Μπιθικώτσης για τον πατέρα του: Μου έγραφε «σε λατρεύω», δεν βρήκα τρόπο να του ανταποδώσω την αγάπη
Από τα χειρόγραφα μηνύματα μέχρι τις νυχτερινές συζητήσεις με μπουζούκι, θυμήθηκε στιγμές μακριά από τα φώτα της σκηνής.
Μια ιδιαίτερα προσωπική πλευρά του Γρηγόρη Μπιθικώτση μοιράστηκε ο γιος του, επίσης τραγουδιστής Γρηγόρης Μπιθικώτσης, μέσα από τις αναμνήσεις της κοινής τους ζωής. Περισσότερα από 20 χρόνια μετά τον θάνατο του σπουδαίου ερμηνευτή, μίλησε για τα καθημερινά σημειώματα που του άφηνε, τις ατελείωτες συζητήσεις τους και την αγάπη που, όπως παραδέχτηκε, δεν ήξερε πώς να ανταποδώσει.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, με αφορμή τη μουσικοθεατρική παράσταση «Εγώ ο Σερ, Γρηγόρης Μπιθικώτσης» στο Christmas Theater, ο τραγουδιστής περιέγραψε έναν πατέρα βαθιά εκδηλωτικό, που δεν δίσταζε να εκφράζει τα συναισθήματά του ακόμη και μέσα από μικρά χειρόγραφα μηνύματα.
«Κάθε μέρα μου άφηνε σημειώματα»
«Κάθε μέρα μου άφηνε σημειώματα», θυμήθηκε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, εξηγώντας ότι συχνά τα έβρισκε όταν ξυπνούσε.
Άλλοτε ο πατέρας του τού έγραφε «σε λατρεύω» και άλλοτε εξέφραζε το παράπονο ότι ο γιος του δεν τον αγαπούσε στον ίδιο βαθμό. Η ένταση αυτής της πατρικής αγάπης είναι κάτι που ο τραγουδιστής εξακολουθεί να θυμάται με συγκίνηση.
«Δεν είχα βρει τρόπο να του δώσω την αγάπη που μου χάρισε», εξομολογήθηκε.
Οι συζητήσεις στις 4 τα ξημερώματα
Μια ακόμη ανάμνηση που μοιράστηκε ήταν οι νύχτες κατά τις οποίες ο πατέρας του τον περίμενε να επιστρέψει από τις εξόδους του.
Ακόμη κι αν η ώρα είχε φτάσει τέσσερις τα ξημερώματα, κάθονταν μαζί για ώρες. Ο μεγάλος ερμηνευτής έπαιζε μπουζούκι, τραγουδούσε και του διηγούνταν ιστορίες από τη ζωή του. Μέσα από αυτές τις στιγμές, ο γιος του γνώριζε καλύτερα τον άνθρωπο πίσω από τον σπουδαίο καλλιτέχνη.
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης μίλησε και για το προσωνύμιο «Σερ», που συνόδευε τον πατέρα του σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Όπως εξήγησε, παρά τη μεγάλη αναγνώριση, ο ίδιος δεν το χρησιμοποιούσε στην καθημερινή του ζωή και παρέμενε απλός στις προσωπικές του σχέσεις.
«Δεν έχω γνωρίσει πιο βαθιά ευαίσθητο άνθρωπο από τον πατέρα μου», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης έφυγε από τη ζωή στις 7 Απριλίου 2005, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία μουσική παρακαταθήκη. Για τον γιο του, όμως, δίπλα στα τραγούδια παραμένουν και οι μικρές καθημερινές στιγμές: τα σημειώματα, οι νυχτερινές κουβέντες και η αγάπη που του εξέφραζε ο πατέρας του.