπως εξήγησε, για μια αποικία που είναι δεκάδων ή και εκατοντάδων ετών, οι πιθανότητες να αποφύγει συνθήκες λεύκανσης ή να αντέξει τα ολοένα θερμότερα νερά μειώνονται.

Πρόσθεσε ωστόσο ότι απαιτείται γενετικός έλεγχος για να επιβεβαιωθεί αν το κοράλλι κοντά στο Κερνς αποτελεί πράγματι μία ενιαία αποικία, δηλαδή αν προέρχεται από έναν αρχικό πολύποδα. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να πρόκειται για πολλές αποικίες που εγκαταστάθηκαν σε πολύ κοντινή απόσταση και ενώθηκαν καθώς αναπτύσσονταν.

Πώς θα γίνει η ανάλυση

Για τη γενετική ανάλυση, «θα χρειαστούν πάνω από 300 μεμονωμένα δείγματα από διάφορα σημεία της αποικίας, επειδή είναι τόσο μεγάλη», δήλωσε η Καλκόφσκι-Πόουπ. Το μέγεθος της αποικίας υπολογίστηκε μέσω φωτογραμμετρίας, μιας τεχνικής κατά την οποία φωτογραφίες που λαμβάνονται από την επιφάνεια της θάλασσας «συρράπτονται» ψηφιακά ώστε να δημιουργηθεί τρισδιάστατο μοντέλο.

Η Σερένα Μου, ερευνήτρια μηχανικός στο Κέντρο Ρομποτικής του QUT, χαρακτήρισε τη διαδικασία «αρκετά διαδραστική», σημειώνοντας ότι «το κοράλλι αποδείχθηκε μεγαλύτερο απ’ ό,τι αρχικά πίστευε η Σόφι».

Ο δρ Μπριτζ ανέφερε ακόμη ότι το είδος, που σήμερα ταξινομείται ως Pavona clavus, αναμένεται να επαναταξινομηθεί στο πλαίσιο ευρύτερης αναθεώρησης της ταξινόμησης των κοραλλιών.

Ένα ακόμη πρόγραμμα επιστήμης των πολιτών, με τίτλο Map the Giants και υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Milano Bicocca, παρακολουθεί γιγαντιαίες αποικίες κοραλλιών σε όλο τον κόσμο.