Προσπέραση στον ΒΟΑΚ: Μία ανάσα από την τραγωδία

Ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων από τον ΒΟΑΚ που αναρτήθηκε στο «zarpanews.gr» αρκεί για να σου σφίξει την καρδιά. Ένα αυτοκίνητο φαίνεται να κινείται στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να προσπεράσει, την ώρα που από την απέναντι πλευρά πλησιάζει άλλο όχημα με ταχύτητα. Οι ελιγμοί γίνονται την τελευταία στιγμή και η τραγωδία αποφεύγεται κυριολεκτικά για μερικά εκατοστά. Για όσους κινούνται καθημερινά στην Κρήτη, η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς ένα σοκαριστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι μια καθημερινή, εφιαλτική πραγματικότητα.

Ο βαρύς φόρος αίματος σε έναν δρόμο-παγίδα

Ο Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης έχει συνδέσει το όνομά του με μερικά από τα πιο σοβαρά τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα. Δεκαετίες τώρα, η έλλειψη διαχωριστικού στηθαίου, οι απότομες στροφές, η περιορισμένη ορατότητα και ο τεράστιος όγκος οχημάτων –ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες– μετατρέπουν τη διαδρομή σε μια επικίνδυνη δοκιμασία.

Οικογένειες έχουν καταστραφεί, νέοι άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και ο χάρτης του νησιού έχει γεμίσει με εικονοστάσια στην άκρη της ασφάλτου. Παρά τα έργα εκσυγχρονισμού που προχωρούν, ο ΒΟΑΚ παραμένει ένας δρόμος που δεν συγχωρεί το παραμικρό λάθος.

Γιατί παίζουμε τη ζωή μας κορώνα-γράμματα;

Βλέποντας μια τόσο παράτολμη προσπέραση στο αντίθετο ρεύμα, το πρώτο ερώτημα που γεννιέται είναι απλό: «Τι σκέφτονταν εκείνη τη στιγμή;». Η απάντηση κρύβεται στην οδηγική ψυχολογία και τη συνήθεια.

Πολλοί οδηγοί, εγκλωβισμένοι πίσω από ένα αργό όχημα, νιώθουν έντονο εκνευρισμό. Η βιασύνη, σε συνδυασμό με την ψευδαίσθηση ότι «γνωρίζουν τον δρόμο πιθαμή προς πιθαμή», γεννά μια επικίνδυνη αυτοπεποίθηση. Παράλληλα, λειτουργεί ο μηχανισμός της εξοικείωσης με το ρίσκο: Όταν κάποιος προσπερνά οριακά δέκα φορές και δεν συμβεί τίποτα, πιστεύει υποσυνείδητα ότι ελέγχει την κατάσταση. Ξεχνά όμως ότι αρκεί μόνο μία φορά, ένα δευτερόλεπτο λάθος εκτίμησης της ταχύτητας του απέναντι οχήματος, για να αλλάξουν όλα για πάντα.

Η αλλαγή νοοτροπίας είναι η μόνη διέξοδος

Οι σύγχρονες υποδομές και οι νέοι αυτοκινητόδρομοι είναι απαραίτητοι, αλλά δεν μπορούν να καλύψουν την έλλειψη οδηγικής παιδείας. Κανένα λεπτό που θα κερδίσουμε φτάνοντας νωρίτερα στον προορισμό μας δεν αξίζει περισσότερο από μια ανθρώπινη ζωή. Η εικόνα της παραλίγο σύγκρουσης στον ΒΟΑΚ πρέπει να λειτουργήσει ως αφύπνιση: στο τιμόνι δεν χωράνε εγωισμοί, βιασύνη και επικίνδυνα ρίσκα.