Είναι και ο Τριανταφυλλου εδώ: O Παραολυμπιονίκης της ξιφασκίας που έφερε την Ελλάδα στην κορυφή του κόσμου!

Είναι και ο Τριανταφυλλου εδώ: O Παραολυμπιονίκης της ξιφασκίας που έφερε την Ελλάδα στην κορυφή του κόσμου!

Τα φώτα της δημοσιότητας ας στραφούν για λίγο και σε έναν άλλο μεγάλο αθλητή.

Αν  και τα  φώτα της δημοσιότητας  «φωτίζουν» μόνο την σπουδαία νίκη του Στέφανου Τσιτσιπά, την ώρα που έλληνες της σόουμπιζ, της πολιτικής, καθώς και αθλητές τον αποθεώνουν μέσα από τα social media, ένας άλλος σπουδαίος αθλητής καταφέρνει μια εξίσου σημαντική διάκριση.

Το  Σαββατοκύριακο που πέρασε ο Πάνος Τριανταφύλλου κατέκτησε τα χρυσό μετάλλιο στη σπάθη του παγκόσμιου Κυπέλλου Ξιφασκίας με αμαξίδιο, που διεξήχθη στο Άμστερνταμ  και πλέον βρίσκεται ακόμα πιο κοντά στην εξασφάλιση του «εισιτηρίου» που οδηγεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Οι τουιτεράδες που κριτική τους είναι πάντα αιχμηρή και δεν χαρίζονται, καταδικάζουν την έμφαση που δόθηκε στη μία νίκη σε σχέση με την άλλη…


Η αλήθεια είναι ότι λίγοι ενδιαφέρονται για την ξιφασκία και ακόμη πιο λίγοι για την ξιφασκία σε αμαξίδιο. Βέβαια να σημειώσουμε και εδώ ότι και για το τένις κάπως έτσι είναι τα πράγματα …τι και αν όλοι ξαφνικά θέλουν να γίνουν Τσιτσιπάδες , εξάλλου οι περισσότεροι  ακούν break και σκέφτονται την γνωστή σοκολάτα…

Το  Σαββατοκύριακο που πέρασε ο Πάνος Τριανταφύλλου κατέκτησε τα χρυσό μετάλλιο στη σπάθη του παγκόσμιου Κυπέλλου Ξιφασκίας με αμαξίδιο, που διεξήχθη στο Άμστερνταμ  και πλέον βρίσκεται ακόμα πιο κοντά στην εξασφάλιση του «εισιτηρίου» που οδηγεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.Ο Τριανταφύλλου, σε όμιλο και αγώνες κατάταξης πέτυχε συνολικά εννέα νίκες σε 10 αγώνες, με την σπουδαιότερη εξ αυτών να την πετυχαίνει στα ημιτελικά όπου επικράτησε 15-9 του Πολωνού «χάλκινου» Παραολυμπιονίκη στο Ρίο, στο ίδιο όπλο, Αντριάν Κάστρο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ 
Ο ΠάνοςΤριανταφύλλου είναι ασημένιος Ολυμπιονίκης στη Σπάθη κατηγορίας Β’, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Αθλητής της Εθνικής Ομάδας Ξιφασκίας με αμαξίδιο, στο ομαδικό και ατομικό, και μέλος της ομάδας μπάσκετ του συλλόγου του Αμαρουσίου. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό αμέσως μετά το ατύχημα που του άλλαξε τη ζωή, στις 21 Νοεμβρίου του 2004. Ήταν μόλις 18 ετών τότε, όταν μαζί με άλλους δυο φίλους του αποφάσισαν να πάνε βόλτα με το αυτοκίνητο. 

«Ήμασταν τρεις φίλοι στην Πεντέλη και ασχολούμασταν με τις μηχανές μας, όταν ένας πρότεινε να πάμε βόλτα με το αυτοκίνητο στο Καραούλι, κοντά στην πηγή. Ο οδηγός, άπειρος, πήρε λάθος στροφή και φύγαμε στη στροφή για να καταλήξουμε στον γκρεμό, σε 50 μέτρα βάθος. Η μέση μου έσκασε σε ένα λόφο. Δεν έσπασα χέρια, πόδια, δεν χτύπησα το κεφάλι μου. Μόνο τη σπονδυλική μου στήλη. Δεν θυμάμαι τις τούμπες που έφερε το αυτοκίνητο, είπε σε συνέντευξη που είχε δώσει στο περιοδικό “People”. 

Στους τρεις μήνες μετά το ατύχημα  με πλησίασε ένα παιδί σε καροτσάκι και μου πρότεινε να ασχοληθώ με το μπάσκετ. Στην αρχή νόμιζα πως δεν θα μπορούσα να το κάνω. Μου φάνηκε πολύ extreme ως άθλημα, είχε πολλές πτώσεις. Φοβήθηκα όταν είδα πώς παίζουν. Επιπλέον, ήμουν τελείως άσχετος με το μπάσκετ. Εγώ έπαιζα ποδόσφαιρο και βόλεϊ. Τελικά, όμως, κόλλησα με τον αθλητισμό». Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε πολύ για τα καλά του αθλητισμού. «Είναι καλό και για το σώμα μου, είναι βασικό να είναι σε καλή κατάσταση, γιατί χρειάζεσαι δύναμη για να αυτοεξυπηρετείσαι, αλλά και επειδή γνώρισα άτομα που είναι χρόνια εκεί και με βοήθησαν πολύ. Πάνω από όλα, ο αθλητισμός, είτε έχεις αναπηρία είτε όχι, σου δίνει τη δυνατότητα να αφοσιώνεσαι. Όταν προπονούμαι, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. Δεν ταιριάζει, όμως, σε όλους. Πολλοί ξεκίνησαν και σταμάτησαν. Και, βέβαια, χρειάζεται να έχεις ταλέντο για να διακριθείς».