«Κλέφτης είναι αυτός που πιάνεται»
Toν μακάριο ύπνο του δικαίου είχαν άπαντες στο Μέγαρο Μαξίμου για το περιεχόμενο των δικογραφιών που έφτασαν από τους ευρωπαίους εισαγγελείς στην Αθήνα για να υπενθυμίσουν (οι δικογραφίες) ότι τελικά η ΕΥΠ δεν... ανήκει και τόσο- φανατικά -στον Μητσοτάκη.
Όποιος κατάφερε να μιλήσει με δεξιούς μέσα στο Σαββατοκύριακο κατάλαβε ότι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν κάποιος μελλοθάνατος (πολιτικά) που απλά περιμένει την εκτέλεση της ποινής του. Υπερβολικές αντιδράσεις που εν πολλοίς οδηγούνται από αυτό το κλίμα που έχει δημιουργηθεί εντός και εκτός βουλής για την κυβέρνηση και για το εάν ο κ. Μητσοτάκης θα κάνει εκλογές.
Οι όποιοι έχουν ακόμα τα μυαλά μέσα στο κεφάλι τους, επιμένουν πως εν τέλει είναι απολύτως ανακουφιστικό που κανείς δεν είχε ενημερωθεί για τις «βόμβες» που έφταναν στη βουλή. Γιατί - η λογική το λέει - και να είχαν ενημέρωση τι ακριβώς θα έκαναν δηλαδή;
«Κλέφτης είναι αυτός που πιάνεται» έλεγε μέσα στο Σαββατοκύριακο «γαλάζιο» στέλεχος με μακρά εμπειρία για τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης - και κυρίως του ΠΑΣΟΚ -σχετικά με τη σχέση βουλευτών, ψηφοφόρων και τα ρουσφέτια κάθε είδους που φτάνουν στα πολιτικά γραφεία.
Για την ιστορία και μόνο ο ίδιος άνθρωπος μου υπενθύμισε πως μόλις η χώρα μπήκε στα μνημόνια και η κρίση έσκασε καταρχάς στα χέρια του Γιώργου, το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε και το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του πήγε στη γειτονιά της «Σεισάχθειας».