Φάρμακο τύπου Ozempic μειώνει δραστικά τις ημικρανίες – Ελπίδες για χιλιάδες που υποφέρουν
Η λιραγλουτίδη μειώνει στο μισό τις ημέρες ημικρανίας σε ασθενείς με παχυσαρκία, δείχνει νέα μελέτη.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Headache, ένα φάρμακο που προορίζεται για την παχυσαρκία, η λιραγλουτίδη, φαίνεται πως μπορεί να μειώσει στο μισό τη συχνότητα των ημικρανιών. Το εν λόγω σκεύασμα ανήκει στην ίδια κατηγορία με το γνωστό Ozempic και οι συμμετέχοντες που το έλαβαν παρουσίασαν εντυπωσιακή μείωση στον αριθμό των ημερών με ημικρανία.
Το φάρμακο και η δοκιμή του σε ασθενείς με ημικρανία
Όπως διαβάζουμε στο Live Science, η λιραγλουτίδη ανήκει στα ανάλογα της ορμόνης GLP-1, μιας κατηγορίας φαρμάκων που ήδη χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του σακχάρου και την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Όπως δείχνει αυτή η μελέτη, το φάρμακο έχει ευεργετική επίδραση και στις ημικρανίες, ακόμα και χωρίς ταυτόχρονη απώλεια βάρους. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η παχυσαρκία συνδέεται συχνά με αυξημένο κίνδυνο για σοβαρότερες κρίσεις ημικρανίας, και η ανεξαρτησία της αποτελεσματικότητας του φαρμάκου από την απώλεια κιλών ενισχύει τη σημασία του ευρήματος.
Στη μελέτη συμμετείχαν 31 ασθενείς που ταλαιπωρούνταν από συχνές ή χρόνιες ημικρανίες και είχαν επίσης πρόβλημα παχυσαρκίας. Οι συμμετέχοντες έλαβαν καθημερινά για μία εβδομάδα δόση 0,6 mg λιραγλουτίδης, η οποία αυξήθηκε στα 1,2 mg για τις υπόλοιπες 11 εβδομάδες. Στο τέλος του τριμήνου, σχεδόν οι μισοί από αυτούς ανέφεραν μείωση των ημερών με πόνο από περίπου 20 σε μόλις 9 τον μήνα. Για κάποιους, η βελτίωση έφτασε έως και 75%, ενώ σε μία περίπτωση οι ημικρανίες εξαφανίστηκαν εντελώς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κανείς από τους συμμετέχοντες δεν έχασε βάρος κατά τη διάρκεια της μελέτης. Το εύρημα είναι σημαντικό, καθώς οι συγκεκριμένοι ασθενείς είχαν ήδη αποτύχει να ανταποκριθούν σε προηγούμενες θεραπείες, όπως φάρμακα που στοχεύουν το πεπτίδιο CGRP, ένα μόριο που εμπλέκεται στην εκδήλωση ημικρανιών.
Πώς μπορεί να λειτουργεί το φάρμακο στον εγκέφαλο
Οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να καθορίσουν με ακρίβεια τον μηχανισμό δράσης του φαρμάκου, καθώς δεν υπήρχαν οι απαραίτητες βιολογικές μετρήσεις. Ωστόσο, εκτιμούν ότι τα φάρμακα GLP-1 ενδέχεται να μειώνουν την πίεση στο κρανίο, πιθανώς περιστέλλοντας την παραγωγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η μείωση της πίεσης αυτής θα μπορούσε με τη σειρά της να περιορίσει την απελευθέρωση του CGRP, ελαττώνοντας τις κρίσεις ημικρανίας.
Άλλες πιθανές εξηγήσεις περιλαμβάνουν την άμεση μείωση της παραγωγής του CGRP από τη λιραγλουτίδη ή τη ρύθμιση του μεταβολισμού της γλυκόζης. Υπάρχουν ήδη στοιχεία που συνδέουν τις ημικρανίες με διαταραχές στον τρόπο που το σώμα διαχειρίζεται το σάκχαρο. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα παραπάνω αποτελούν ακόμη υποθέσεις που απαιτούν επιβεβαίωση από μελλοντικές έρευνες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.
Περιορισμοί της μελέτης και τα επόμενα βήματα
Οι υπεύθυνοι της μελέτης αναγνωρίζουν αυτούς τους περιορισμούς αλλά επισημαίνουν ότι η έντονη ανταπόκριση των ασθενών που δεν είχαν βοηθηθεί από άλλες θεραπείες περιορίζει την πιθανότητα το αποτέλεσμα να οφείλεται αποκλειστικά στο φαινόμενο placebo. Για να μπορέσει το φάρμακο να αξιοποιηθεί ευρέως ως θεραπεία για την ημικρανία, απαιτούνται μεγαλύτερες και αυστηρότερες μελέτες.
Αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν, πάντως, ανοίγει ο δρόμος για μια εντελώς νέα προσέγγιση στην αντιμετώπιση των ημικρανιών, ειδικά για όσους δεν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες φαρμακευτικές επιλογές. Πρόκειται για μια πρωτοποριακή προοπτική που συνδυάζει τη μεταβολική ρύθμιση με την αντιμετώπιση χρόνιου νευρολογικού πόνου.
