Σοκ με το ιατρικό οξυγόνο: Tο θανάσιμο έλλειμμα που προκαλεί παγκόσμια κρίση

Σε μια νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο The Lancet Global Health, αναφέρεται ότι περίπου 374 εκατομμύρια παιδιά και ενήλικες ετησίως χρειάζονται ιατρικό οξυγόνο για να επιβιώσουν και μόλις ο ένας στους τρεις που το έχει ανάγκη έχει πρόσβαση στον σχετικό εξοπλισμό. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ανάγκη σε κάθε επίπεδο του συστήματος υγείας

Η χορήγηση οξυγόνου είναι απαραίτητη σε επείγοντα περιστατικά, στα χειρουργεία και στην αντιμετώπιση πνευμονοπαθειών. Ωστόσο, η προμήθειά του παραμένει μια πρόκληση, και οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν ότι το οξυγόνο απαιτείται σε κάθε επίπεδο του συστήματος υγείας για ενήλικες και παιδιά με οξείες και χρόνιες παθήσεις.

Σύμφωνα με τους μελετητές, οι προηγούμενες προσπάθειες έχουν εστιαστεί στην παροχή επιπλέον οξυγόνου και όχι στα υποστηρικτικά συστήματα που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η διανομή, η διατήρηση και η ασφαλής του χρήση.

Η COVID-19 κατέδειξε αυτές τις ελλείψεις, δυστυχώς με τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. Οι γιατροί έγιναν «θεοί» και έπρεπε να αποφασίσουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, αναφέρουν οι ειδικοί.

Οι συστάσεις των ερευνητών

Η νέα μελέτη αποτελείται από 52 συστάσεις προς τις κυβερνήσεις, την βιομηχανία του οξυγόνου, τους πανεπιστημιακούς, τους υγειονομικούς και τις οργανώσεις υγείας. Για παράδειγμα, προτείνεται η βελτίωση της πρόσβασης σε παλμικά οξύμετρα (συσκευές που μετρούν το οξυγόνο στο αίμα), ώστε να υπάρχει καλύτερη και πιο έγκαιρη διανομή του οξυγόνου. Επίσης, συνίσταται η καλύτερη συνεργασία κυβερνήσεων και βιομηχανίας.

Μια άλλη σύσταση προς τη βιομηχανία είναι η βελτίωση των παλμικών οξυμέτρων, ώστε να παρέχουν πιο ακριβείς μετρήσεις και να είναι ευρέως διαθέσιμα. Στις χώρες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τα παλμικά οξύμετρα είναι διαθέσιμα μόλις στο 54% των γενικών νοσοκομείων. Παρά ταύτα, πάντα εμφανίζονται ελλείψεις και βλάβες του εξοπλισμού.

Ελλείψεις και σε τεχνικούς

Ένα μέρος των βλαβών αυτών οφείλεται στην έλλειψη τεχνικών που θα εξασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία όλων των συστημάτων που σχετίζονται με την παροχή οξυγόνου. Επίσης, το προσωπικό χρειάζεται περισσότερη εκπαίδευση στη χρήση του εξοπλισμού. Δεν είναι λίγες οι αναφορές για ασθενείς που προσπάθησαν να βγάλουν τον εξοπλισμό, επειδή δεν ήταν σωστά ρυθμισμένος.

Τέλος, η μελέτη εστιάζει σε μέτρα πρόληψης ασθενειών του αναπνευστικού, και ειδικότερα στον εμβολιασμό, στη διακοπή του καπνίσματος, στη βελτίωση της ατμόσφαιρας και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.