Έλλη Τρίγγου: Το βράδυ που πέρασε… στρωματσάδα στη σχολή του Εθνικού

Η Έλλη Τρίγγου μίλησε για τα χρόνια των σπουδών της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού, τις εμπειρίες που αποκόμισε, τους καθηγητές που είχε και τις… αταξίες που έκανε με τους συμφοιτητές της. «Ήταν μάθημα ζωής το Εθνικό. Είχαμε καταπληκτικούς δασκάλους. Ο Δημήτρης Ήμελλος ήταν σαν ένα τεράστιο… λούνα παρκ, καλλιτεχνικό και υπαρξιακό. Ήξερε πώς να ενεργοποιεί μέσα σου δυνάμεις που ούτε εσύ ο ίδιος γνώριζες πως υπάρχουν, ήξερε πώς να γίνεσαι δημιουργικός, ενωτικός, ήταν μεγάλη έμπνευση.

Ο Καταλειφός, η Σκότη, ο Καψάλης, πάντα τόσο ήρεμος, είχε όλη τη γνώση, τόσο γλυκός και σοφός που το μάθημά του ήταν ένα χάδι. Ο Τρουπάκης, που πλέον είμαστε συνεργάτες στα Φαντάσματα, και όλη η ομάδα του Λιβαθινού.

«Είχαμε στήσει ολόκληρη κομπίνα»

Με τους συμμαθητές ήμασταν οικογένεια κανονικότατη, με τα όλα της. Τους παρακολουθώ και τους θαυμάζω. Θυμάμαι πως στο τρίτο έτος είχαμε αποφασίσει να κοιμηθούμε ένα βράδυ στη σχολή όλη η τάξη. Δεν επιτρεπόταν, υπήρχε φύλακας που περίμενε να βγουν όλοι έξω και κλείδωνε τη σχολή.

Είχαμε στήσει ολόκληρη κομπίνα. Είχαμε βρει τον τρόπο να κρυφτούμε στα πιο απίθανα μέρη της σχολής για να μπορέσουμε να διανυκτερεύσουμε. Κάναμε τέλειο γλέντι, αλλά μέχρι να ξημερώσει έπρεπε να τα έχουμε μαζέψει όλα - κοιμηθήκαμε στρωματσάδα», αποκάλυψε σε συνέντευξή της στο περιοδικο ΟΚ!

«Έχω οικεία σχέση με το μεταφυσικό»

Η Τρίγγου που φέτος κάνει κωμωδία, τα «Φαντάσματα» στο STAR με τον Ορφέα Αυγουστίδη, δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στα πνεύματα και στο κατά πόσο πιστεύει πως γύρω μας υπάρχουν ψυχές ανθρώπων που έφυγαν από τη ζωή. «Δεν έχω μνήμες να με τρομάζει οτιδήποτε έχει να κάνει με πνεύματα - περισσότερο με ιντρίγκαρε παρά με τρόμαζε. Έχω οικεία σχέση με το μεταφυσικό. Νιώθω πως όλα είναι φυσικά, απλά επειδή δεν τα αντιλαμβανόμαστε σε πρώτο επίπεδο με τον νου, μας φαίνονται ξένα.

Αλλά επειδή στον κόσμο νομίζω πως όλα είναι φυσικά, πως το ένα φέρνει το άλλο και όλα συνδέονται, ενδεχομένως να υπάρχουν και καταστάσεις που να μην είναι αντιληπτές. Οι ψυχές κάνουν μια διαδρομή και κάποια στιγμή φεύγουν. Ορισμένες μπορεί να μη φύγουν γιατί έχουν εκκρεμότητες και εγκλωβίζονται - σε σπίτια, σε χώρους. Άλλοι μπορεί να σου πουν δεν υπάρχει τίποτα γιατί δεν το βλέπω. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν φύγει από τη ζωή και τους έχω νιώσει με κάποιον τρόπο».