Μαζωνάκης: Η μικρή Λεάνδρα στον τάφο του – «Θα φροντίσω να μάθει πόσο την αγάπησες»

Μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή μοιράστηκε η Μαρίνα Μεμουσάι, στενή φίλη του Γιώργου Μαζωνάκη, λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του.

Η Μαρίνα, η οποία ζει στην Αγγλία, ταξίδεψε στην Ελλάδα μαζί με τη μικρή της κόρη, Λεάνδρα, προκειμένου να αποχαιρετήσουν τον τραγουδιστή. Η σχέση τους δεν ήταν μια απλή γνωριμία. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί στο «The Voice», έγιναν καλοί φίλοι και, όπως αποκαλύπτει η ίδια μέσα από τα λόγια της, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε δεθεί ιδιαίτερα και με το παιδί της και ήθελε να γίνει νονός της.

Αυτό όμως δεν πρόλαβε να συμβεί..

«Σήκω Γιώργο... ήρθε το παιδί σου»

Η Μαρίνα πήρε τη μικρή από το χέρι και οι δυο τους βρέθηκαν στον τάφο του Γιώργου Μαζωνάκη για ένα αντίο που δεν είχαν φανταστεί ότι θα χρειαστεί να πουν τόσο σύντομα.

«Σήκω Γιώργο... ήρθε το παιδί σου», έγραψε πάνω στη φωτογραφία από την επίσκεψή τους.

Η Λεάνδρα άφησε το λουλούδι της στον τάφο και, όπως περιγράφει η μητέρα της, του χάρισε και ένα τελευταίο φιλί.

«Σήμερα ήρθαμε να σου πούμε αντίο... μαζί. Η μικρή σου σου έφερε ένα λουλούδι και σου χάρισε κι ένα φιλί... ένα τελευταίο φιλί από εκείνη που αγάπησες τόσο πολύ», έγραψε στην ανάρτησή της.

Η σημερινή επίσκεψη στον τάφο δίνει ακόμη μεγαλύτερο βάρος σε όσα είχε γράψει η Μαρίνα Μεμουσάι μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα.

Τότε είχε δημοσιεύσει ένα μεγάλο προσωπικό κείμενο για τον Γιώργο Μαζωνάκη, επιστρέφοντας στις κοινές τους στιγμές και σε όσα δεν πρόλαβαν να κάνουν.

Ανάμεσα στα λόγια της έδωσε μια υπόσχεση στον φίλο της: «Μπορεί να είναι μικρή για να θυμάται όλα όσα έζησε μαζί σου, αλλά θα φροντίσω εγώ να μάθει πόσο την αγάπησες».

«Καθένας να πιστεύει ό,τι από κάπου εκεί ψηλά θα την κοιτάς να μεγαλώνει... ότι θα τη φυλάς με τον δικό σου τρόπο. Και κάποια μέρα, όταν θα είναι αρκετά μεγάλη για να καταλάβει, θα της μιλήσω για εσένα. Θα της πω για τον άνθρωπο που την πήρε στην αγκαλιά του, που ήθελε να γίνει οικογένειά της».

Στο ίδιο αποχαιρετιστήριο κείμενο υπάρχει και μία από τις πιο δυνατές φράσεις της.

«Λένε πως ο άνθρωπος πεθαίνει δύο φορές. Μία όταν σταματήσει η καρδιά του και μία όταν ειπωθεί για τελευταία φορά το όνομά του».

«Το δικό σου όνομα θα αργήσει πολύ να ειπωθεί για τελευταία φορά» έγραφε, προσθέτοντας: «Γιατί άφησες κομμάτια σου παντού. Στα τραγούδια σου. Στις στιγμές μας. Στις κουβέντες μας. Στους ανθρώπους που σε αγάπησαν και σε εκείνους που είχαν την τύχη να γνωρίσουν όχι τον «Μαζωνάκη», αλλά τον Γιώργο».

«Έζησες 54 χρόνια... αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν μετριούνται με τα χρόνια που έζησαν. Μετριούνται με το πόσο βαθιά έμειναν μέσα στους άλλους», έγραψε.

«Θα συναντηθούμε σύντομα, μου είχες πει... Όχι ακόμα. Αλλά κάποια μέρα.. Μέχρι τότε, κοίτα να μας προσέχεις από εκεί ψηλά.».

Και αν υπάρχει εκείνο το μέρος που τόσο πίστευες... ελπίζω τώρα να είσαι εκεί. Ήρεμος. Ελεύθερος. Χωρίς κανέναν να σου ζητά τίποτα.

Πλέον ανήκεις μόνο σε σένα...

Και το αποχαιρετιστήριο μήνυμα τελειώνει όπως άρχισε. Με την ίδια δυσκολία να ειπωθεί η λέξη «αντίο»...

Καλό ταξίδι Γιώργο μου .. δεν ξέρω πως να σου πω αντίο.. Ένα φιλί από τη Λεάνδρα κι ένα “θα μας λείψεις” από εμάς.