Πώς είναι να σε «καταπίνει» ένας ανεμοστρόβιλος; - Τρομακτικές διηγήσεις επιζώντων

Αφηγήσεις από «πρώτο χέρι». Επιζώντες ανεμοστρόβιλων αποκάλυψαν την οδυνηρή πραγματικότητα για το πώς είναι να πέφτεις θύμα ενός τόσο βίαιου καιρικού φαινομένου.

Ένας ανεμοστρόβιλος, όπως ορίζεται από το Εθνικό Εργαστήριο Σοβαρών Καταιγίδων της NOAA, είναι «μια στενή, βίαια περιστρεφόμενη στήλη αέρα που εκτείνεται από μια καταιγίδα προς το έδαφος».

Αυτό που κάνει τους ανεμοστρόβιλους ιδιαίτερα επικίνδυνους είναι ότι συχνά είναι δύσκολο να τους δει κανείς, επειδή ο ίδιος ο άνεμος είναι αόρατος. Γίνονται ορατοί μόνο όταν σχηματίζεται ένα χωνί συμπύκνωσης, το οποίο αποτελείται από σταγονίδια νερού, σκόνη και συντρίμμια. Μέχρι να γίνει ορατός ένας ανεμοστρόβιλος, μπορεί να είναι ήδη πολύ αργά για να αντιδράσετε.

Η ισχύς ενός ανεμοστρόβιλου μετράται με την ενισχυμένη κλίμακα Fujita (EF), η οποία κυμαίνεται από EF0 έως EF5. Ένας ανεμοστρόβιλος EF5 έχει ταχύτητες ανέμου έως και 512 χιλιόμετρα την ώρα - αρκετά ισχυρός ώστε να παρασύρει σπίτια και να τα μεταφέρει σε σημαντικές αποστάσεις πριν διαλυθούν.

Παρά το γεγονός ότι οι ανεμοστρόβιλοι είναι «από τα πιο βίαια φαινόμενα από όλες τις ατμοσφαιρικές καταιγίδες που βιώνουμε», κάποιοι άνθρωποι που βρέθηκαν σε έναν έχουν ζήσει για να διηγηθούν την ιστορία, αποκαλύπτοντας την τρομακτική τους αλήθεια για το τι συνέβη μέσω της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.

Η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία διαθέτει μια ολόκληρη σελίδα με «ιστορίες επιζώντων από ανεμοστρόβιλους».

«Μπορούσα να νιώσω το πίσω μέρος του φορτηγού να σηκώνεται»

Ο Eric Simmons θυμάται ότι καλύφθηκε από έναν ανεμοστρόβιλο τον Μάιο του 2019 καθισμένος στο φορτηγό του.

«Κοίταξα έξω και παρατήρησα ότι τα αμπέλια που φύτρωναν κατά μήκος του φράχτη είχαν αρχίσει να ανεμίζουν κάπως περίεργα… Μια στιγμή αργότερα, έτσι απλά, όλα γύρω μου ήταν γεμάτα αέρα και σκοτείνιασε. Ο άνεμος πήγαινε με έναν τρόπο που δεν είχα ξαναδεί. Τότε ένα τμήμα μιας στέγης έπεσε από πάνω μου και απλά κομματιάστηκε στον αέρα. Τότε ήταν που έσπασε το πίσω παρμπρίζ του φορτηγού μου, πετώντας γυαλιά πάνω μου», περιγράφει ο ίδιος.

Ένα δέντρο μπροστά του εκτινάχθηκε και ένας φράχτης ανατινάχθηκε πάνω από το φορτηγό του. Έτσι, «έσκυψε πολύ χαμηλά» και «απλά προσευχήθηκε», κρατώντας το τιμόνι για να «σώσει τη ζωή του».

«Μπορούσα να νιώσω το πίσω μέρος του φορτηγού να σηκώνεται. Μπορούσα ακόμα να δω από το μπροστινό παρμπρίζ και μπορούσα να δω καλώδια ρεύματος να εκρήγνυνται μπροστά μου. Η ορατότητα ήταν πραγματικά κακή σε αυτό το σημείο, αλλά μπορούσα ακόμα να δω τις λάμψεις. Διήρκεσε περίπου 45 δευτερόλεπτα, αλλά μου φάνηκε σαν μια ολόκληρη ζωή», είπε.

«Ήταν μία από τις πιο τραυματικές και τρομακτικές στιγμές της ζωής μου»

Όταν τα πράγματα ηρέμησαν βγήκε από το φορτηγό, αλλά «με δυσκολία περπατούσε» σε «κατάσταση σοκ» και δεν μπορούσε να μιλήσει.

«Έχω περάσει μερικά τραυματικά περιστατικά στη ζωή μου ως βετεράνος του πολέμου του Κόλπου. Αυτό ήταν, χωρίς αμφιβολία, μία από τις πιο τραυματικές και τρομακτικές στιγμές της ζωής μου. Νομίζω ότι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο ήμουν τόσο τρομοκρατημένος ήταν επειδή δεν είχα καμία εκπαίδευση, καμία προειδοποίηση και καμία άμυνα απέναντι σε ό,τι ερχόταν», κατέληξε ο Simmons.

«Προσευχήθηκα στον Θεό να με σώσει»

Το 2019 στο Τέξας, ένας άντρας ονόματι Cheri έζησε τη δική του εμπειρία με ανεμοστρόβιλο στις 24 Απριλίου, ενώ εργαζόταν στο συνεργείο αυτοκινήτων του.

«Περίπου στις 4:30 μ.μ. η βροχή σταμάτησε και υπήρξε μια απόκοσμη σιωπή που ακολουθήθηκε από το χτύπημα αυτού που ακούστηκε σαν χαλάζι στη μεταλλική οροφή του καταστήματος. Στη συνέχεια ο άνεμος άρχισε να ουρλιάζει. ακολουθούμενος από έναν μεγάλο θόρυβο που έπεφτε στον πίσω τοίχο του καταστήματος. Κοίταξα πάνω και είδα την πόρτα του γκαράζ 16 ποδιών να γέρνει προς τα μέσα από τον άνεμο. Σκέφτηκα: ‘ωχ όχι, ελπίζω να μην είναι ανεμοστρόβιλος’».

«Στα επόμενα 2-5 δευτερόλεπτα, είδα τη γωνία του καταστήματος και του μπάνιου να σηκώνεται και να εξαφανίζεται από πάνω μου. Στη συνέχεια χτυπήθηκα με μια δύναμη που δεν μπορώ να περιγράψω και ένιωσα να σηκώνομαι στον αέρα ταξιδεύοντας προς τα πίσω με ταχύτητα που έμοιαζε με 100 μίλια την ώρα. Με χτυπούσαν από όλες τις κατευθύνσεις αντικείμενα και δοκάρια από το κτίριο. Χίλιες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου και ήξερα ότι ήμουν νεκρός. Προσευχήθηκα στον Θεό να με σώσει και μετά έπεσα ξανά στο έδαφος.

Συνειδητοποίησα ότι ήμουν ζωντανός και δεν πίστευα ότι είχα τραυματιστεί πολύ άσχημα. Τότε τα συντρίμμια άρχισαν να πέφτουν από τον ουρανό. Σκέφτηκα, ω τέλεια, επέζησα από έναν ανεμοστρόβιλο, τώρα θα συνθλιφτώ μέχρι θανάτου!».